Rozmowa Artura Andrusa ze Zbigniewem Zamachowskim

I to były takie wprawki. Potem napisałem jeszcze muzykę do prawie pełnometrażowego filmu Łukasza Wylężałka Ludożerca to taki film, który gdzieś tam miał jakieś emisje w telewizji, a szkoda, bo jest naprawdę czymś zupełnie wyjątkowym, fantastycznym, kompletnie zwariowanym, bliższym raczej Monty Pythonowi niż temu, do czego przywykliśmy w rodzimych produkcjach. A tu rzeczywiście po raz pierwszy w pełnym fabularnym, kinowym, pełnometrażowym filmie Gabriela Muskała powierzyła mi, wiedząc o tym, że to mnie pochłania dosyć mocno, powierzyła mi napisanie ścieżki dźwiękowej. No jakoś wybrnąłem z tego mam nadzieję. Film nazywa się Błazny. Jest filmem dyplomowym studentów Łódzkiej Szkoły Filmowej.

Pochwalę się w imieniu wszystkich naszych twórców, że przy 77 filmach fabularnych we wszystkich sekcjach oczywiście tego festiwalu zajęliśmy trzecie miejsce, jeśli chodzi o publiczność. To naprawdę wielkie wyróżnienie. Ludzie docenili, mówiąc krótko, ten film. I po tym sukcesie mam nadzieję, że szkoła też dołoży starań takich, żeby dystrybucję mniejszą, większą znaleźć. Być może na jakiejś platformie streamingowej, ale nie wyobrażam sobie, żeby ten film przepadł w odchłaniach archiwów filmowych, bo zasługuje naprawdę na to, żeby go obejrzeć. No to jeszcze raz państwu przypomnimy tytuł Błazny. reżyseria i scenariusz Gabriela Muskała. Grają studenci szkoły filmowej, nie wymienię ich nazwisk, bo jest ich dokładnie czternaścioro, choć historia oparta jest głównie na czwórce bohaterów, dwóch paniach i dwóch panach.

Zatem zrobienie filmu fabularnego, szkolnego, przerastało na pewno możliwości finansowe i techniczne szkoły. No to teraz Państwu polecamy, proszę się zainteresować, jeszcze raz przypominamy, tytuł filmu Błazny. Tam grają studenci łódzkiej filmówki, wyreżyserowała Gabriela Muskała, a muzykę skomponował Zbigniew Zamachowski. Tak jest.