Radio MORS - Radiostat - 10 grudnia 2024

Sylwia Rojek, główny specjalista do spraw badań ankietowych Urzędu Statystycznego w Gdańsku. Ja opracowuję materiał, skupiam się na tym, czy nie ma rażących błędów, czy nie ma takich radykalnych błędów, że na przykład ojciec ma 14 lat z dziecka, który ma lat 10. I się skupiamy, czy na przykład tak jak ankieterzy wprowadzają te wszystkie zakupy, wydatki, sprawdzają, wprowadzają, to inspektorzy biorą i sprawdzają, czy pozycja jest dobrze zaklasyfikowana, żeby nie było, a to przekłada się na to, że jeżeli ankieter wprowadził chałkę, która jest bułką słodką, wprowadził pod pieczywo czy pod ciastka. Powinno być pod ciastka, a to ma wpływ wtedy na to, że wiemy, czy

Jest dobrze zaklasyfikowane i mamy większą pewność, że te dane odnośnie tego, czy spożycie chleba bądź pieczywa jest takie, a nie inne. To właśnie taka praca nasza i inspektorów i później koordynatorów, sprawdzanie też, czy jest dobrze dany towar zasymbolizowany. Bo to ma wpływ na to, że wtedy wiemy czy są owoce, czy cukry, czy jest spadek, czy nie. Mówiąc już o ankieterach i inspektorach, jak wygląda ich praca? Osoby, która przeprowadza ankiety w domach badanych, słyszałam, że niektóre z nich zbierają paragony przez cały miesiąc. To badanie Jest właśnie prowadzony metodą reprezentacyjną na terenie całego kraju, czyli wśród wylosowanej grupy gospodarstw domowych i w różnej formie.

Przed wizytą w formie na przykład wywiadu bezpośredniego przeprowadzonego przez ankietera. To znaczy, że ankieter przyjdzie pod wylosowany adres, zapuka do drzwi, przedstawi się, pokaże legitymację, powie po co przyszedł i przedstawi cel i zasadność takiego badania. Taki kontakt Jest poprzedzony zawsze wysyłką listu na adres, pod który udał się ankieter. Drugą formą czy dalszą formą współpracy jest taką, że respondent samodzielnie wypełnia książeczkę budżetów gospodarstw domowych w takiej formie papierowej, gdzie respondenci dostają taką książeczkę od ankietera, w której zapisują wszystkie swoje wydatki w miesiącu badania.

Jeżeli to respondentowi nie odpowiada, nie ma czasu, dla niego jest to czasochłonne, może to być przez formie internetowej, gdzie ankieter założy dla respondenta hasło, respondent loguje się na stronę i może tam notować sam, kiedy chce, swoje wydatki, wszystkie jakie poniósł. Jeszcze jest taka trzecia możliwość, gdzie respondenci mogą w ogóle zbierać same paragony otrzymywanych w czasie tych zakupów naszych codziennych. I to jest głównie przy wsparciu, mówię, ankietera, gdzie ankieter odwiedzi rodzinę na przykład w połowie miesiąca, zbierze materiał, opracuje go i wprowadzi do programu.

W związku z świątami kupują prezenty dla najbliższych, dla dzieci. A co w sytuacji, kiedy ankieter przyjdzie po dwóch tygodniach, odbierze pierwszą partię paragonów, a na przykład po miesiącu nikt nie będzie chciał mu wydać żadnego paragonu? Co może zrobić w tym przypadku ankieter, kiedy ktoś w środku badań rozmyśli się i nie będzie chciał dalej brać w nim udziału? No to niestety mamy przerwane badanie, bo ankieter nie może, nie wiem, zmusić kogoś, tak, bo to badania wszystkie nasze są dobrowolne, jeżeli chodzi o badania społeczne. Jeżeli ankieter będzie się próbował umówić tego, a respondent mu powie, nie zbierałem, nie chcę, dajcie mi święty spokój, to niestety kończymy współpracę i w systemie zaznaczamy przerwane badanie i te dane, które dotychczas zebrał, niestety są wykasowywane.

Ze względu na to, że nie byłby pełen obraz, bo nie możemy przedstawiać miesięcznych wydatków, jeżeli mamy tylko na przykład z połowy miesiąca. Czy jest tendencja do tego, że ankieterzy zbierają więcej paragonów po świętach niż na przykład w innym, nieświątecznym miesiącu? Tak, można to zauważyć ze względu na to, że jak się zbliżają takie okresy świąteczne typu święta bożonarodzeniowe czy święta wielkanocne, mamy tendencję do poluzowywania Takich naszych przyzwyczajeń i ograniczeń. Zawsze przy świętach czy dostajemy w pracy dodatkowe bony, karty i lubimy sobie pofolgować, żeby więcej wydać niestety na zakupy i to przekłada się na to, bo

Moim zdaniem teraz jest bardzo Ułatwione nawet zbieranie tych paragonów, bo dla rodziny, żeby było jak najłatwiej, to wystarczy, że ona przyjdzie z zakupów, z kieszeni nawet takie pogięte, weźmie, włoży do koperty, którą zostawia, Ankieter. I ankieter odbiera materiał, już go opracowywuje. Więc jeżeli rodzina Ani nie chce pisać książeczki takiej papierowej albo nie ma czasu nawet przez internet, to wystarczy, że zbiera te paragony. I to jest dla nas też, mówię, czy ułatwienie, bo ankieter, mówię, wszystko zbiera, opracowuje. Jest łatwiej niż kiedyś. Bardzo dziękuję za rozmowę.