Kolonializm odpadów #42

Więc Chiny zakazały tego importu z powodu niemożności ich recyklingu, ich toksyczności oraz wywoływania poważnych problemów związanych z zanieczyszczeniem i zagrożeniami zdrowotnymi na swoim terytorium. Ten krok zmusił Stany Zjednoczone i inne kraje będące dużymi producentami plastikowych odpadów. Do przekierowania eksportu tych odpadków do krajów mniej rozwiniętych pod pretekstem rzekomego recyklingu. Eksport odpadów plastikowych do Meksyku wzrósł o 121% w latach 2018-2021, mimo wejścia w życie poprawki do konwencji bazylejskiej dotyczącej plastiku w styczniu 2021 roku.

Do tego dochodzą obawy, że władza ustawodawcza popiera reformy krajowych przepisów o odpadach i inicjatywy nowych ustaw, które promują dalszą produkcję toksycznych tworzyw sztucznych przez przemysł, jak to ma miejsce w przypadku propozycji ustawy o gospodarce okrężnej, czy inaczej gospodarce obiegu zamkniętego, która maskuje spalanie plastiku jako recykling. Do tego dochodzą wyroki Sądu Najwyższego, które sprzyjają firmom napojowym, zastanówmy się o kim sobie teraz myślę, chroniąc je przed przestrzeganiem stanowych przepisów zakazujących jednorazowego plastiku . Wszystko to pokazuje nie tylko luźne podejście do koniecznej regulacji i ograniczenia produkcji, konsumpcji i wyrzucenia odpadów plastikowych w kraju, ale także politykę, która nie rozwiązuje problemu eksportu tych zanieczyszczonych odpadów z innych krajów do Meksyku.

Kto wie, co się z nimi potem stanie? I tyle. Główne odprawy celne dla odpadów znajdują się w Tamaulipas, Baja Kalifornia i Chihuahua. Zgodnie z danymi Data Sur, 96% objętości odpadków plastikowych importowanych do Meksyku w ramach kodu celnego 3915 pochodziło ze Stanów Zjednoczonych. Niemniej należy pamiętać, że Meksyk importuje także plastik z innych krajów, choć w znacznie mniejszym zakresie. Wśród innych istotnych krajów znajdują się Holandia, Chiny, chociaż teraz już mniej, Niemcy, Włochy, Puerto Rico i 73% wszystkich tych odpadów plastikowych trafiło drogą lądową. Choć znamy nazwy firm importujących i eksportujących, które zajmują się całym eksportem odpadów do Meksyku Te informacje nie są wystarczające, aby dowiedzieć się dokąd trafiają te odpady plastikowe lub w jakich procesach recyklingu, unieszkodliwiania, składowania, spalania lub współprzetwarzania są one przetwarzane powiedzmy.

czyli odpady, odpadki i cięcia plastiku, ponieważ nie nadają się one do czystego recyklingu, a wiele z nich trafia na spalenie lub współspalanie w piecach cementowych. Semarnat to jest Secretaría de Medioambiente y Recursos Naturales, czyli Ministerstwo Środowiska i Zasobów Naturalnych w Meksyku. Jest to agencja rządowa odpowiedzialna za opracowywanie i wdrażanie polityki ochrony środowiska w kraju. Semarnat zarządza zasobami naturalnymi, kontroluje zanieczyszczenia i monitoruje stan środowiska naturalnego. Do jej głównych zadań należy także nadzór nad zgodnością z międzynarodowymi umowami ekologicznymi, takimi jak np. konwencja bazylejska, regulowanie kwestii związanych z odpadami, ochroną przyrody, bioróżnorodnością oraz zarządzaniem wodami.

Myślę, że mój komentarz, że nie jest to zbyt efektywna instytucja w tym kraju jest zbędny. Cieplarnie emitują mieszankę tysięcy szkodliwych substancji chemicznych, takich jak metale ciężkie, np. rtęć, chrom, kadm, arsen, ołów, beryl, węglowodory aromatyczne, wielopierścieniowe, chlorowane benzeny itd., itd. Pewnie wiele Wam te nazwy nie mówią, bo mi też wcześniej nie mówiły. Natomiast są to gazy cieplarniane i wiele, wiele innych. Meksykańskie przepisy środowiskowe zezwalają na spalanie odpadów, w tym odpadów niebezpiecznych i plastików w piecach cementowych traktując to jako recykling. Procesy współprzetwarzania, czyli spalania tych odpadów jako w cudzysłowie paliwa alternatywnego w piecach cementowych są niezwykle toksyczne z powodu gazów i emisji powstających podczas tego procesu.

Czyli nie mamy tutaj tendencji zmniejszania spalania szkodliwych odpadów, tylko wręcz odwrotnie. Firmy cementowe jako sposób na oszczędności na rachunkach energetycznych promują współprzetwarzanie, odzysk energii, obróbkę termiczną jako fałszywe rozwiązanie argumentując to jako recykling oraz w cudzysłowie alternatywę klimatyczną dla paliw kopalnych. Jest to jedynie logika greenwashingu, czy tak zwanego greenwashingu, a problemy środowiskowe związane z działalnością przemysłu cementowego i procesami współprzetwarzania rosną, podobnie jak ich konflikty społeczno-środowiskowe z powodu emisji gazów cieplarnianych, trwałych zanieczyszczeń organicznych, metali ciężkich i innych toksycznych substancji, Jak dodatki dodawane do plastiku, które powodują zaburzenia hormonalne, poznawcze i immunologiczne.

Oświęcenia w Meksyku, która przez dekady ma negatywny wpływ na zdrowie i terytorium mieszkańców z powodu wysokiej koncentracji przemysłu wydobywczego, energetycznego i cementowego. W dolinie Mesquitel znajduje się 8 cementowni, które produkują 40% całego cementu w kraju. Jak już mówiłam, spalanie odpadów plastikowych w cementowniach nie jest niczym nowym, jednak teraz firmy posługują się nową fałszywą narracją greenwashingu o gospodarce cyrkularnej czy okrężnej, przedstawiając spalanie jako najlepszą alternatywę dla recyklingu, nazywając to nową neutralnością plastiku. Amerykańska firma Direct Pack Recycling ogłosiła w 2023 roku otwarcie nowego zakładu odzysku recyklingu PET w Mexikalii, Baja Kalifornia, do produkcji pelletów i opakowań termoforowanych, czyli kubki, pokrywki i tace, finansowanego przez koalicję The Recycling Partnership, co wyraźnie oznacza intensyfikację kolonializmu poprzez plastykowe śmieci napływające ze Stanów Zjednoczonych do Meksyku.