FILIPEK, NEL: Czy rzeczywiście NIE MA CHEMII? RAP20

To była po prostu przeogromna wyprawa, ale nigdy nie zwątpiłem w to, że można tu być, bo też nie miałem innego pomysłu na siebie albo nie chciałem mieć innego pomysłu na siebie. A Ty, Nel, czujesz jakbyś teraz debiutowała? Bo wiadomo, że Twoje kawałki też się ukazywały, ale teraz to jest zupełnie inny klimat, jednak działanie w duecie i tak dalej. Jak to jest u Ciebie? Ja nadal czuję, jakbym cały czas zaczynała. Tak naprawdę trzy lata to jest dość intensywny i krótki okres. Ja tak naprawdę do momentu właśnie wystąpienia na Torwarze, niecałe dwa tygodnie temu, dopiero sobie uświadomiłam, że to się tak naprawdę dzieje, że ja to robię i że rzeczywiście coś jest osiągane.

Next time, to pomoże. Coś wymyślę. Narysuję serduszko. I co teraz mówisz, że Żabson będzie next? Chyba tak, no chyba tak. Przekaz myśli, zajebisty numer. Fajne, no. Bardzo fajne teraz te rzeczy, fajne rzeczy. Takie nowoczesne zupełnie, ale ja lubię, no. Tak, no. Ameryczka. Ameryczka. Polska-Ameryka. Polska-Ameryka. Polska zaczyna być, ostatnio widziałam takie od screena, jak ktoś wstawił, że Roof Babicze ma milion miesięcznych odsłuchań. Tak, no. Polska gotowa. Polska gotowa, no. Przez Bambi pewnie. Czy my jesteśmy, przepraszam, w zapisie? Dobrze, niezmiennie. Na czym my przerwaliśmy, bo... Torwar. Torwar, no właśnie.

A propos producentów, to bardzo zastanawia mnie temat tego, jak grało wam się na Torwarze, bo to jest duża historia, wystąpienie na takim wydarzeniu, na którym gra też tak wielu artystów, no i jednak artyści grający na żywo, muzycy, więc to chyba spora rzecz, prawda? Ja mogę pierwszy? Tak, oczywiście. Powiem szczerze na przykład, że mnie to nie stresowało, ja byłem dumny po prostu z tego, ale to też kolejna taka rzecz a propos współpracy z NEL, że ja po sobie wiem, że lata temu to bym po prostu przyjechał na ten Torwar, zagrał i super. Tutaj kminiliśmy nad stylówkami, tutaj kminiliśmy, byliśmy razem na lekcji śpiewu u mnie we Wrocławiu, więc, znaczy pod Wrocławiem, ale no naprawdę podobało mi się tam i uważam, że jeszcze będzie nam dane kiedyś zagrać w takim miejscu.

Mam nadzieję. Tak, dla mnie to był największy koncert w życiu. Nigdy tak się nie stresowałam przed wyjściem na scenę. Dziwiłam się bardzo mojej reakcji, bo gdziekolwiek bym nie zagrała, wchodziłam z dużą pewnością siebie i nie miałam tego stresu. Bardziej mnie właśnie nakręcało to i ekscytowało, a tutaj rzeczywiście pojawił się jakiś tam lęk, strach. Przez to też chyba dlatego, że musiałam dzielić scenę z takimi utalentowanymi artystami, których też słuchałam w dzieciństwie. Ale spełnione marzenie odhaczone i ogromna wdzięczność Pawlicowi, że zostaliśmy zaproszeni na Torwar. Trudniej się wchodzi na bit i nie wypada z bitu, kiedy perkusja przestaje być syntetyczną?