Problemy z bąkiem

Szanowni słuchacze, rodzice jednej z pociech pytają o bąka. I to w tym znaczeniu jako owada i w znaczeniu jako zabawki. Rzeczywiście, proszę Państwa, bąk bardzo często jest mylony, jeśli chodzi o owady, jeśli chodzi o odmianę. Pewne problemy z bąkiem są, za tym spieszę i wyjaśniam. Po pierwsze, bąk, notowany już, proszę Państwa, w XV wieku, pochodzi z języka zachodnioprasłowiańskiego. Bąk to, co wydaje niski, przeciągły głos, a bąk, wiadomo, buczy. Proszę Państwa, buczy i niektórzy mówią nawet, że bucy. No ale to są już specjaliści w zakresie poprawnej polszczyzny. Po pierwsze jest to owad. Owad bydlęcy.

On kąsa krowy na przykład. Podobny jest do muchy, lecz nieco większy. Samice on gryzą dość boleśnie, żywią się krwią bydła. Koni, czasem koni ugryziony przez takiego, proszę Państwa, danego bąka, potrafi podnieść ogon i uciekać, gdzie pieprz rośnie. Bąki mogą atakować także ludzi. Jeżeli chodzi o odmianę, to rzeczownik męski, żywotny, a więc w mianowniku bąk, kogo czego nie ma bąka i kogo co widzę bąka. Proszę Państwa, bąka. Bąki w liczbie mnogim to mogą być i kogo czego nie było bąków. Po drugie, zwłaszcza w Krakowie, bąk to trzmiel. Potoczna nazwa trzmiela, między innymi w Krakowie, to bąk właśnie. To jest taki owad podobny do pszczoły. Trzmiel, oczywiście mówię o trzmielu grubszy, gęsiowo-włosiony i buczy.

Państwo wiedzą, jak bąk buczy, ale oczywiście to jest bąk w Krakowie, bo w Kielcach są trzmiele. Po trzecie, proszę Państwa, bąk to ptak. Ptak wodny. Jeżeli chodzi o odmianę, to tamten bąk też się odmienia tak jak ten bąk owad, czyli jako męski żywotny rzeczownik, biernik równy dopełniaczowi. Jeśli chodzi o ptaka, to bąk należy do grupy ptaków wodnych, podobny jest trochę do czapli, ma upierzenie brązowe z ciemnymi plamkami, pozwala mu się ukryć to przed trapieżnikami w trzciach. Podobnie jak w poprzednich wypadkach to pytanie rodziców, czy ktoś puszcza bąk czy bąka.

Oczywiście jak nie mówię o tym puszczalni, to Państwo, mrugam do Państwa teraz tutaj, żeby Państwo sobie skojarzyli co oznaczało i nie będę tego powtarzał. Ale jeżeli wprawiamy w ruch, to wprawiamy w ruch bąk, a już tu się troszeczkę opanowałem. Zabawka ta więc w bierniku ma taką samą formę jak w dopełniaczu. Co ciekawe, Bo można było wprawić w ruch bąk, ale wprawiamy w ruch bąka wedle większości słowników i na końcu, proszę Państwa, bąk to szartobliwie potocznie małe dziecko. Widzimy więc bąka, bąki, możemy też zbijać bąki oczywiście, czyli leniuchować, oby nam się to czasem zdarzyło. To też jest bardzo pożyteczny sposób spędzania czasu. Zatem bąk ma w polszczyźnie co najmniej pięć znanych mi

Znaczeń. W każdym z nich odmiana jest taka sama. Przede wszystkim to jest istotne, że kogo czego nie ma bąka, nie widzę bąka i kogo co widzę, puszczam w ruch bąka właśnie i widzę kogo co bąka. Biernik równy dopełniaczowi. To jest istotne, bo często mamy wątpliwości, czy w wypadku rzeczowników nieżywotnych, męskich, możemy taką formę stosować. W tym wypadku możemy i jest ona jak najbardziej poprawna. A rozprawy z językiem w Radu Kielce można wysłuchać codziennie od poniedziałku do piątku po godzinie 15.20.