Spektrum aseksualności a przyjemność
Tym razem Monika Borzym gościła w studiu Annę Wiatrowską - psycholożkę, seksuolożkę i psychoterapeutkę w trakcie szkolenia, która prowadzi grupy dla osób w spektrum aseksualności. Wspiera też wszelakie mniejszości seksualne.
Bo też myślę sobie o tym, jakoś mi się to tak naprawdę zgeografizowało, że nasza seksualność w Polsce, w miejscach, które znamy, w naszym środowisku, w naszej W kulturze, gdzie mamy jakieś takie więzi i jesteśmy w jakimś kontekście społecznym, to nasza seksualność wygląda jakoś i my sobie pozwalamy na pewien rodzaj eksploracji. A jak wyjeżdżamy gdzieś, na przykład nagle na rok do innego kraju i jesteśmy czystą kartą, nikt nas nie zna, to może się okazać, że ta nasza seksualność wystrzeli w jakimś zupełnie innym kierunku albo pozwolimy sobie na więcej, albo wręcz przeciwnie, na mniej, nie? No właśnie, myślę, że to jest super porównanie. Też jak sobie myślę o studentach i o doświadczeniu Erasmusa i jakie historie słyszałam o tych Erasmusowych. Ale bym cię chciała zapytać o te historie bardzo Erasmusowe.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Anna Wiatrowska, psycholożka i seksuolożka, definiuje pojęcia: pociąg seksualny, libido i fantazje seksualne. Rozróżnia aseksualność i alaseksualność.
Anna wyjaśnia, że aseksualność to brak pociągu seksualnego lub jego atypowe doświadczenie, a spektrum pokazuje różnorodność doświadczeń.
Anna i Monika dyskutują o pokoleniowej gotowości na akceptację złożoności aseksualności i płynności seksualnej.
Anna opisuje płynność seksualności jako kontekstowe i lokalne doświadczenie, które się zmienia w czasie.
Anna opowiada o doświadczeniach Erasmusowych studentów i różnorodności seksualności na różnych terenach.
Anna omawia heteronormę i jej wpływ na zrozumienie aseksualności jako normy społecznej.
Anna dyskutuje o sytuacji, w której jedna osoba ma rzadkość lub brak ochoty na seks, a druga ciśnie.
Anna wyjaśnia, że bliskość i intymność mogą być realizowane w inny sposób niż seks, podkreślając zróżnicowanie doświadczeń.
Anna opisuje pociągi trzeciorzędowe jako alternatywny sposób doświadczenia bliskości i intymności.
Anna omawia, czy osoby aseksualne mogą doświadczać libido, podkreślając płynność tego doświadczenia.
Anna opisuje płynność aseksualności jako zmieniające się doświadczenia w czasie.
Anna omawia krytykę strategicznego esencjonalizmu i jego wpływ na zrozumienie aseksualności.
Anna podkreśla potrzeby aseksualnych osób, takie jak edukacja, i podaje przykłady książek na ten temat.
Rozmowa o doświadczeniach par aseksualnych i aloseksualnych, specyfikach ich relacji i negocjacjach w obszarze seksualności.
Diskurs o aromantyczności, jej związkach z aseksualnością, statystykach i zmianach w doświadczeniach osobników LGBTQIA+ w różnych aspektach życia.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.