35. 2025 - psychologicznie rok biorąc
Ach! Co to był za rok! Nie pamiętacie? Był to rok pełen nowości - nowy papież, nowy prezydent, nowi nobliści… Jako naczelni hejterzy postanowień noworocznych nie patrzymy na koniec roku przez pryzmat (zbyt) ambitnych planów na 2026, a z perspektywy podsumowania, wspominania tego co dla nas charakteryzowało 2025. Zaproście więc do siebie odrobinę nostalgii, ale nie liczcie na wiele - w końcu to Psychologicznie Rzecz Biorąc - spodziewajcie się chaosu i niespodziewanego!PS. I może kilku wyznań 😈
W poniedziałek wielokrotny. Tak, no! Niesamowite, odszedł do domu ojca po prostu razem z synem ojca. No nie no, syn ojca przyszedł, zszedł, się odrodził. Zmiana, sztafeta. Pan Bóg stwierdził, no kurwa, nie może być tu tak pusto. Dawaj mi Franciszku, dawaj mi Franka. Bergolio na górę. Bergolio na górę, wzywam cię. Pacik na górę. Ojej, już o tym było. No to też sobie podsumujmy nasze odcinki w tym roku. Ja już o tym mówiłam. Ja naprawdę nie oglądam telewizji. I naprawdę mocno nad tym ubolewam. Ponieważ w moim przypadku brak oglądania telewizji on a daily basis to jest tak naprawdę brak kontaktu z informacjami i wydarzeniami z Polski i ze świata.
Jak traktował po prostu wszelkiego przejawy, wszelkiego rodzaju przejawy lawendowości albo queerowości? No jakby tam był wybór prosty. Albo... Jezus, no na obrzeżach wyrzutek outsider, tak naprawdę, albo wręcz niebezpiecznie, a w niektórych krajach, kurwa, kara śmierci i w ogóle 10 lat w guagu, czy krasnym stawie, czy gdzieś tam, albo ewentualnie, no w Dagestanie, nie? Teraz się też tak mówi, no. Tak, gdzieś w takim stanie. Albo no na księdza. No to jakoś to opanujesz, Bóg ci pomoże. No i ja myślę, że to dlatego tam jest tak dużo tego wszystkiego i dlatego tam się to wszystko kotłuje i przelewa, no bo po prostu jest tam bardzo dużo...
Ludzie są niestabilni, ludzie zawsze mnie opuszczą, jestem skazany, skazana, skazane tylko i wyłącznie na siebie, co jest w ogóle pleonazmem, tylko i wyłącznie, nie powinniśmy tak mówić, no ale dobrze, nie? Albo jest być może sposobem potwierdzenia jakiejś takiej informacji na temat swojej wadliwości. Oj, to najwyraźniej nie da się mnie kochać, nie da się mnie po prostu zaakceptować. Come on, uspokójmy się po prostu trochę, nie? Miejmy świadomość tego, że... Tu nie ma co tak romantyzować sobie po prostu tego i różnie po prostu wygląda sytuacja. Jeszcze, bo ja muszę... O Boże, bo z tą limerencją... Dobrze, no, odpięte wrotki. Bo z tą limerencją to w ogóle jest część ludzi, którzy bardzo mocno starają się to w jakiś sposób właśnie ukonstytuować. I mówią, tak, bo limerencja to jest zakorzeniona w psychologii ewolucyjnej, bo my musimy... O Jezu, nie zesrajcie.
To też takie różne głosy się odzywały. A jak wiele dla ciebie można pokazać w kontekście choroby? i umierania, ja myślę, że nadal pokazujemy za mało. W sensie, nie chodzi o to, żeby tym epatyzować i robić z tego jakieś, robić z tego influencera. Jak przychodzi co do czego, to my nadal nie znamy się ze śmiercią i nie potrafimy się w niej zachować, więc ja myślę, że to nadal jest zbyt mało obecny temat. Ja myślę, że też za mało obecne, a z drugiej strony też myślę, że fajnie, żeby umieć znaleźć balans faktycznie pomiędzy rzeczywistością, czy próbą przekazania swojej rzeczywistości, a takim misery porn, czyli taplaniem się, czy po prostu już graniem na to wołanie o mój Boże, jak jesteś źle, albo jak słodka jest ta nienawiść płynąca z tego cierpienia, którego tutaj dana osoba doświadcza.
Tak, mnie na przykład trochę bardziej niż śmierć papieża zaskoczyła śmierć Stanisława Sojki. To mnie z papci wywaliło, bo jakby na to history wychowana i do dzisiaj słuchamy regularnie ty druha we mnie masz i teraz jakoś smutniej mi się tego, w sensie brakuje mi pana Staszka. A będzie chyba Toy Story 5, nie? Ma wyjść. Nie wiem, jak to zrobią bez słoiki, kurwa, na pokładzie. Kto to będzie śpiewał? Boże! Artificial Intelligence. Boże, jestem cała na nie. Natomiast, jeżeli chodzi... Tu było trochę smutno, tu mogliście sobie powspominać, chociaż wiecie, no nie wspomnieliśmy wszystkich. Rekomendacja. W sumie wspomnijmy, bo to jest naprawdę fajny profil. Na Instagramie odwiedźcie sobie, jeżeli chcecie tu trochę może doświadczyć większej... ekspozycji na tematy związane ze śmiercią.
W sensie, ja wiem, że on w tych ustawkach kibolskich, że to wszystko jest takie, kurwa, podejrzane, nie? Że to się mierdzi na kilometr, ale no Jezu, taki potężny prezydent na takie trudne czasy, nie? Jakby jestem przekonana, że mamy przesrane, on zostanie jeszcze, kurwa, 8 lat z facetem spędzimy. Że wiecie, on z tymi dziećmi na jakieś jarmarki, on teraz był w Poznaniu, wczoraj był w Poznaniu, także cieszę się, Karol, no jakby super, nie? Ja jestem fanką, nie lubię. A chodziłem wczoraj po Poznaniu. No. A ten, bo powstanie wielkopolskie było, to pewnie dla Ciebie przyjechał. No tak, no Jezu, kurwa, siła, wiara, Bóg i honor, nie? Ja jak wolno łączę wątki. No bo ty nie stąd, ty jesteś naturalizowany, to na tobie ta data nie robi pewnie jeszcze aż takiego wrażenia. No my tutaj w ogóle widzę, że obchody powstania wielkopolskiego z roku na rok z coraz większą pompą, coraz bardziej racowe, coraz bardziej prawicowe się robią.
No jakby każdy nadaje takie znaczenie. Jakie ma, nie? W zasięgu, jakiego potrzebuje. Ja mogę powiedzieć, że wiesz, ja o swoim mówię, że umarł, bo to jest dla mnie ważne, żeby może komuś pokazać, że jakby co to tak można, ale nie żeby krytykować, jak możesz tak mówić, że twój pies zdechł. Kurwa może i to robi. Boże święty, mnie to tak frustruje, mnie to, ale właśnie z tego poziomu takiego konstruktywizmu i obserwatora drugiego rzędu, nie? No właśnie i zobacz, że to przyczynia się do wzrostu jakiegoś takiego lęku, co jeśli powiem coś złego, co jeżeli skrzywdzę drugą osobę, jeżeli dana osoba to nie przyjmie. Wiecie ile osób przychodzi na terapię z lękami bardzo rozkręconymi, takimi, które już wymagają interwencji farmakologicznej i psychiatrycznej, bo bardzo boją się co inni powiedzą, ale nie co inni powiedzą w sensie...
po prostu czasem boi się jeździć, czasem się stresuje i czasem spotyka na swojej drodze, dosłownie na drodze, dosłownie wariatów, nie? Ludzi, którzy po prostu kierunkowskazów to nie znają, zmiany pasów na ostatnią chwilę znają, wymuszanie pierwszeństwa znają, po prostu parkowanie tak ciasno, że ani wsiąść do swojego, no po prostu dramat, nie? Także ja uważam, że takie reportaże są potrzebne. Zapaść też jest dobra, ale też jest pisana pod określoną tezę, natomiast przypatruje się zjawiskom zapaści, nie tylko ekonomicznej, ale też medycznej, zdrowotnej, każdej innej, z bardzo wielu różnych perspektyw i uważam, że to są w ogóle takie wartościowe lektury, nie? Więc jeżeli jesteście uzależnieni od czytania książek typu, nie zaczęło się od ciebie, jak być lepszą osobą, Regina Brett typu, Bóg uśmiecha się dwa razy, czy mruga dwa razy, jakby owszem, czy tam te z tym leniwcem na okładce też były takie, nie?
To są rzeczy, których się nie spodziewaliście po dzisiejszym odcinku. Ale dobrze, bardzo to warto. Bardzo wartościowe rzeczy. Ja chciałam powiedzieć, że kolejny raz wygrało drzewo z Polski i wygrał Bóg, a konkretnie serce Wzgórz Dalkowskich z Dalkowa na Dolnym Śląsku. Ja bym chciała tutaj duże gratulacje dla tego pięknego Buku. Piękne jest to drzewo, właśnie widziałam, zobacz sobie. A piękne, takie, wiesz co, taka perełka, taki kolor w ogóle. No rozłożysty, przepiękny. Ja w ogóle uwielbiam drzewa, uwielbiam naturę. Jak ktoś chce się lepiej poczuć, jaka tam psychoterapia, proszę wyjść na dwór, przytulić się, przycisnąć się do drzewa. Proszę tylko bez jakiegoś spółkowania, tylko pogładzić, powąchać, tak otrzeć się o korę i najlepiej do Europejskiego Drzewa Roku. Także duże gratulacje od nas, moment na aplauz.
No, ale kurzopki wzięły ślub, na przykład, z takich pozytywnych rzeczy, nie? Być może tym jesteście... Czy ja wiem, czy to jest takie pozytywne? Bo Maciej Kurzajewski trochę pozuje na taką chrześcijańskie wartości, jestem super i w ogóle Bóg się rodzi, moc truchleje, a tutaj rozwodnik, nie? No oczywiście. Kasia Cichupek to samo. Albo Jacek Kurski, no jakby... A pamiętasz jak Kasia Cichopek, bo nie wiem czy wiecie znowu, ale Kasia Cichopek, znowu kurwa nieciekawa ciekawostka, tym razem jak w podcaście amerykańskim. Kasia Cichopek jest psycholożką z wykształcenia i był taki czas, że ją zaprosili jako ekspertkę, jak mała Madzia. Tak, o Jezus. Wypadła i Kasia Cichopek wtedy tam analizowała Katarzynę Waśniewską. Jezus, nie, to są rzeczy, które się źle starzeją. No dobra, z takich rzeczy no mieliśmy w ogóle ten taniec z gwiazdami, tam różne rzeczy się działy, m.in.
Pokazano wszystkie 10 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
jeżeli ktoś z Was ma, pewnie Wy drodzy słuchacze już nie, ale Wasi rodzice albo dziadkowie niewątpliwie, jakąś britanikę, jakiegoś PWN-a dużego, to w ogóle nasz częsty sponsor tutaj, także tutaj te...
Proszę nas pokierować do drzwi wydawnictwa czarnego, jeżeli macie jakiś tutaj dojściek. Wydawnictwo Czarne zostanie podlinkowane po prostu pod dzisiejszym odcinkiem
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
„jeżeli ktoś z Was ma, pewnie Wy drodzy słuchacze już nie, ale Wasi rodzice albo dziadkowie niewątpliwie, jakąś britanikę, jakiegoś PWN-a dużego, to w ogóle nasz częsty sponsor tutaj, także tutaj te..."
„Proszę nas pokierować do drzwi wydawnictwa czarnego, jeżeli macie jakiś tutaj dojściek. Wydawnictwo Czarne zostanie podlinkowane po prostu pod dzisiejszym odcinkiem"
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Ach! Co to był za rok! Nie pamiętacie? Był to rok pełen nowości - nowy papież, nowy prezydent, nowi nobliści… Jako naczelni hejterzy postanowień noworocznych nie patrzymy na koniec roku przez pryzmat (zbyt) ambitnych planów na 2026, a z perspektywy podsumowania, wspominania tego co dla nas charakteryzowało 2025.
Zaproście więc do siebie odrobinę nostalgii, ale nie liczcie na wiele - w końcu to Psychologicznie Rzecz Biorąc - spodziewajcie się chaosu i niespodziewanego!
PS. I może kilku wyznań 😈