Radio MORS - Kilka Zdartych Płyt - 9.11.2022

Kiedyś przeczytałem o tym albumie na jakiejś stronie jedną fajną rzecz, że Wet Leg być może nie odkrywają niczego nowego, no bo dzisiaj w muzyce jest to już piekielnie trudne, ale właśnie przez to powtarzanie tego, co już było w przebojowej formie, to wszystko sprawia, że brzmi to naprawdę dobrze. Były mokre nóżki, będą też teraz tańczące nóżki. Na pewno jedna z najbardziej oczekiwanych premier tego roku, czyli Beyoncé i Summer Renaissance. Zdjęcia i montaż

Zdjęcia i montaż Są tacy artyści, którzy rzadko wydają nowe albumy, ale kiedy już coś wydadzą, to nie jest to byle co. Być może tacy prawdziwi artyści nie muszą o sobie co rok lub dwa przypominać, aby być na topie. Samej Beyonce nie trzeba chyba nikomu przedstawiać. Najpierw kariera w girls będzie Destiny Child. który stał się jednym z symboli przełomu lat 90. i 2000. Potem równie udana kariera solowa, wiele przebojów, m.in. świetne duety ze swoim mężem, czyli JMZ, z którym stworzyli prawdziwe biznesowe imperium, stając się jedną z najbogatszych par w show biznesie.

No po prostu jest to jak jedna z tych renesansowych gwiazd, które są jednocześnie ekonami stylu, filantropami, mają gdzieś tam własne marki perfum i są idolami i inspiracjami dla milionów kobiet. Ciekawszy jednak w tym przypadku wydaje się ten renesans muzyczny, który przedstawia, bo płyta Renaissance pokazała, że Beyoncé mimo już 25 lat na scenie dalej dobrze czuje rynek muzyczny. Mogę nawet stwierdzić, że to, co wydawała ostatnio, w sensie te jej dowsze albumy, są coraz lepsze, bo pozwoliła sobie na więcej swobody twórczej już na albumie Beyoncé z 2013 roku, potem trzy lata później był album Lemonade, który

Pewna część też z nich, jak puszczone przed chwilą tytułowe Summer Renaissance, To nawiązanie już do muzyki disco i lat siedemdziesiątych i to jest w sumie cały utwór, to jest interpretacja, cover, zasamplowanie być może najważniejszego tanecznego kawałka w historii, czyli I Feel Love Donny Summer i Giorgio Moroderra. Przyznam, że w wersji Beyoncé, mimo tego, że jest to bardzo chamska zrzynka i interpretacja, wychodzi to całkiem ciekawie. Nawet to rzeczywiście ważny kawałek I Feel Love, bo nawet magazyn Rolling Stone opublikował bardzo ciekawe zestawienie. Dwustu najważniejszych tanecznych utworów w historii i tam właśnie I Feel Love znalazło się na pierwszym miejscu.

Bardzo ciekawe zestawienie i myślę, że w którejś audycji też będzie można do niego wrócić, ponieważ przedstawia bardzo szeroki przekrój muzyki tanecznej. Sama Beyoncé, jak to Beyoncé, poszła tutaj trochę na przekór wszystkiemu, bo wszyscy spodziewali się po niej kolejnej płyty, takiej społecznie zaangażowanej, gdzie pokaże się jako królowa matka, Będzie mówić o dyskryminacji i o wielu innych strasznych rzeczach. Oczywiście jest to potrzebne, ale tutaj poszła na przekór i stworzyła bardzo hedonistyczny krążek, bardzo taneczny, bardzo, dla niektórych nawet za bardzo wulgarny i chyba nawet wpasowała się w trend, który mamy obecnie, taki nawiązujący do tej starej muzyki tanecznej, jak robią to dzisiaj Lizzo, Dua Lipa czy nawet Drake przy swoim ostatnim albumie.

Sama płyta, mimo że produkcyjnie dobra, to ma swoje mankamenty i trochę poza tę swoją taneczność i hedonizm nie wychodzi, ale chyba taki właśnie miał być ten album, bo sama Beyoncé mówiła, tutaj cytuję, że jej intencją było stworzenie takiej bezpiecznej przestrzeni, miejsca wolnego od perfekcjonizmu i nadmiernego myślenia, miejsca, by krzyczeć i poczuć wolność. Myślę, że to jest całkiem fajne przesłanie, bo często wymagamy od artystów, aby z każdym nowym wydawnictwem pokazywali nie wiadomo co i zaskakiwali nas czymś nowym. Być może taka Beyonce jest już zmęczona okresem pandemii, chciała po prostu wydać coś, co jest czystą rozrywką, do czego można potańczyć i po prostu się wyżyć.