Aleksandra Szarłat opowiada o książce "SPATiF. Upajający pozór wolności"

Aleksandra Szarłat opowiada o początkach Spatifu i jego znaczeniu dla artystów w Polsce po II wojnie światowej.

Opisane są tanany i muzyka, które brzmiały w Spatifie, w tym piosenka Besame mucho.

Opisane są początki Spatifu, jego przejście do Alej Ujazdowskich 45 i pierwsze remonty.

Opisane są piosenki z kabaretu Starszych Panów, w tym piosenka o obcokrajowcu o nazwie Sculati.

Opowieści o Spatifie jako domu dla artystów, w tym relacje Emilii Krakowskiej i Andrzeja Łapickiego.

Opowieści o anegdotach i żartach z Spatifu, w tym relacje o Himilsbachu i Maklakiewiczu.

Koniec Spatifu i jego przejście do współczesności, z piosenką Himilsbacha o małym piwie.