"A było co ochraniać". Historia Muzeum Narodowego - Wrocław OdNowa #15
Przybyli do Breslau Polacy musieli skonfrontować się z jego wieloma obliczami. Nowi mieszkańcy zastali wśród zgliszczy nieznaną im spuściznę kulturową. Józef Gębczak, jeden z pierwszych polskich muzealników w powojennym Wrocławiu, który brał udział w akcji zabezpieczania zabytkowych obiektów wspominał po latach, że w mieście było co ochraniać. Dzięki trudnej pracy już od pierwszych dni po zakończeniu II wojny światowej udało się 11 lipca 1948 roku uroczyście otworzyć Muzeum Państwowe we Wrocławiu obecnie noszące miano Muzeum Narodowego. W jego zbiorach znalazły się przedwojenne wrocławskie dzieła, ale również lwowskie i kijowskie muzealia przekazane stronie polskiej. O tym, co działo się z wrocławskimi dziełami sztuki w trakcie wojennej i powojennej zawieruchy oraz jak wyglądało tworzenie i początek działalności Muzeum we Wrocławiu rozmawia Maria Frańczak z dyrektorem Muzeum Narodowego we Wrocławiu Panem dr.hab. prof. UWr Piotrem Oszczanowskim.
Historia muzeum od 1945 roku, opowieść Józefa Gębczaka o początkach i ochronie zabytków po II wojnie światowej.
Opis działań ochrony zabytków i procesu tworzenia muzeum, zaznaczanie trudności i konieczności oswajania nowego świata.
Opis zasobów muzealnych zebrać i ocalonych podczas wojny, w tym bogata biblioteka z zakresu sztuki.
Opis procesu wyboru siedziby muzeum, zaznaczanie decyzji o dawnym budynku rejencji powiatu wrocławskiego.
Opis działań pionierów muzealnych i zasobów muzealnych zebrać, w tym bogata biblioteka z zakresu sztuki.
Opis strat muzealnych i zakończenie II wojny światowej, zaznaczanie zadań i działań ochrony zabytków.
Opis konsekwencji i ideologizacji działań ochrony zabytków, zaznaczanie zakończenia II wojny światowej i dalszych działań muzealnych.
Rozmowa skupia się na znaczeniu pierwszych wystaw muzealnych, które łączyły starożytność z nowo powstającą kolekcją, a także na znaczeniu lwowskich elementów kulturowych w nowym muzeum.
Dyskusja na temat symboliki wystaw i roli archeologii w odkrywaniu i chronieniu zabytków, które miały kluczowe znaczenie dla polskości Wrocławia.
Dyrektor podkreśla szacunek dla początkujących pracowników muzeum, którzy pracowali nad ocaleniem i zachowaniem zabytków po wojnie.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Przybyli do Breslau Polacy musieli skonfrontować się z jego wieloma obliczami. Nowi mieszkańcy zastali wśród zgliszczy nieznaną im spuściznę kulturową. Józef Gębczak, jeden z pierwszych polskich muzealników w powojennym Wrocławiu, który brał udział w akcji zabezpieczania zabytkowych obiektów wspominał po latach, że w mieście było co ochraniać. Dzięki trudnej pracy już od pierwszych dni po zakończeniu II wojny światowej udało się 11 lipca 1948 roku uroczyście otworzyć Muzeum Państwowe we Wrocławiu obecnie noszące miano Muzeum Narodowego. W jego zbiorach znalazły się przedwojenne wrocławskie dzieła, ale również lwowskie i kijowskie muzealia przekazane stronie polskiej. O tym, co działo się z wrocławskimi dziełami sztuki w trakcie wojennej i powojennej zawieruchy oraz jak wyglądało tworzenie i początek działalności Muzeum we Wrocławiu rozmawia Maria Frańczak z dyrektorem Muzeum Narodowego we Wrocławiu Panem dr.hab. prof. UWr Piotrem Oszczanowskim.