WIELKA ZAPOWIEDŹ NBA. Ranking MOCY Wschodu - Profesjonalne Studio NBA #315

Dobrze, o Johnie Collinsie pogadamy jak będziemy gadać w Detroit Pistons, bo to też jest atrakcyjny news, atrakcyjna akcja. Z pozytywnych rzeczy mam na przykład to moją radość z zobaczenia Tyresa Haliburta na boisku, moją radość z zobaczenia jak napędza kontrę z Pascalem Siakamem. Jak się wita z kibicami ze swojej uczelni nakładając na siebie specjalny trykot z numerem 22, czyli z takim numerem, z jakim grał na swojej uczelni. Mam nadzieję, że to jest początek czegoś wielkiego, chociaż nie jestem aż tak pozytywnie nastawiony co do Pacers w najbliższym sezonie, ale o tym oczywiście już w trakcie rankingu. O tej pokłócimy się później. Dobrze. Z negatywnych. Pogadajmy jeszcze o Golden State. Mimo, że gadamy dzisiaj o Wschodzie, to jednak newsy są.

I w tym momencie Nie wiem jak na to patrzeć. Czy to jest naprawdę aż taki hardcore, że boisz się odebrać telefon od szefa? Nawet jeśli się boisz, to jesteś w pracy, to jest twój szef i ten telefon musisz odebrać po prostu. Wiesz, jak to wszystko... Wszystkie zdania, które powiedziałeś o Prozingisie, bo powiedziałeś, jak to dla ciebie wszystko wygląda kiepsko, jak to brzmi kiepsko. Wiesz, jak to brzmi dla Mike'a Danieliego Juniora? To brzmi jak 20 milionowy kontrakt. Trzeba podpisać jak najszybciej, ponieważ nie wiadomo, z kim licytujemy. Trzeba mu dać te 20 milionów. Bo to na spokojnie trzeba usiąść, pogadać, pomyśleć. Z fajnych rzeczy. Legenda preseason, czyli nasz kolega z gatunku stary łysy z brodą, John Elmore, zagrał w meczu preseason dla San Antonio.

Zagrał 6 minut. 30-latek, 31 lat ma na karku. Co roku o nim wspominamy, a później oczywiście do żadnego składu się nie załapuje, ale preseason on zawsze tutaj jest. To jest ważne. Pozdrawiam wszystkich wiernych fanów Johna Elmore'a. I... Zabawne? Tak sobie myślę. Zapisałem sobie do kategorii zabawne. Jalen Brown odpalił streama z VJem Edgecombem, na którym oglądali między innymi reklamę Antonego Edwardsa. Reklamę, o której wspominaliśmy tydzień temu. On tam zrostował sobie w taki troszkę zabawny, troszkę złośliwy, ale bardzo grzeczny taki, wiesz, PR-owy sposób niektórych zawodników ligi. Między innymi zrostował Lebrona z Jalenem Brownem. Na co Jalen Brown zaczął się uśmiać i powiedział, Adidas, robisz wszystko dla Antonego Edwardsa, kocham Antonego Edwardsa, może powinniście zacząć robić kodoby z logiem Adidas specjalnie dla Antonego Edwardsa, jakąś specjalną kampanię.

Zbiórka też wygląda całkiem spoko, no bo poza Musa Diabate, wcześniej wspomnianym Nazarita, ale też pod koszem mamy na ławce Kalkbrennera, czyli 34. pick poprzedniego sezonu, czy 14. pick tegorocznego draftu Hansa Steenbacha. To był jeden z lepiej zbierających ludzi w drafcie w ogóle do wyboru. I Charlotte rok temu też byli już jedną z najlepiej zbierających drużyn w lidze całej. I skład wygląda spoko. Pierwsza piątka. Kobe White, Cohn Kneppel, Brandon Miller, Nas Reed, Musa Diabate. Na ławce oprócz wcześniej wspomnianych jest jeszcze Sion James, jest Royce O'Neal. Grant Williams gdzieś tam jest zakopany, ale wciąż tam jest. Oczywiście dalej pamiętamy, jest szósty pick 2024 roku. Nie wiem, czy pamiętasz kolegę, może w końcu w trzecim sezonie się uda gdzieś tam przyłamać. To już dogrywanie swojej nieudanej kariery.

A zacznijmy od Chicago Bulls, na spokojnie. Zacznijmy sobie od Chicago Bulls. Co wydarzyło się w Chicago Bulls? Wydarzył się nowy kierunek. Zaczęli iść gdzieś, a nie stać w miejscu, taplać w błocie i być może przerodzi się to w coś bardzo pozytywnego za kolejne kilka lat, aczkolwiek obawiam się, że jeszcze nie w najbliższym sezonie. Z nowości. Norman Powell podpisał z nimi kontrakt i to jest mój typ, że będzie najlepszym strzelcem tego zespołu. Wydaje mi się, że to nawet nie jest gorący typ, ale jest to typ. Nick Claxton został wymieniony z Brooklyn Nets. Przedłożyli Zach'a Collinsa. Dołączył do nich Buddy Hilt poprzez wymianę z Charlotte Hornets. On wcześniej był w Atlantzie, grał przez te kilka spotkań, a później został schowany na mawce. Tak jest.

Tak, to prawda. I koniec. Więc to jest ten problem. Tyler Hero. All Star, 27 punktów na mecz, czy kolejny nieudany sezon pocięty kontuzjami? Też. Ale pocięte kontuzjami to znaczy też, że dużo zawodników dostanie mnóstwo szans i nagle na koniec sezonu, oczywiście przegranego w większości, może okazać się, że hej, jednak mamy jakiś pomysł, ty wylatujesz, ty wylatujesz, ty wylatujesz, ciebie zwalniamy, za to nie będziemy tęsknić, ale wy, słuchajcie, z was może coś być. Tylko, że na ten moment nie będę nawet próbował podejmować się, kto tutaj będzie. Wiem, że będzie Gary Trent Jr., bo 16 baniek rocznie to trzeba, żeby był. Ale cała reszta, naprawdę nie wiem. W każdym razie, pierwsza piątka, Ryan Rollins.

Tak, prawda. It's only playoffs, calm down. No dobra, i w tym wszystkim mamy nowego trenera Taylora Jenkinsa, który wrócił do swojej pracy po roku przerwy. Ciężko będzie. Ale czy będzie gorzej niż w Memphis, kiedy to został zwolniony na 9 meczów przed rozpoczęciem playoffów bardzo dobrego sezonu? Niech gra Rollins w piątce, niech nikomu do głowy nie przychodzi granie Portrerem Jr. w piątce. Tak naprawdę Porter Jr. najlepiej niech spadnie za Kasparasa Jakucianica i znajdzie sobie miejsce na ławce koło Garego Trenta Jr. i się z niej nie podnoszą. Niech grają Turnerem i Warem naraz, niech Hackes sobie wyrobi pozycję w tej lidze. Ruki coś tam porzuca, ale Milwaukee Bucks jest ta drużyna, która nie ma swojego picku, która ma skład z dupy i naprawdę może przegrać masę meczów, bo nie musi im w ogóle na tym zależeć.

Pozdrowienia dla Ciebie. No dobrze. I na sam koniec tej dywizji zostawiłem sobie ciekawy wątek. Najbardziej trudnego do wyceny zespołu Central Division. Detroit Pistons. Co tutaj się wydarzyło w to lato doskonale wiemy, bo każda informacja o Jalenie Durenie była Wypluwana na miliony różnych sposobów jak głuchy telefon. Później sam Jalen Duren, kiedy już w końcu podpisał tę nieszczęsną umowę, wypowiedział się, że to jest w większości szum, że to jest Detroit Piston i w ogóle nauczył się czegoś o biznesie, PR-owe bla bla bla. Ale muszę przyznać, że bardzo ozgrawne PR-owe bla bla bla. Tylko, że tak. Pierwsza piątka. Kate Cunningham, Duncan Robinson, Aussar Thompson, John Collins.

Nowość z Clippers oraz Jalen Duren. Na ławce mamy Danisa Jenkinsa, oczywiście Isaiah Joe z Oklahoma, Torin Prince na daleką ławkę, Paul Reed, Kevin Huerta, Javonte Green. Mamy też debiutanta Ebuka Okori. Kilka zawodników poszło i w tym wszystkim wydaje mi się, że Detroit Pistons zgubią po drodze swój pomysł na 60 zwycięstw. Czyli jedną z najlepszych defensyw w NBA, u którą naprawdę trzeba było się bić i zaliczać siniaki. Oczywiście jedną we właściwym kierunku, bo NBA to jest liga ofensywna, trzeba umieć rzucać za trzy punkty, trzeba zdobywać punkty. Kate Cunningham jest jednym z najlepszych rozgrywających w lidze, więc John Collins, Isaiah Joe to jest świetny fit, ale obawiam się, że jeśli zabierasz swój, naprawdę swoją największą zaletę, żeby być trochę dobry w tym, trochę dobry w tamtym,

I tak jak mówisz, Detroit Pistons rozmyli trochę, rozmiękczyli swoją obronę, żeby wzmocnić atak, ale nie zrobili dla mnie najważniejszego. Ja naprawdę wolałbym chyba bardziej niż ten cały shooting, wolałbym drugiego kreatora. Naprawdę chciałbym, żeby Cate Cunningham miał z kim grać. I jasne, że fajnie, że Isaiah Joe, fajnie, że John Collins. Ja generalnie chyba wolę Johna Collinsa bardziej niż... John Collins nic nie umie kreować. Tak, ale w sensie ja go lubię bardziej niż przeciętny, myślę, obserwowacz NBA, ale to są wszystko wykonawcy, to są rzucający, to są jakby kończące akcje, tam żadnej kreacji praktycznie do tej piątki nie dołożyliśmy. To jest wciąż tylko i wyłącznie Kate, a to dla mnie był zawsze największy zarzut do nich. Oczywiście, że shooting i spacing, ale przede wszystkim nie ma tego drugiego kreatora, więc oni nie podnieśli tego sufitu w playoffach.