026: Jesteśmy dość. Magdalena Mikołajczyk @matkojedyna

Cześć, tu Magda Karwat-Marek. Witam Was w 26. odcinku mojego podcastu. To program, w którym rozmawiamy o codzienności, miejscach, przestrzeni i zwyczajnym życiu. Zwykle odwiedzam moich gości w ich mieszkaniach i domach, w ich miejscach, ale to tylko pretekst do rozmowy o różnych sposobach na życie, możliwościach, trendach i pasjach. Dzisiaj będę rozmawiać z Magdaleną Mikołajczyk, znaną w sieci jako matkojedyna, z twórczynią internetową, kiedyś kabaretową, a także od niedawna pisarką, autorką wspaniałej książki, Jestem dość. To jest takie jej mocne hasło płynące z Instagrama, z bloga, w ogóle z jej twórczości i trochę w oparciu właśnie o tę książkę będziemy dzisiaj rozmawiać.

Ta książka to jest życie, to są różne sytuacje, to są takie rzeczy, w których można się przejrzeć. To jest to hasło, to normalne, jestem dość i o tym właśnie będziemy dzisiaj rozmawiać. Co to w ogóle znaczy? Co to jest to bycie dość? To, co Magda pisze, często wzrusza, chwyta za serce, gdzieś tam trafia właśnie w ten czuły punkt, w który miało trafić. Magda tak potrafi dobierać słowa i tak potrafi dobierać historie, że myślę, że warto się z tym zapoznać i sprawdzić, czy i do was to nie trafia, czy to nie są te słowa właśnie, które warto dzisiaj usłyszeć. Jeśli tak, to podeślijcie ten odcinek komuś bliskiemu, znajomemu,

Dajcie znać też na Instagramie, co o tym myślicie, czy was to coś poruszyło i odwiedzajcie też Magdę. Wszystko podlinkuję w opisie tego odcinka. No i zapraszam do posłuchania całej rozmowy. To tak, to przywitajmy się tak oficjalnie. To cześć Magda. Cześć Magda. To będzie już chyba czwarty podcast, odcinek z Magdą, także ta siła Magd gdzieś przebija się w tym podcaście. Bardzo jest mi miło. Ktoś powiedział, że w moim pokoleniu to są Magdy, Kasię i Agnieszki. Coś w tym jest widocznie. Pozdrawiamy wszystkie. No i pozostałych też oczywiście.

Kiedyś jedna z terapeutek mi powiedziała, ja zaczęłam się tak Mocno przejmować, a co to będzie, a jak było, a przecież to dzieciństwo, a tutaj coś skopane i taka siedzę, taka nie wiem co, a ona tak na mnie patrzy i mówi Pani Magdo, to już jest życie, innego nie będzie. Ja sobie myślę wtedy, Boże, no to ja nie mogę czekać, nie? Ja nie mam na co czekać, ja muszę żyć. To już się dzieje, już się życzyło, start, przyciśnięte. Tak, tak i dzień za dniem ono ucieka, ono przemija I fajnie byłoby te dni wykorzystać, no bo mam nadzieję, że kiedyś będę stara i sobie pomyślę, łe, nie zmarnowałam, było fajnie. I teraz to, że ja mówię o jakichś kłopotach, problemach, niepowodzeniach, to jest też związane z tym, że

Miało nie być pracy, a jest. A tutaj przyszła taka współpraca, a tutaj poznałam takiego człowieka i jestem w moim środeczku, w moim orzeszku przekonana, że to jest właśnie kontakt ze sobą. Idę tam, gdzie chcę iść i spotykam tam ludzi, których chcę spotkać, nawet jeżeli o tym nie wiem. Ja też w jedną z twoich odpowiedzi wtrąciłam, wyprostuj się. To nie wzięło się znikąd, ale już po odpowiedź, skąd to się wzięło, to zapraszamy naszych słuchaczy na twój Instagram. Ja go podlinkuję w opisie tego podcastu, ale to jest właśnie to, żeby się wyprostować. To już coś mówi, to można sobie wyobrazić, co to może oznaczać, ale te wszystkie szczegóły, cała historia to na Instagramie w jednym z postów Magdy. Bardzo dziękuję za tę rozmowę, za posty, za książkę Jestem Dość i za te słowa, które okazały się bardzo potrzebne.