O wyrazach kość i ość

Ość. Również wywodzi się z prasłowiańskiej ostii, czyli czegoś ostro zakończonego kolca ości właśnie. Między innymi na przykład na kłosach zbór były takie ości. Pierwotnie to nie miało wiele wspólnego z tą kostką u ryb. Dzisiaj najczęściej ość z ryby. To jest kostka. W kształcie długiego, cienkiego wyrostka, która występuje u ryb między mięśniami tułowia. Mamy więc rybie ości. Wielką ość. Obyśmy się ością nie zadławili. Ryba bez ości, też można by powiedzieć filet, to jest często pożądany wariant, który możemy sobie bezpiecznie jeść.

Natomiast ość prasłowiańskie, ost, Prasłowiańska kość. Kość była kontynuantem praindoeuropejskiej formy ostii o znaczeniu kość. Natomiast ość prasłowiańska, ość, to po prostu to było coś ostrego, coś ostro zakończonego. Natomiast ość w znaczeniu cienka kość ryby powstała poprzez Przeniesienie znaczeniowe, skojarzenie właśnie z tym elementem kłosu. Kłosu, ostrym elementem. Jeżeli ktoś kiedyś w rękach kłosy trzymał, to wie, że kłosy kończą się takimi ostrymi elementami, łamliwymi. I właśnie to przeniesienie stało się podstawą nowego znaczenia ość. Czyli ten właśnie element w ciele ryby.