Przemoc w stosunku do dzieci

Dlaczego nikt nie reaguje? Jak zaczyna się przemoc? O tym wszystkim dziś porozmawiamy z naszym gościem. Proszę pozostać razem z nami. Gościem rozmów z terapeutą jest dziś pani Patrycja Osman, terapeuta traumy. Dobry wieczór, witam panią. Dobry wieczór. Smutny temat dziś przyszło nam poruszać, no ale nie sposób przejść obojętnie obok tego, co się wydarzyło niedawno w Polsce. Ginie ośmioletni chłopiec, umiera, bo został zakatowany przez konkubena matki, gdzie była matka, gdzie byli bliscy, gdzie była opieka społeczna. Jak może być dopuszczalna wręcz sytuacja, w której chłopiec jest tygodniami, miesiącami katowany i kończy się to tragicznie. No to bardzo przykre, że tak naprawdę takie sytuacje sprowadzają do tego, że o tym rozmawiamy i że musimy o tym rozmawiać.

O tym dzisiaj rozmawiamy, bo to może doprowadzić naprawdę do bardzo tragicznych konsekwencji, skutków, a później konsekwencji. Patrycja Osman, terapeutka traumy na co dzień, pracująca także z małymi dziećmi jest dzisiaj naszym gościem. A już za parę chwil postaramy się Państwu tak krok po kroku powiedzieć, jak to się zaczyna, kiedy trzeba powiedzieć nie, kiedy trzeba przytrzymać tę rękę, która w powietrzu leci w kierunku dziecka. Patrycja Osman, terapeutka traumy, razem z nami dziś. Pani Patrycjo, jak to się zaczyna? No właśnie to często zaczyna się, powiedzielibyśmy, niewinnie, tak? Od tego, chyba w ogóle od naszego przekonania, że przecież trzeba stawiać granice, że przecież trzeba stanowczo mówić do dzieci.

Albo powinno zatrzymać przemoc, albo powinno skłonić służby do tego, że po zbadaniu sprawy dziecko powinno być zabezpieczone. Patrycja Osman, terapeutka traumy, osoba pracująca na co dzień także z małymi dziećmi, jest dzisiaj gościem naszego programu Rozmowy z Terapeutą i już za chwilę ciąg dalszy. Patrycja Osman, terapeuta traumy, dzisiaj razem z nami. Co się dzieje z dzieckiem doświadczającym przemocy? To pewnie też będzie zależało od wieku dziecka, ale często przemocy doświadczają już nawet noworodki, niemowlęta. Tu też nie mamy takiego jasnego schematu, co się dzieje z dzieckiem, bo każde dziecko jest zupełnie inne, każdy układ nerwowy jest zupełnie inny i każde dziecko inaczej reaguje.

Patrycja Osman dzisiaj jest naszym goście. Proszę pozostać z nami. Powracamy do rozmowy dzisiaj o przemocy w stosunku do dzieci. Pamiętają Państwo sytuację sprzed kilku dni, zakatowany Kamilek, ośmioletni chłopiec, przed którym było całe życie, ale ta męczarnia Kamila trwała długo. Czy nie było osób, które to widziały? No wiemy już z informacji, że reagowała pomoc społeczna. Patrycja Osman, jeszcze raz przypominam. Pani Patrycjo, to gdzie szukać pomocy? Jak to zauważyć? W przedszkolu? Pani pracuje z dziećmi w przedszkolu, szefuje Pani takiej placówce. To są siniaki, to są zadrapania, to jest osowiałość dziecka?

Natomiast jest to rozwiązanie. Niebieska karta, co to takiego, jakie wprowadza ograniczenia na rodzinę? O tym powiemy już za chwilę. Patrycja Osman, terapeutka traumy, jest dzisiaj razem z nami. Powiedziała Pani w poprzedniej części, że dobrym sposobem jest założenie niebieskiej karty. Mogą to zrobić pracownicy ratownictwa medycznego, mogą to zrobić pracownicy szkoły. Co daje takiemu dziecku niebieska karta? Jest to pierwszy krok, który może zabezpieczyć to dziecko. Mówię może zabezpieczyć, ponieważ my też wiemy, że no przeróżnie w tym naszym systemie polskim to wygląda, ale chyba ze spokojem mogę powiedzieć, że coraz lepiej służby reagują.

Co to jest, kiedy latami gnębili swoich bliskich? Kiedy tak naprawdę przekreślamy czyjeś życie, bo tak jak powiedziałam już wcześniej, że to doświadczenie przemocy niesie swoje skutki przez całe życie, więc no to pozbawienie nawet w najwyższym wymiarze kary pięciu czy dziesięciu lat, ze zniszczenie życia dziecku bezbronnemu, które nawet nie może się obronić, no to tak naprawdę nie są duże kary. Bardzo Pani dziękuję. Dziękuję. Patrycja Osman, terapeuta traumy. Dziś w rozmowach z terapeutą temat trudny, przemocy wobec dzieci. To co najważniejsze, to byśmy reagowali, byśmy nie pozostawali obojętni. Przypominam Państwu, że reagowanie na