Pierwsze Czekoladowe Pozdrowienia 🎙️ Wiadomość od Autora | Felek Wafelek (OA_016)

Do nich za chwilę przejdę, ale najpierw chcę zatrzymać się przy tych, którzy robią coś jeszcze. Przy patronach. Jest taka kategoria słuchaczy, którzy robią coś niezwykłego. Oni nie tylko przychodzą po przygody, oni te przygody fundują. Stawiają Felkowi kakao na Patronite, a z każdego kubka, i mówię to całkiem poważnie, rodzi się historia. Prawdziwa, nagrana, istniejąca w świecie historia, której bez nich by nie było. Adasiu i Krzysiu z Lipowa. To wy kazaliście Felkowi zjechać do Laguny. Bracia-bliźniacy. Skrzynka z czasów II wojny. Genetycznie zmutowane nasiono, które zaczyna pochłaniać całe miasto.

I podziemne laboratorium, w którym trzeba to powstrzymać, zanim będzie za późno. Kiedy inne dzieci słuchają tej historii i wstrzymują oddech w tym jednym miejscu, wiedzcie, że to wasze kakao sprawiło, że ten moment w ogóle istnieje. Łukaszu Rafale i Filipie z Wrocławia Wy wysłaliście Felka windą. Pod miasto. Do Królestwa Krasnali, gdzie szaleje epidemia chichotkozy. Choroba, która wyłącza śmiech i powoli pozbawia Wrocław radości. Kiedy nagrywałem tę historię, śmiałem się sam do siebie przy biurku. To jest właśnie ten rodzaj bajki, który powstaje tylko wtedy, gdy trzej bracia siedzą razem i mówią, wiemy czego chcemy i to zamawiamy.

Aleksie z Warszawy, zabrałeś Felka w góry. Nabiwak do jaskini, prosto w zbójnicką pułapkę sprzed stuleci. Ciemność, kościanek wizdek i pies ratownik Leda. I wyjście, którego nikt się nie spodziewał. Felek mówi, że to była jedna z trudniejszych jam w jego życiu. Mówi też, że Leda jest niepokonana. Brunię z Poznania. Ty posłałeś Felka pod Cytadelę. Pod park w głąb Starego Fortu, gdzie system gry okazał się żywy, niebezpieczny i bardzo niecierpliwy. I gdzie miniaturowy robot Bastionek stał się bohaterem, jakiego absolutnie nikt się nie spodziewał. Bruno? Felek pyta, czy Bastionek mógłby zostać jego stałym asystentem.

Serio pyta. Oliwio i Polo Skamen, szukałyście zaginionego królika Paszteta. To miało być proste. Skończyło się na podziemnym królestwie skrzatów z latającymi nosorożcami i naratowaniu wszystkich kolorów świata przed Panem Szarości, który chciał zabrać je wszystkie i zostawić Ziemię w jednej, nudnej, szarej tonacji. Pasztet wrócił do domu. Kolory też. To wasza zasługa. Brużo i Matyldo ze Swarzędza. 11 listopada, święto Rogali, ktoś postanowił podstawić przeciwko sobie dwa oddziały jamników detektywów. Contra Rat. Chaos, lukier i fałszywe tropy wszędzie. Felek mówi, że to było jedno z najtrudniejszych śledztw w historii czekoladowej krainy.

Mówi też, że Lukier kłamał od początku. Tylko wy wiedziałyście, gdzie szukać prawdy. Ignacy, zjechałaś z Felkiem na sam dół, do kopalni Guido, gdzie zwykła wycieczka zamieniła się w śledztwo, którego nikt nie planował. Pikseloza zamieniała ściany w kanciaste, niepokojące kształty, a za barykadą czekała prawda, o której nikt nie chciał mówić głośno. Felek mówi, że tacy detektywi rodzą się raz na milion lat. I że nie boi się ciemności, jeśli ma dobrego wspólnika. Piotrusiu, razem z Felkiem odkryłeś coś, czego szkoła raczej nie powie wprost. Że meduzy, miękkie, przezroczyste, bez kości, bez serca, bez mózgu, przetrwały miliony lat, świecą w ciemności i do dziś inspirują naukowców na całym świecie.

Że bycie miękkim to nie słabość, to supermoc. Felek mówi, że to była jedna z ważniejszych rzeczy, jakich się w życiu dowiedział. Miłoszu i Gabrysiu, na Strychu Dziadków znaleźliście grę planszową. Już w najbliższy piątek. Brzmi niewinnie, a skończy się na portalu do Pierniklandii. Nie zdradzam więcej, bo na pewno czekacie na pierwszy odcinek. Maxie z Józefinowa. Nowy dom, trzaskające drzwi, ślizgający się dywan i portal pod schodami, którego nikt nie zaplanował. Trafiliście do krainy Dudusiów, gdzie porządek i chaos są w wiecznej wojnie. I gdzie okazuje się, że świat działa dobrze tylko wtedy, gdy przestają.

Felek mówi, że to była lekcja, której sam też potrzebował. Czarku z Rokietnicy, twoja przygoda właśnie się tworzy. Felek już węszy, krąży wokół tematu i ma tę charakterystyczną minę, którą znam bardzo dobrze. To zawsze dobry znak. I jest jeszcze jeden patron, którego imienia jeszcze nie znam. Dołączył dosłownie wczoraj. Jedno jest pewne. Felek coś wyczuwa. Ma taki wyraz Wafelka, jakby już wiedział, dokąd tym razem pójdą. A do wszystkich patronów, których nie wymieniłem z imienia, tych, którzy cicho i konsekwentnie stawiają Felkowi kakao, nie prosząc o nic w zamian, wasze wsparcie nie stoi w kubku. Ono się zamienia.

W paliwo. W tropy. W nowe przygody, które teraz żyją w samochodach i pod kołderkami po całej Polsce. Bez Was ta kraina byłaby cichszym miejscem. Dziękuję, że jest głośniej. A teraz Czekoladowe Pozdrowienia. Część z Was dopisała coś od siebie przy zapisach. Czytałem to. Wszystko. Czekoladowe Pozdrowienia lecą dziś do Filipa z Częstochowy, do Jurka ze Starogardu. Jurek, Felek pyta czy naprawdę tak się pisze to miasto i bardzo się przy tym frasuje. Do Antka z Warszawy. Do Stasia i Leona, gdziekolwiek jesteście. Do Stasia z Torunia i Ninę z Poznania. Do Ewy z Gdyni.

Ewa, Felek macha w stronę morza. Do Majeczki z Rzeszowa, Adasia z Łańcuta i Helenki z Wyszkowa, która przy okazji wygrała drugą loterię. Lecą dalej. Do Stasia i Julci z Nadarzyna. Do Wiktora i Szymona z Dąbrowy. Do Zbysia z Gdańska, Jagody i Krzysia z Niska, Julii z Podwrocławia, Jasia i Adasia z Leszna. Do Nikodema z Warszawy, który słucha z telefonu taty. Felek uważa, że to najlepsza możliwa technologia. Do Marcela z Ober-Rohrdorfu. Felek właśnie szuka tego miejsca na mapie i robi przy tym minę odkrywcy. I jeszcze dalej. Do Maćka z Gliny. Do Oliwki . Bo Felek zaakceptował oba imiona bez mrugnięcia okiem.

Do Michaliny z Tychów. Do Użytkownika Max. Felek nie wie kim jesteś, ale bardzo szanuje tę tajemnicę. Do Leona z Krakowa i Agaty z Łodzi. Do Marysi i Tomka z Posiadała. Do Gosi z Torunia. Do Maksa i Kuby z Bydgoszczy. Do Kaji z Poznania i Kacpra z Ładzy. I na koniec do Marii Domańskiej z Kozłowa, bo Felek kłania się nisko. I do czteroletniego Maurycego z Krakowa. Maurycy, Felek mówi, że to absolutnie idealny wiek na przygody. Sam zaczynał mniej więcej wtedy. Cześć Wam wszystkim. Naprawdę cieszę się, że jesteście. A jeśli słuchacie tego i myślicie, hej, mnie tu nie ma, to macie szansę.

Zostaw komentarz pod tym konkretnym odcinkiem, jeżeli chcesz dostać czekoladowe pozdrowienia w kolejnym takim odcinku. Ale tym razem podaj nie tylko imię i miasto. Powiedz mi coś, co jest tylko twoje. Jedno zdanie. Coś, co Felek może zapamiętać i wykorzystać. Na przykład mina z Warszawy, która jeździ na Wrotkach. Kacper z Gdańska, który zbiera kamienie. Zosia z Kielc, która potrafi mruczeć jak kot. Cokolwiek, byle prawdziwe i byle twoje i wyjątkowe. Bo w Czekoladowych Pozdrowieniach nr 2 Felek będzie was pozdrawiał właśnie tak. Z tym jednym zdaniem, z tym jednym szczegółem, który sprawi, że poczujecie, hej, on naprawdę wiedział, kto do niego napisał.

Felek już otwiera notes i ostrzy ołówek. Będzie wszystko notował. No dobra, kakao zdążyło wystygnąć, ale ta lista nie. Dziękuję, że byliście. Do czeko usłyszenia.