Radio MORS - Chwila dla Reportera - 04.03.2023

Weronika Drost, witam w kolejnym odcinku. Z okazji Europejskiego Dnia Logopedii nasz reporter Robert Zawadzki odwiedził Instytut Logopedii Uniwersytetu Gdańskiego. O historii Instytutu, wyzwaniach stojących przed adaptami tego kierunku oraz radości, którą niesie za sobą praca logopedy opowiedzieli nam studenci i wykładowcy. Instytut Logopedii funkcjonuje w ramach Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Gdańskiego od października 2019 roku. Jednak kształcenie logopedów na Uniwersytecie Gdańskim sięga 1979 roku. Na ten czas datuje się powstanie podyplomowego studium logopedycznego. Sama jednostka, istniejąca początkowo jako zakład, a następnie jako katedra logopedii od 2009 roku, obchodzi w tym roku akademickim jubileusz 44-lecia.

Doktor Klaudia Krój-Kozłowska, adiunkt w Instytucie Logopedii Uniwersytetu Gdańskiego. Obecnie Instytut Logopedii oferuje swoim studentom kształcenie na kierunku logopedia na studiach licencjackich oraz magisterskich. Absolwenci kończący studia I stopnia posiadają możliwość podjęcia pracy na stanowisku logopedy oraz nauczanie języka polskiego jako drugiego. Instytut oferuje również możliwość podjęcia studiów II stopnia na kierunku logopedia o specjalności neurologopedia. Kierunek Logopedia oparty jest na współpracy międzyuczelnianej i prowadzony jest wspólnie z Gdańskim Uniwersytetem Medycznym. Dodatkowo w ramach działalności naukowo-dydaktycznej Instytutu istnieje również możliwość dalszego kształcenia na studiach doktoranckich lub specjalnościowych studiach podyplomowych.

Dyrektorem Instytutu Logopedii jest Pani Profesor Katarzyna Kaczorowska-Brey. Logopedię na Uniwersytecie Gdańskim wyróżnia to, że jest to kierunek Międzyuczelniany jest prowadzony wspólnie z Gdańskim Uniwersytetem Medycznym, stąd naszą kadrę dydaktyczną, kadrę naukową stanowią nie tylko logopedzi, ale również lekarze, którzy pracują na Gdańskim Uniwersytecie Medycznym. Dr Maria Faściszewska, Instytut Logopedii Uniwersytetu Gdańskiego. Od następnego roku logopedia będzie już pięcioletnim kierunkiem jednolitym. Stąd jeszcze bardziej nasi specjaliści, którzy będą kończyli te studia, będą bardzo dobrze przygotowani do pracy z różnymi typami pacjentów.

Zarówno dziećmi, młodzieżą, dorosłymi będą mieli również specjalność neurologopedyczną. Nasi absolwenci mogą znaleźć pracę w wielu różnych placówkach, zarówno w przedszkolach, poradniach psychologiczno-pedagogicznych, szpitalach, Ale też również duża część naszych absolwentów pracuje w prywatnych gabinetach terapeutycznych, współpracuje z różnymi stowarzyszeniami czy też fundacjami. Dzisiaj, jak myślę o powodach, dla których zostałam logopedką, to mam przed sobą takie dwie wizje. To, od czego się zaczęło i to, dlaczego w ogóle zaczęłam kontynuować logopedię. Jagoda Jankowska, studentka logopedii II stopnia. Te powody, dla których zaczęłam studiować logopedię, są dosyć prozaiczne.

To było kilka nakrzyż komplementów dotyczących mojej dykcji czy głosu. Ja zaczęłam się interesować logopedią bardziej z tego względu emisji, z takiej perspektywy tego, jak być lepszą w wypowiadaniu się. Później się okazało, że logopedia to jest tak szerokie spektrum kształcenia i wiedzy, którą można osiągnąć, że Te przyczyny pierwotne zeszły zupełnie na drugi plan. Ja się zorientowałam, że jednak ta dykcja i wymowa wymaga niezwykłej pracy, doskonalenia i dokształcania się zarówno z takiej kwestii praktycznej, jak i w kwestii wiedzy, a te komplementy stały się już zupełnie nieadekwatne do tego, co widziałam i co słyszałam, kiedy zaczęłam się wypowiadać. Dzisiaj jest to po prostu pasja, chęć dalszego doskonalenia się, chęć podejmowania działań praktycznych,

Wiedza to jest jedno i to jest ogromna ilość przyswajanych tematów. Idąc na logopedię nie zdawałam sobie sprawy z tego, jak interdyscyplinarny jest to kierunek. I to jest coś, co na pewno zaskoczyło mnie na uniwersytecie, że tak naprawdę każdy przedmiot, każda sala otwiera przed nami zupełnie nowe kierunki. Do których trzeba się przyłożyć i które trzeba poznać, żeby właśnie wybrać co dalej. Bo to jest kolejna rzecz, która zaskoczyła mnie w logopedii, czyli to, że wybór samej logopedii to nie jest już ostateczny wybór, który musimy podjąć. Jak się okazało to, że chcę zostać logopedką, To nie jest koniec. Ja muszę jeszcze podjąć decyzję, w jakim kierunku chcę się specjalizować. I tak sobie myślę o tych studentach, którzy rozpoczynają swoją przygodę z logopedią albo o absolwentach liceów, którzy będą dopiero zaczynać i będą się rekrutować na naszą uczelnię, że muszą przyswoić i zrozumieć dwie rzeczy,

I tutaj pojawia się właśnie logopeda. Logopeda, która musi się wyspecjalizować w jakimś konkretnym obszarze. A drugą tą kwestią, którą należy przyswoić i moim zdaniem dużo trudniejszą, dużo bardziej skomplikowaną, Jest nauczenie się mówienia nie wiem i umiejętność przekierowywania swoich pacjentów do specjalistów, również logopedów, którzy posiadają właśnie tę wiedzę, której my nie posiadamy. Ja osobiście zainteresowałem się tym kierunkiem studiów, ponieważ byłem zarówno w klasie humanistycznej, gdzie bardzo pokałem język polski, gramatykę, autorów, wszelką literaturę, jak i w klasie biologiczno-chemicznej, co może troszeczkę się gryźć. Mimo wszystko jednak logopedia właśnie łączy to. Hubert Pancoś, student trzeciego roku logopedii, pierwszego stopnia.

Jeżeli chodzi o studia, pierwszy stopień studiów jest kierunkiem zapoznawczym z samą logopedią. Poznajemy większość dziedzin logopedii, którymi moglibyśmy się zainteresować i w które moglibyśmy dalej kierować swoją drogę. Na swoim roku jestem jedynym mężczyzną, a w Instytucie Logopedii jest ich kilkoro. Można policzyć na palcach jednej ręki tak naprawdę. I czuję się z tym bardzo wyjątkowo. Jest to poniekąd odwaga, ponieważ wykreował się gdzieś taki stereotyp, że logopeda jest kobietą. Logopedia jest kobietą. A nie do końca tak jest. Nie jest to kierunek w żaden sposób ukierunkowany ze względu na płeć, bo logopedię trzeba czuć, logopedię trzeba kochać i trzeba wiedzieć, czego się chce od studiów, żeby z nich jak najwięcej korzystać.

Logopedia zajmuje się wieloma aspektami, nie tylko mowy, ale też myślenia. Psychologia emocji przede wszystkim tutaj może też wpływać na mowę, co później może przejawiać się na przykład jąkaniem i problemami z niepłynnością mowy. Tak samo wszelkie zaburzenia neurologiczne, Którymi zajmują się afazjolodzy i neurologopedzi, a także neurologzy. Emisja i higiena głosu. Tym zagadnieniem zajmują się logopedzi jak najbardziej we współpracy z foniatrami i laryngologami. I to też skupia się bardzo na współpracy logopedów z wieloma specjalistami. Jesteśmy kierunkiem, który współpracuje, tak jak już zostało wcześniej wspomniane, z Gdańskim Uniwersytetem Medycznym. Zajęcia odbywamy korzystając zarówno z umiejętności naszych wykładowców praktyków z Uniwersytetu Gdańskiego, jak i czerpiąc wiedzę teoretyczną od wykładowców z Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego.

Co można jeszcze dodać? Myślę, że logopedia jest wszędzie, o czym mogę powiedzieć przytaczając pewną historię. Jakiś czas temu siedząc u fryzjera na wizycie, fryzjerka powiedziała do mnie, że klientka jej szefowej również jest logopedką, co mnie bardzo pozytywnie zszokowało i rozpoczęło bardzo interesującą konwersację, która pozwoliła mi poznać punkt widzenia praktyka, który zajmuje się na co dzień oligofrenologopedią, czyli pracą z osobami z niepełnosprawnością intelektualną, co było dla mnie bardzo inspirujące, ponieważ akurat byłem w trakcie poznawania Teoretycznej kwestii tej dziedziny logopedycznej. A po kilku dniach przychodząc na zajęcia właśnie dotyczące oligofrenologopedii, pani profesor zapowiedziała, że pokaże nam filmik z terapii dziecka z niepełnosprawnością intelektualną i jak się okazało, na filmiku terapeutką była ta sama pani, którą spotkałem u frezjera, dlatego świat logopedów jest mały, a tak jak już wcześniej wspomniałem, logopedia jest wszędzie, trzeba jej tylko dobrze poszukać.

Ja miałam tak, że poszłam na logopedię, jeszcze nie do końca wiedząc, czego chcę, ale wiedziałam, że nie chcę pracować z dziećmi. I ludzie się naprawdę dziwili, jak logopeda bez dzieci, przecież nie da się pracować, będąc logopedą, nie pracując z dziećmi. Więc zaczęłam szukać i tak na mojej drodze pojawiła się Fundacja Między Słowami. Fundacja, która pracuje z osobami z afazją, czyli jednak najczęściej z osobami dorosłymi. I tak zaczęłam swoją przygodę z neurologopedią, będąc tak naprawdę studentką Dzieci, ale najpierw niedosłyszące i niesłyszące, bardzo mnie zainspirowały do pracy surdologopedycznej, czyli do pracy z osobami z zaburzeniami słuchu.

I okazało się, że może jeszcze ewentualnie przekonałabym się do tych dzieci. Następnie trafiłam do przedszkola. Zainteresował mnie opóźniony rozwój mowy, Zaburzenia artykulacji i cały spektrum zaburzeń miofunkcjonalnych oraz wynikających z wady zgryzu, gdzie jednak te dzieci otwierają przed nami pełne spektrum możliwości dalszego rozwoju. Już się boję co będzie dalej, ponieważ w przyszłym semestrze mamy zajęcia na neonatologii, Także obawiam się, że z takim podejściem do rozwoju mogę się jeszcze zachwycić noworodkami, a tutaj już w tym spektrum od osób w podeszłym wieku do tak naprawdę rozpoczynających dopiero swoje życie będzie to ogromny rozstrzał, ale to daje tylko i wyłącznie świadomość przyszłym studentom czy rozpoczynającym swoją przygodę z logopedią, że spektrum tych naszych możliwości i płaszczyzna, w której możemy się rozwijać jest naprawdę gigantyczne i bardzo polecam ten kierunek, bo