Radio MORS - Gość Radia MORS - 02.03.2023

Więc jak najbardziej biorą udział w procesie showcase'u i gdyby nie ich zasoby, to showcase nie wyglądałby tak, jak wygląda. Ja jestem raczej od tego, żeby trzymać kompozycję, energię, budować obrazki całej choreografii, bo też mam taką metodę pracy, że tworzę warstwy, czyli w jednym W fragmencie show trzy różne grupki tańczą zupełnie coś innego, dlatego też ten proces trwał cztery miesiące, ponieważ jak robię jeden fragment, jedną ósemkę, to ją robię trzy razy w tym samym fragmencie muzycznym. Czyli jedni na przykład łapią bas, inni łapią wokal, a trzecia warstwa tańczy w parterze, tak? I teraz to potem trzeba wszystko złożyć do kupy. Więc ja jestem mocno od takich kompozycyjnych rzeczy, ale największą wartością tego projektu zdecydowanie są tancerze, czyli SUL. Jeżeli chodzi o muzykę, o to jak szukamy muzyki do show, to jest proces poszukiwania dla wszystkich.

Każdy po prostu wysyła swoje propozycje muzyczne, z tego wybieramy. Dyskutujemy, co tak, co nie, co czujemy, więc tu każdy ma szansę podesłać swój kawałek. Ostateczną decyzję podejmuję ja, bo jestem odpowiedzialna też za to, ale przy Georgie akurat wyszła ode mnie propozycja, ale jak ją wysłałam, to nie było żadnego sprzeciwu. To każdy poczuł i chyba w tamtym fragmencie naszego życia to było nam pisane totalnie. A jeżeli chodzi o stroje, My jesteśmy w grupie podzieleni, że na przykład jedna osoba, jak jedziemy na zawody, zajmuje się transportem, inna noclegiem, trzecia właśnie szuka pomysłu, nastroje, inspiracji, ktoś inny jest odpowiedzialny za to, żeby mieć muzę na pendrive'ie i dać DJ-owi na zawodach i tak dalej, więc tak to wygląda.

A to, że potem to ładnie wyglądało w Akademii Muzycznej, no to już jest przypadek. Także pięknie to właśnie zagrało w tym wnętrzu. Nie ma co ukrywać, w zupełności zgadzam się z urokiem tej inscenizacji i całej otoczki, którą stworzył ubiór, ale też miejsce nagrywek. Jednak my, oglądający, widzimy tylko tę piękną część manifestu. Dla Was, twórców, na pewno kreacja takiej choreografii nie była łatwym zadaniem. Dlatego zastanawiam się, czy spotkałaś się z jakąś awersją co do realizacji tego projektu? Czy były osoby, które uznały, że jest to w tym trudnym czasie dla nich, zresztą dla nas wszystkich, zbyt duży ładunek emocjonalny, by móc przedstawić to światu? Jeżeli chodzi o sam ładunek emocjonalny, to totalnie nie było żadnego takiego sprzeciwu.