Radio MORS - Migdały - 18.03.2023

Dziękuje za oglądanie! Dobry wieczór. Dzisiaj w zasadzie zostaniemy sobie w tematyce też warsztatowej, ponieważ ostatnio dzwonię po ludziach, moi goście pojawiają się tutaj zdalnie i okazuje się, że przemierzamy Polskę tymi samymi krokami, śladami i drogą warsztatową. Jest dzisiaj ze mną wyjątkowe duo, które przyjechało w zasadzie aż z Warszawy, Pierwszy raz widzimy się w ogóle poza Zakopanem i jest to Ewa Roberta Zaborowska z między innymi Projektu Krzewy.

Cześć, bardzo mi miło. I jest z nami też Paul Chris, czyli Paweł Widrzak. Cześć, cześć. Porozmawiamy sobie dzisiaj trochę o domach pracy twórczej, bardziej o podróżach, o wyjazdach i to, jak mogą wpłynąć na kształt naszej po prostu twórczości. Zaczniemy sobie też, jeżeli chodzi o utwory, polecimy sobie trochę taką osią czasu. Pojawią się utwory naszych warsztatowych przyjaciół i zaczniemy od samego projektu Roberty, czyli takiego poprzedniego kształtu jej twórczości i utworu Mdlenie. Musiałeś zemtać, by mocknęłaś się.

Wielkie dzięki i do zobaczenia! Mdlenie i Roberta. Dzisiaj na pewno zawędrujemy do tematów muzycznych, ale skorzystajmy z tego nadmorskiego spotkania i zapytam jeszcze, nawiążę do poprzedniego odcinka, który nagrywałam właśnie z Francis Tuanym, bo poza muzyką wiem, Ewa, że angażujesz się też w takie rzeczy jak Grupa Performatywne Chłopaki i są spotkania na których dba się o tę męską wrażliwość, która przecież jakby łączy się bardzo blisko z tą muzyką. No i właśnie Francis Tuan wydał płytę Samiec Omega i opowiadał o wszystkim, co jest ciężkie w byciu mężczyzną, tak na tle kulturowym, też muzycznym, w branży, o traumatycznych włefach.

Wielkie dzięki i do zobaczenia Dzisiaj mamy, może tego nie słychać, bo zaczęliśmy dosyć smutno, ale taki wiosenny odcinek. Marzyło mi się, żeby puścić Robertę i pomarańcze, ale w końcu postawiłam na mdlenie. Mamy właśnie słoneczniki, chociaż ten utwór tak naprawdę ma trochę inny podtekst. Mamy zapach, jakby ja czuję tę wiosnę w powietrzu i cieszę się, że jesteście

No ale to też raczej plany dalsze niż bliższe. Życzę wam w takim razie pięknych tras i co? Zabieram was nad morze fizycznie, słuchaczy zabieramy mentalnie. Dzięki, dzięki za ten wieczór. To była Ewa Roberta Zaborowska i Paul Chris Paweł Wilczak. Dzięki. Dzięki. Dobranoc. Okulary, okulary, okulary, okulary. Chciałabym jak mini misia Nosić Cię w swojej torebce I chciałabym jak pomadkę Na usta nakładać Cię Chciałabym patrzeć przez Ciebie Jak przez okulary Patrzeć na dzisiaj, na jutro, pojutrze Dni zwykłe i niezwykle świąteczne