Radio MORS - Z innej strony - 24.04.2023

I główną bohaterką, która snuje całą opowieść, jest starsza kobieta, Iris Chase, która pochodzi z bogatej, aczkolwiek już podupadłej, zubożałej rodziny kanadyjskich przemysłowców. Oni byli tam magnatami guzikowymi, mieli fabrykę guzików, ale to jest nieistotne, po prostu bardzo chciałam użyć określenia magnat guzikowy, bo jakby spodobało mi się to. Chyba nigdy wcześniej nie spotkałam się w Polsce, żeby kogoś nazywano magnatem guzikowym. Tak, więc... Więc idealne określenie. Tak. I jak to bywa u starszych osób, nie wiem, czy tylko ja mam takie doświadczenie, snuję swoją opowieść... Oho, ofensywa się zaczyna. Nie, to żadna ofensywa, po prostu starsze osoby mają już taki zwyczaj, że lubią wracać pamięcią do odległych

Kiedyś to było. O właśnie, takie kiedyś to było. I właśnie to nasza Iris Chase też ma takie kiedyś to było. Teraz to nie ma. No chociaż ona ma tak czasami właśnie, że ma takie, że kiedyś to to Toronto, bo ona tam w Toronto jest, że to Toronto to było piękniejsze i lepsze i w ogóle ludzie byli fajniejsi. Tylko, że ta jej opowieść jest naznaczona taką obsesją wokół jej siostry, Laury, która tragicznie zmarła przed laty wypadku samochodowym. Właściwie ta obsesja krąży nie tyle wokół samej postaci jej siostry, ale też wokół książki, którą Laura wydała chwilę po śmierci, znaczy została wydana po jej śmierci, którą ona napisała, o miłości kobiety z bogatego domu do rewolucjonisty. I to jest właśnie ten drugi stopień wtajemniczenia, że jak ja to nazwę w tą powieść, ponieważ Atwood przeplata historię sióstr Chase od ich dzieciństwa, po relacje z ojcem, po zamążpójście, wchodzenie w dorosłość, przeplata właśnie z książką Laury i historią właśnie tej miłości.

Obie siostry tak naprawdę, mimo że w zupełnie różny sposób, walczą o swoją wolność w świecie, w świecie takiej bardzo hermetycznego środowiska fabrykantów, bo to się wszystko dzieje, miałam powiedzieć, wszystko dzieje się na początku XX wieku, więc też te czasy narzucają jakby im styl bycia, styl życia, w którym one się buntują, ale w zupełnie inny sposób. Bo myślę, że to też jest kolejny element, do którego trzeba też dojrzeć w życiu, żeby zrozumieć, że Iris, tak samo jak Laura, walczyły w tej samej walce, tylko że w różny sposób, bo na pierwszy rzut oka może się wydawać, że Iris po prostu odpuściła, wyszła za mąż, tak jak jej kazano, robiła wszystko, co jej kazano i do widzenia.

Wszystko było podporządkowane pod tworzenie Wizerunku rodziny, że tak powiem. Bo to w pewien sposób też można jakby odebrać współcześnie. No ich ojciec jest właścicielem potężnej fabryki, jednej z największych w mieście. Jest jakby twarzą miasta. I w pewnym momencie ta firma zaczyna podupadać, ta fabryka. I tak naprawdę one stają się główną ofiarą całego tego konfliktu i tego kryzysu, który dotyka ich rodzinę, przez co jeszcze bardziej muszą zwracać uwagę na to, co robią, jak się zachowują, co jest jeszcze większym obciążeniem. Zresztą samo małżeństwo Iris wynika z tego kryzysu. I z takiego jej poczucia obowiązku wobec ojca. Ale czuję, że wam za bardzo spoileruję już całą fabułę, więc po prostu przeczytajcie książkę i zrozumiecie, o co mi chodzi.