Radio MORS - Migdały - 01.07.2023

Dziękuje za oglądanie! Dobry wieczór. To jest pierwszy odcinek ode mnie, dla mnie, od dłuższego czasu, czyli nie mamy dzisiaj gościa, nie będziemy rozmawiać o najnowszych singlach, o tym, co teraz wpada na playlisty, Co jakby potrzebuje jeszcze tego rozgłosu. Dzisiaj spędzimy czas z utworami, które uważam, że w jakiś sposób opisują Trójmiasto, mimo że są głównie z Australii i mamy tylko dzisiaj jeden polski projekt i będzie to Rogucki.

Studentów też mogę zachęcić, już skończył się co prawda nabór na organizację tego eventu, ale myślę, że w przyszłych latach na Pracuj w Kulturze można się zgłosić i wtedy wraz z fundacją taki festiwal organizować, jeżeli interesują was praktyki związane właśnie z kulturą i wasz kierunek tego dotyczy. To może warto się o tym dowiedzieć. No i teraz przejdziemy sobie do właśnie polskiej muzyki, jedynej w dzisiejszym odcinku, co jest niesamowite. To jest Piotr Rogucki i Wizja Dźwięku, mój najkochańszy z albumów poza JP Śliwą. Jeżeli ktoś mnie zna, to wie, że JP Śliwa to jest mój ulubiony album, który powstał na tym globie.

To jest też Piotr Rogucki, Późniejszy, no ale najpierw zacznijmy sobie od 2011 i właśnie Lokiego i wizji dźwięku. Kielbasy, substytuty, dzień zatruty, zima, luty, głód, powietrza, członeczka.

Wizja dźwięku i Piotr Rogucki. To jest cały koncept płyta, która opowiada o historiach Lokiego. Loki jest fikcyjną postacią, takim rock'n'rollowcem, osobą, która zmaga się z takimi typowymi dla tego środowiska problemami, z poczuciem oczywiście niezrozumienia, z jakimiś działaniami autodestrukcyjnymi, o których tutaj nie wypada mi teraz mówić. Ale jeżeli chodzi o wizję dźwięku, to obserwujemy Lokiego i jego bardzo różne perypetie. Zaczynamy właśnie od samego utworu Wizja dźwięku, który przed chwilą wyemitowałam. Taka bezpieczna opcja z całej tej płyty, bezpieczne wprowadzenie.

Ja gdzieś tam zachęcam do zapoznania się głęboko z całą resztą. Mamy na przykład utwór Sopot, który chciałam w zasadzie puścić, ale jest to trochę rzecz, którą trzeba wypikać w wielu momentach. Jest to utwór bardzo taki kontrowersyjny, więc tak, ale mamy tam takie Bardzo mocny, mocny refren w zasadzie, który brzmi, dziwię się, rozumiem, że nie jesteś w stanie pojąć znaczeń, że nie mieszczą ci się w głowie treści. I to jest utwór o właśnie tworzeniu pod publikę, czyli gdzieś tam taki krzyk, myślę, samego Roguckiego, który teraz gdzieś tam z tym karasiem pojawia się na różnych playlistach, na różnych festiwalach.

Mamy piegi w locie, no i mamy tę nieszczęsną Małą. Mała to jest utwór, który, jeżeli ktoś nie zna Piotra Roguckiego, to prawdopodobnie zna chociaż Małą, że jesteś różowy krem na cieście, byłbym ciebie jadł. No i to jest utwór, który zupełnie nie pasuje do tej płyty. Myślę, że jest tym singlem takim po prostu wwierconym w płytę. No, ale ten utwór zagwarantował mu pewien sukces, więc jest to bardzo taktyczne zagranie. Ale dość już o Roguckim, bo musimy w jakiś sposób przejść do też tych osób, które pojawiły się w Migdałach w tym roku.