Stres dzieci w szkole

Pierwszoklasiści mają ogromny zapewne stres związany z nowym miejscem, w którym się znaleźli. I nie myślę tylko o tych dzieciakach, które poszły do pierwszej klasy szkoły podstawowej, ale przecież pierwsza klasa szkoły ponadpodstawowej to także nowe środowisko. Studenci, którzy za rok rozpoczną naukę na pierwszym roku, pewnie też lekki stres będą mieli. No właśnie, drodzy Państwo, stres szkolny ogólnie mówiąc, to zjawisko znane, opisane, ale jak sobie z nim radzić, na co zwracać uwagę, o tym wszystkim będziemy rozmawiali dzisiaj do godziny 21.00. Razem z nami Patrycja Osman, socjolog, terapeutka traumy. Dobry wieczór Pani Patrycjo. Dobry wieczór. 3 września, pierwszy dzwonek już za nami.

Też się stresujemy. Dokładnie tak. Jak to ma być nasz pierwszy dzień, to żyjemy tym, myślimy o tym i nawet jak już przeszliśmy ileś prac, to mimo wszystko się tym stresujemy. Dzieci przeżywają to jeszcze mocniej, dlatego że muszą sobie z tym radzić same, a nie mają jeszcze takich doświadczeń. Jak to zrobić? Jak sobie to poukładać? Co może się wydarzyć? Jak mogę sobie z tym poradzić? A to właśnie, jeżeli dziecko ma jeszcze lat 6 czy 7, to jest jeszcze bardzo malutkim człowiekiem, któremu ciężko jest okiełznać te wszystkie emocje buzujące w głowie. Dopiero 3 dni, Pani Patrycjo, minęły roku szkolnego i każdy poranek, mam nadzieję, będzie lepszy, a nie gorszy, bo zdarzają się też takie sytuacje, że z każdym dniem niestety jest coraz trudniej.

Niepowodzenia. Niepowodzenia, niewyspanie, zmęczenie, no przeróżna sytuacja. Do godziny 22 o stresie szkolnym rozmawiamy, zatem gorąco zachęcam Państwa, jeżeli w Waszych domach jest taki dzieciak, który właśnie rozpoczyna edukację, by pozostać z nami, bo sporo podpowiedzi będziemy chcieli w Państwa stronę skierować. Patrycja Osman, terapeutka traumy, ale także socjolog razem z nami. Stres szkolny. Dziś środa wieczorem, jutro czwartek trzeba wstać. Jeszcze w tym tygodniu dwa dni szkoły. Pani Patrycjo, to, że stres jest normalny jak coś zaczynamy, Pani już o tym powiedziała. W przypadku małego człowieka ten stres też jest czymś zupełnie normalnym. To jak z takim dzieciakiem rozmawiać?

Bardzo dużo wyrozumiałości, ale cierpliwość, która jest cnotą, drodzy Państwo, szczególnie właśnie w takich relacjach z małym człowiekiem, który stanął przed wielkim wyzwaniem, bo proszę sobie przypomnieć, jak Państwo się czuli, kiedy szli do pierwszej klasy szkoły podstawowej, jakie to były emocje, jaki to był stres, jaka to była jedna wielka niewiadoma i jak sobie wtedy radziliście z tym. Warto przenieść te doświadczenia na nasze dzieci i trochę im pomóc. Z Patrycją Osman dzisiaj spotykamy się w ramach rozmów z terapeutą. Pani Patrycja jest i terapeutką traumy i socjolożką. Oczywiście do tematu jeszcze powrócimy. Jesteśmy ponownie. Przypominamy, że naszym gościem dzisiaj jest Pani Patrycja Osman, socjolożka i terapeutka traumy. Sygnały, jakie może dawać nam dziecko, bo nie każde dziecko powie wprost, nie idę jutro do szkoły, nie chcę, nie pójdę i róbcie co chcecie, boli mnie głowa, bolą mnie plecy, boli mnie noga, ale jest to artykulacja jakaś, a są takie dzieci, które nie powiedzą.

No i to są te lata potem terapii, które są nam potrzebne po to, żeby to Siejemy, siejemy. Patrycja Osman, terapeutka traumy. Razem z nami o stresie szkolnym rozmawiamy. Jak go zauważyć? Już Państwo wiedzą. To, że jest czymś absolutnie naturalnym, też już wiemy. No ale jak sobie radzić? Jak odnaleźć się w takiej sytuacji? Jak poukładać obowiązki związane z nauką szkolną? Odrabianie lekcji, choć teraz to już dzieciaki nie mają tych lekcji tak zadawanych, ale jednak Z opanowaniem całego materiału. O tym już za parę chwil. Stres szkolny dzisiaj w roli głównej występuje, jako że mamy początek roku szkolnego. Patrycja Osman razem z nami, terapeutka traumy, socjolożka. Pani Patrycjo, szkoła to już wiemy stres, szczególnie na początku, ale szkoła to także obowiązki.

I jak zapytamy, co było w szkole, to od razu się zastanawiają, mama wie, czy nie wie? Już tam pani zadzwoniła, czy jeszcze? Więc to też może generować stres. Natomiast jak zadamy pytanie, co dobrego się wydarzyło, to nawet jak tam były złe momenty, nawet jak było krytycznie, to i tak, i tak spróbujmy znaleźć to, co dobrego, bo to jest to, co nasze dziecko poniesie. I nawet jak potem opowie te trudne historie, to i tak możemy się odnieść chociaż do jednej malutkiej, dobrej rzeczy, która się wydarzyła i która może spowodować to, że następnego dnia to dziecko chętniej pójdzie do szkoły. Jest taka wiara we mnie, drodzy Państwo, że ta audycja naprawdę pomoże i te podpowiedzi, które przekazuje Pani Patrycja Osman, Państwo sobie skrupulatnie notują, by jak najmniej tych błędów, bo wiadomo, że błędy się będą zdarzały, ale jak najmniej, żeby ich popełniać w tym właśnie rozpoczynającym się roku szkolnym, a za parę chwil zgodnie z zapowiedzią porozmawiamy jeszcze krótko o zajęciach dodatkowych.

Zajęcia dodatkowe. Któż nie chodził na takie zajęcia? Albo kto ma dzieci, nie zapisywał swoich pociech na zajęcia dodatkowe? Albo wszyscy chodzą, albo wypada. Niech się dziecko rozwija. No i o tym właśnie teraz Patrycja Osman, socjolożka, terapeutka traumy razem z nami. Pani Patrycjo, jak dobierać zajęcia? Jak nie zwariować? Bo wiemy doskonale, że gro z tych zajęć, które wybieramy, To nasze niespełnione ambicje, nasze marzenia o grze na fortepianie, tańcu w balecie czy malowaniu przepięknych obrazów. Sami podejmujemy decyzje, podejmujemy z dzieckiem. Taki siedmiolatek to jedne zajęcia dodatkowe, a może trzy? Podejmujemy decyzje z dzieckiem, bo to dziecku ma się podobać i to dziecko ma mieć ten potencjał w sobie.

No coś tam nie gra, nie złapało wspólnego... Nie ma flow. Nie ma flow. No to też to jest bez sensu, bo nawet jak to jest najlepszy matematyk, ale nie ma flow, to i tak, i tak ta nauka będzie szła opornie. Proszę o tym wszystkim pamiętać. Proszę pamiętać, że zapisywanie na taką nieskończoną liczbę zajęć, pomijając obciążenia też finansowe, bo to wszystko kosztuje, nie zawsze będzie miało właściwy efekt. Ja tak panią chciałam na zakończenie spytać, pani Patrycja, bo pani jest praktykiem, osobą z wieloletnim doświadczeniem. Czy zapisywanie na tyle różnorodnych zajęć, Jeżeli nawet dziecko daje radę, bo tu mamy z jednej strony sport, z drugiej strony mamy muzykę, zajęcia artystyczne, ale mamy może jakieś nowe technologie jeszcze, jakieś uniwersytety małych dzieci.

I jak czuję się zmęczony, to po prostu muszę odpocząć. I nie muszę być we wszystkim najlepszy, bo to jest trochę też parcie takiego naszego świata dzisiaj. We wszystkim musimy być super, we wszystkim musimy być najlepsi i jeszcze musimy to pokazać w internecie, że naprawdę sobie radzimy, tak? A dajmy sobie czasami prawo do tego, żeby sobie nie poradzić. Oj, to jest fantastyczna puenta naszego dzisiejszego spotkania. Jako, że jesteśmy u progu roku szkolnego, to takiego dobrego roku życzymy. Dokładnie, tak? Niech to będzie rok pełen nowych wyzwań, ale też spokoju. Bardzo dziękuję Patrycja Osman, terapeutka traumy, socjolog. Dziękuję Pani Patrycja, dobranoc. Dobranoc. Rok szkolny ruszył, to pierwsze dni dopiero za nami, a całe 10 miesięcy wytężonej pracy przed nami dla tych, którzy rozpoczynają szkołę, bo mają 7 lat i ta edukacja dopiero się zaczęła, albo mają lat naście i poszli do pierwszej klasy szkoły ponadpodstawowej.