Radio MORS - Burzliwe Dekady - 9.05.2022

Maszerowali oni dwa lata przez dziesiątki tysięcy kilometrów, no jednak rewolucja się nie powiodła, nie porwali oni brazylijskiej biedoty do ruszenia na barykady. Myślę, że o tych koneksjach z rewolucją meksykańską to możemy zaraz porozmawiać, ale mi to przede wszystkim Marsz Prestesa przez dżunglę amazońską przypomina mi trochę Wielki Marsz Mao Zedonga przez Chiny. Ogólnie myślę, że jeśli chodzi o Prestesa i jego kolumnę, kolumny niezwyciężonych, to warto powiedzieć, że Prestes tak naprawdę rozpoczynał swój marsz i rozpoczynał jako taki orędownik tych typowych dla tenantizmu, tego ruchu, który był powiązany z takim pozytywizmem, z takim liberalnym wojskiem. Ale w momencie, w którym Prestes musiał się tak naprawdę poddać, bo skończyła się kadencja Bernardesa, stwierdził, że lepiej mu jest przejść przez granicę z Boliwią i tam być internowany.

I właśnie w Boliwii Prestes zmienił trochę swoje poglądy i zaczął studiować Marksa i Lenina, co później doprowadziło do tego, że Prestes był jednym z bardziej znanych brazylijskich komunistów. Mimo wszystko ten komunizm potem w Brazylii nie osiągnął dużych sukcesów, on był też rozbity później między klasycznym marksizmem a maoizmem, ale myślę, że ważne w kontekście Prestesa pojawiło się słowo tenentes. Myślę, że powinniśmy właśnie porozmawiać o tym, kim byli tenentes i jaki później mieli wpływ na Brazylię, bo przecież z nich wywodził się Getulio Vargas, późniejszy prezydent i dyktator. Porucznicy, jak ich po polsku się nazywa, no to była w zasadzie no trochę klasa, trochę taki stan bardzo mocno powiązany ze wcześniejszą republiką Szpady.

W momencie, kiedy eksport tego surowca spada o prawie 70%, a ceny spadają trzykrotnie, No to można domyśleć się, co się zaczęło dziać w tym państwie. Ferment tak naprawdę rozpoczął się z momentem, kiedy urzędujący prezydent Washington Lewis doszedł do wniosku, że zerwie dotychczas istniejący sojusz między obydwoma stanami Sąpaulu i Minas Gerais i wystawi na swojego kandydata po raz kolejny kandydata ze swojego stanu, Julia Prestesa. No i pojawił się problem, gdyż samo São Paulo nie było w stanie do końca utrzymać władzy, przez co musieli się spodziewać, że doprowadzi to do większego sprzeciwu niż zazwyczaj. Opozycja bardzo się zmobilizowała.

To był rok 30 już, wybory prezydenckie. Opozycja wystawiła kandydaturę Getulio Vargasa. Warto zapamiętać tam zwisko, chociaż pewnie jeszcze wielokrotnie je powtórzymy, no bo to jest chyba najważniejsza tak naprawdę osoba w tej międzywojennej historii I co ciekawe, że Tulio Vargas przegrał wybory, mimo ogromnego niezadowolenia, mimo złego gospodarowania państwem, ogromnej mobilizacji opozycji, Vargas przegrywa wybory. Też mimo tego, że w tych wyborach wyborców było więcej niż kiedykolwiek, więc to może sugerować, że te wybory zostały po prostu sfałszowane. Tak, w zasadzie przeciwko Julio Prestesie została wystawiona jedna wielka koalica, Alianza Liberał. W ramach tej koalicji wchodziły różne ugrupowania, wchodziły konkretne stany, wchodzili wojskowi, tenantes, chcieli należeć do niego nawet komuniści.

Poza komunistami. No tak, no komuniści też. Komuniści też byli, tylko że ich było znacznie mniej. To prawda. No właśnie, bardzo chyba dobrze, że pojawili się komuniści, bo też to zbliżenie Vargasa z integralistami nastąpiło w dużej mierze z powodu tego, co komuniści robili, jak rozwijali się w Brazylii. Właśnie, w roku 1935 wybuchło powstanie komunistyczne, jednak z takich przyczyn, jakie wymieniał Rafał, czyli ta taka nieliczność tego ruchu komunistycznego, ono bardzo szybko upadło, przy czym Prestes wraz z żoną zostali osądzeni, a żona w zaawansowanej ciąży została wysłana jako niemiecka Żydówka z powrotem do Niemiec, gdzie zmarła w obozie koncentracyjnym. Prawdopodobnie nie wiedziano do końca co się z nią stanie, bo był to jeszcze rok 1937, czyli przed większością tragedii, które się później w Niemczech miały wydarzyć, ale niewątpliwie był to ukłon w kierunku powiedzmy integralistów, którzy tych komunistów mimo wszystko chcieli zwalczać.

W Senacie znajdowali się zaś obowiązkowo przedstawiciele każdego stanu. Wcześniej to było nie do pomyślenia. To taka myśl no bardzo narodowa, bardzo organiczna. Wszyscy tak naprawdę nawet w Europie, wszyscy, którzy mieli takie poglądy faszystowskie bądź faszyzujące, bardzo chwalili Vargasa za to, co robi. Jednak nie trwało to długo, gdyż Vargas, tak jak z komunistami, zamierzał zrobić z każdym innym. I myślę, że to jest też moment, w którym zaprosiłbym na piosenkę Inno a Luis Carlos Prestes, czyli po prostu piosenka o Carlosie Luisie Prestesie. Zapraszam. The call of Breast is the brave one, Who understood Brazil with his word. Sowing fear among all the bourgeoisie, And the courage among the world of the pariahs.

The Brazillian people form their wests to the sound of the call of Luis Carlos Prestes. Wierzący, że zostałeś odpoczyniony, skończyła się Twoja eksplozjonalna istotna istotna istotna istotna istotna istotna istotna istotna istotna istotna istotna istotna istotna El pueblo brasileño forma sus huestes al son de la llamada de Luis Carlos Prestes.

Socorramos al héroe brasileño que luchando al frente de sus huestes conquistó el corazón de todo un pueblo. Viva el líder Luis Carlos Prestes. Witamy z powrotem w Burzliwych Dekadach. Jak już chłopaki wspomnieliście, integraliści mieli wielkie, wielkie zamiary na władzę. Salgado też liczył na to, że wkrótce on zastąpi Vargasa. Zwłaszcza, że reelekcja w Brazylii była niemożliwa. Takie było prawo. Można było mieć tylko jedną kadencję jako prezydent. No i właśnie Salgado był powszechnie postrzegany jako taki najmocniejszy kandydat na to stanowisko. Jednak Vargas zaskoczył wszystkich.