Radio MORS - Trzy Czwarte - 06.03.2023

Dokładnie, czyli tam, gdzie trzeba wchodzić. Dokładnie. Jeszcze raz, gdzie mamy wchodzić? mors.ug.edu.pl Dobrze, zdałaś. Zostawiamy twoje płuca. Tak, zostawiamy twoje płuca, zostawiamy ci możliwość picia wody, jednakże nie damy ci jeszcze bucików betonowych. O Boże! Ty masz dzisiaj jakiś ciężki humor, poczucie humoru masz dzisiaj. Ciężki jak ja. Dobra. Pożałowałam tego w momencie, kiedy skończyłam wypowiadać to słowo. Nie lejmy już wody. Nie lejmy już wody i przejdźmy do mojej pierwszej propozycji. Może powiesz jeszcze czemu wybrałeś taki temat? Tak, dlaczego wybrałem temat wody?

No nie tylko wody, bo jeszcze nocne marki, które nie mogą spać przez światło księżyca wpadające przez okno. Ja wam powiem, że mam z wodą, jak już poruszyliśmy temat pływania, stosunek bardzo ambiwalentny. Bo jak byłam mała, to niedaleko mojej miejscowości rodzinnej jest jeziorko, na które w wakacje wszystkie rodziny z dziećmi jeździły. I wszystkie dzieci skakały z pomostu, robiły bomby, a mi zawsze ojciec powtarzał, nie idź za daleko, bo woda jest bardzo niebezpieczna i się utopisz. I ja nie mogłam sama nigdzie daleko wypływać, on mnie uczył pływać, ale strach przed wodą mnie paraliżował i ja pływałam tak zwaną żabką, to się nazywa chyba senatorską, czyli głowa zadarta jak najwyżej, żeby nie daj Boże nie zamoczyć podbródka.

I do teraz tak mam, że potrafię robić basen i w połowie się zmęczyć i przyjdzie mi taka myśl, że o Boże, zaraz się zanurzę i wtedy włącza mi się takie nie, płynę dalej, zaraz dopłynę, jeszcze z pięć machnięć. I no, myślę, że to się też wiąże z tą piosenką i jakoś zamyka ten twój wstęp i to zejście. Myślę sobie, że chyba wszystkie żywioły są bardzo ambiwalentne, bo woda poi nas, składamy się z wody, ale też może nas utopić. Ogień z jednej strony daje ciepło, z drugiej strony może nas spalić. I właściwie każdy żywioł ma takie swoje dwie strony. Tak. Tak, no właśnie Natura ogólnie po prostu jest i można z nią, może mieć różne oblicza i można z nią robić różne rzeczy.