Dzień dobry Państwu. Były już zakamarki, były zakątki, dziś będą zaułki. Zaułki, proszę Państwa, czyli miejsca. Dziś często mówimy, że zaułek to jest ślepa uliczka. No, ale częściej używamy Używamy rzeczownika zaułek mówiąc o ślepym zaułku, czyli takim miejscu bez wyjścia, ale tak troszkę metaforycznie to traktujemy. Zacznijmy jednak od początku, od etymologii, która nie jest jasna. Być może, jak wskazują językoznawcy, zaułek ma ten sam źródłosłów co ulica. To było miejsce za ułem, czyli ten u jakiś funkcjonował. Prasłowiański kontynuant w ulicy znajduje się m.in. Ale ten rzeczownik U nie ma żadnego poświadczenia, czyli nie istnieje element, który mógłby być, tak jak pamiętają Państwo, za kątek, za kątem, za kamarek, no tu jest trochę bardziej złożona etymologia, bo to z języka białoruskiego, za komorą w pewien sposób, taka komora byłaby tym elementem poświadczającym, wskazującym na etymologię.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.