Wyraz vademecum

Stąd w wielu poradnikach językowych odradzano Mówienie te vademeka, tych vademeków i mimo, że w zwyczaju te warianty się pojawiają, bowiem po prostu Polacy, użytkownicy polszczyzny nie wiedzieli jaki jest źródło słów vademekum i że to istotna, jest to istotna różnica pomiędzy vademekum i muzeum. I oczywiście, proszę Państwa, było uzasadnione i było zrozumiałe, aczkolwiek w słownikach zalecano nieodmienianie w liczbie mnogiej vademecum. Co miałby powiedzieć wtedy ten księgarz? Że stały trzy vademecum? Czy trzy poradniki o tym charakterze? No, była to trudna Trudna konstrukcja, zatem Polacy radzili sobie zresztą bardzo dobrze i to w ostatnim czasie zostało sformalizowane, bowiem w najnowszym słowniku języka polskiego PAN-u, Polskiej Akademii Nauk, pojawiła się odmiana vademecum również z uwzględnieniem liczby mnogiej.

A więc podają autorzy tego słownika, że w liczbie pojedynczej jest vademecum, vademecum, vademecum, Z cząstką um. Oczywiście oznaczają, że to nie jest cząstka żadna. Um, pamiętajmy, tylko to jest to kum, czyli przyimek. Natomiast w liczbie mnogi podają warianty vademeka w mianowniku vademeków, vademekom. Widzimy co kogo co vademeka. O vademekach mówimy, czyli odmieniają właśnie ten rzeczownik. Można więc powiedzieć, że stała się tu taka mała rewolucja poprawnościowa, którą nie wszyscy dostrzegli, bowiem i tak Była ona usankcjonowana w UZUS-ie. Była ona usankcjonowana u wszystkich tych i we wszystkich tych miejscach, w których po prostu potrzebna była forma mnoga nazwy tego poradnika praktycznego.