0-1 Do Przerwy - Piotr Wiśniewski o roli zawodnika i trenera tenisa ziemnego

Ogólnie uważam, że to był całkiem niezły mecz. Wiadomo, półfinały były dużo bardziej emocjonujące niż sam finał, ale tak, udało mi się obejrzeć trochę. Jak sądzisz, czy Carlos Alcaraz za zasłużenie zdobył swój pierwszy wielkoszlamowy tytuł na kortach australijskich? Myślę, że tak. Szczególnie po takim półfinale boju, gdzie ta kontuzja w sumie w tym przypadku skurcze mu doskwierała, mimo wszystko i tak zdołał wygrać ten mecz, a finale pokonując legendę tego sportu. Tak, zasłużenia i jako najmłodszy teraz człowiek w historii zdobył swój karierę Grand Slam. Kosztem rafy nadala troszkę, bo ten rekord był jego. Djokovic w finale. Djokovic wciąż jest wielki, ale czy jest w stanie pokonać i Alcaraza i Sinnera w turnieju wielkoszlamowym jeszcze w przyszłości? Wiesz, ja nigdy go nie skreślałem.

Wiele osób mówiło, że już nie da rady. Jak się okazuje, jest w stanie pokonać Sinnera, jest w stanie pokonać Alcaraza. Pytanie, czy w tym samym turnieju, no zobaczymy. Ten format 5-setowy nie pomaga mu na pewno. Jest to dużo bardziej ciężkie kondycyjnie, fizycznie, ale ja bym go nie skreślał, zobaczymy co się stanie na kolejnych szlamach. Też pytanie jaki wpływ na jego postawę w półfinale miało to, że mógł sobie tak naprawdę de facto dwa mecze odpocząć, no bo to jednak przy tak długim dystansie i tylu rozegranych meczach i setach, no to jednak musiało mieć duży wpływ na generację. Myślę, że to było kluczowe przed tym półfinałem, szczególnie myślę, że Djokovic z perspektywy ostatnich pojedynków dużo ciężej radzi sobie z Sinerem i Żelka razem, więc gdyby nie te dwa mecze trochę spokojniejsze, jeden krecz, a drugi tylko dwa sety, to mogłoby być różnie.

No mamy Sinnera, mamy Alcaraza, mamy Djokovicza, mamy wielu dobrych tenisistów. Hubert pokazuje, że może z nimi wygrywać, czy to ze Zweriewem, czy z Fritzem podczas na przykład United Cup. Ale czy na Sinnera i Alcarazza to wystarczy? Wydaje mi się, że nie, ale to ja bym go nie skreślał. Jakaś szansa na pewno jest. To by musiał chyba Stanley Kubrick nakręcić ten scenariusz, żeby stał on się rzeczywistością. No i na koniec, Piotrek, do ciebie takie bardziej osobiste pytanie. Za co kochasz tenis? Za co kocham tenis? Za co kochasz tenis? Tak znienacka takie pytanie. Wiesz, ja nie pamiętam czasów bez tenisa. Czyli z przyzwyczajenia. Trochę teraz z przyzwyczajenia, ale kocham tenis za to uczucie, kiedy na przykład masz powiedzmy jakieś tam swoje małe problemy, czy też większe dookoła siebie i wchodzisz na kort, to jednak się od nich odcinasz, zapominasz o tym i jesteś w pewnego rodzaju transie i da się przez to jednocześnie odpocząć, zamknąć się w swoim świecie i spędzić bardzo fajnie czas.