Wola przetrwania

Gdzieś tam sobie to przemyślałem. Miałem też ciekawą rozmowę z Radkiem Budnickim, twórcą podcastu Tyle Lepiej Teraz. Udostępniałem jego odcinki o Marku Aureliuszu i Kościuszce I trochę przemyślałem sobie swoje stanowisko. Coś tam pewnie będę wrzucał od czasu do czasu, ale bardziej dla siebie. Tak jak mówiłem w moim filmie z listopada, dla mnie to jest takie fajne archiwum, mogę sobie wrócić do tego co było, przypomnieć sobie jakieś fajne miejscówki czy jakieś trasy. Dobra, zanim jeszcze przejdziemy do tematu głównego odcinka. Szybka polecajka, dzisiaj filmowa i książkowa. Najpierw film, a właściwie seria The Pit. Niedawno pojawił się na HBO Max drugi sezon. Jest to serial o lekarzach pracujących na SOR. Kilka takich seriali już w historii było. Ja nigdy nie byłem szczególnym wielbicielem tego...

Trochę to nawiązuje do odcinka dwunastego drugiego sezonu podcastu zatytułowanego Walcz lub Uciekaj, gdzie mówiłem o odczulaniu przez ekspozycję. I myślę, że The Pit całkiem dobrze nadaje się do takiej... daje taką całkiem sporą dawkę ekspozycji. Druga polecajka to jest książka, którą niedawno skończyłem. Jej tytuł brzmi O zabijaniu. Wola przetrwania. W książce pisze o badaniach SLA i Marshalla i o tym, że w czasie II wojny światowej zaledwie 15-20% żołnierzy strzelało w kierunku wroga.

Dziś te badania są kwestionowane, zarzuca im się nierzetelność i błędy metodologiczne. Co za tym idzie, sam Grossman też spotyka się z krytyką. Niemniej jednak książka omawia całą masę innych zagadnień poza tym badaniem SLA i Marshalla. Między innymi jakiś tam opór przed zabijaniem, okoliczności powstania traum, PTSD, zbrodnie wojenne, ale też omawia pokrótce jak w jakiś sposób ewoluował system szkolenia, jak to wyglądało w czasie II wojny światowej, jak w epoce konfliktu wietnamskiego i później współcześnie. No dobrze, wróćmy do tematu głównego, czyli głowy. Chociaż te dwie polecajki niewątpliwie mocno korespondują z tematem odcinka. Jest coś takiego jak piramida przetrwania. Różnie jest ona przedstawiana, czasem ma trzy stopnie, czasem cztery, ale jest to, tak począwszy od góry, ten najmniejszy taki element, najmniej istotny, to jest ekwipunek.

Na przykład właśnie ultramaratoniści, tak jak tam wcześniej był przykład tego człowieka, który zabłądził na Saharze. Ultramaratonista, który ma przed sobą... Nie jestem ultramaratonistą, więc nie wiem tego na pewno, ale mają przed sobą perspektywę przebiegnięcia pierdyliarda kilometrów. I zapewne jest to dla psychiki dość takie trudne wyzwanie. I muszą po prostu wykonywać krok za krokiem, krok za krokiem, do tamtego drzewa, do tamtego słupka. To też jest metoda małych kroków. Wytyczanie sobie takich celów, które są w zasięgu twojego wzroku. Na przykład dojść właśnie do jakiegoś konkretnego punktu. A jak tam dotrzesz, wyznaczasz sobie kolejny punkt. Ten motyw wyznaczania sobie kolejnych celów w zasięgu wzroku również pojawia się w wielu historiach przetrwania. Idźmy dalej. Kontrola dialogu wewnętrznego, czyli rozmowa z samym sobą.

Tylko co jeśli ktoś nie odnosił sukcesów, nie radził sobie z przeciwnościami losu i właśnie wpadł w kłopoty. I tutaj docieramy do jeszcze jednej ważnej rzeczy, bo chcąc kształcić w sobie wolę przetrwania i taką żelazną psychikę, musisz po prostu poddawać się takim ciągłym testom, podejmować wyzwania, trenować dyskomfort właśnie po to, żeby zbierać taki bank sukcesów, żeby uczyć się o sobie, żeby móc powiedzieć sobie, że już nie raz radziłem sobie z podobnymi sytuacjami, że bywało różnie, bywało bardzo źle, ale dawałem sobie radę i dam sobie radę również i teraz. Ten, kto zawsze jest dla siebie łagodny, zawsze wybiera najprostszą drogę, ktoś, kto zawsze w życiu kieruje się tylko tym, żeby było mu wygodniej i dobrze, będzie miał z tym problem, o ile nie ma genetycznych predyspozycji, bo jeżeli ma genetyczne predyspozycje, to może się okazać, że nie będzie miał problemu, ale jeżeli nie ma genetycznych predyspozycji i prowadzi tryb życia zawsze najłatwiej, no to może mieć później problem.

Znacie takie powiedzenie jak no pain, no gain albo więcej potu na treningu mnie, krwi na ringu. Wszystkie te mądrości rodem ze świata sportu nie wzięły się z dupy, ale właśnie z konkretnych doświadczeń, które mają zastosowanie w kształtowaniu psychiki. No dobrze i to by było na tyle na dzisiaj. Przypominam, że kolejne odcinki podcastu będą publikowane wyłącznie w formie audio na Spotify i Apple Podcast. Jeśli słuchasz tego odcinka jeszcze na YouTube, to zerknij na którąś z tych platform i zasubskrybuj mój podcast. Może przy okazji wrzuć mi też jakąś ocenę, to będzie bardzo miłe wsparcie dla mnie. I przypominam, że na kanale To The Forest na YouTubie może jeszcze się pojawi jakiś content, więc może nie do końca, spisujcie go na straty, ale nie będzie to nic regularnego. Znaczy takie okazjonalne filmy, jakaś taka zabawa, eksperymenty, dokumentacja.