Nowa nadzieja #63

Zgoda? No tak, zgoda. Bardzo dobry mecz tych piłkarzy ofensywnych w Lechu, czyli Mikela Iszaka, który zdobył dublet. Bardzo fajnie wyglądał też Dino Hotic i naprawdę solidnie Adiel Balloua, który no znowu podejmował wiele nietrafionych decyzji, ale znacznie więcej było tych trafnych. Na przykład w momencie, kiedy doświadkował dobrze piłkę na głowę właśnie Dino Hoticia, Z tej wrzutki padła bramka 2-0. Bardzo mogli też się podobać Antoni Kozubal czy Afonso Sousa. Ogólnie chyba można powiedzieć, że w tym meczu z Lechią żaden z zawodników Lecha, być może poza Danielem Hakansem, nie zagrał złego spotkania. Nawet ci najbardziej krytykowani po meczu z Widzewem, Gurgul czy Baluła naprawdę zagrali bardzo solidne zawody i to jest myślę coś, co może cieszyć kibiców Lecha po takim meczu.

I powiem tak ciekawostkowo, że dawno gdzieś tam nie widziałem u nas tylu piłkarzy Lecha Poznań, tej jedenasty kozaków. Znalazł się u nas tak. Antoni Kozubal, Afonso Sousa, Michał Gurgul, Adryl Balua, Dino Hotic, Mikel Iszak. Czyli tak naprawdę większość tej jedenastki jest złożona z piłkarzy Lea Poznań blisko, też był żel Pereira, ale koniec końców zdaliśmy, że lepiej będzie Sancheza. Z górnika Zabrze dać. Więc mam wrażenie, że dawno tutaj takiej pierwszej połowy nie widzieliśmy w Poznaniu. Takiego Lecha, który grał w taki sposób. Dla mnie osobiście to był najlepszy występ Lecha od meczu z Rakowem. 28 września zeszłego roku. Wtedy było 4 do 1. Wydawało się, że ta drużyna Johna van den Broma po tych złych tygodniach zaczyna nieoczekiwanie wracać na dobre tory.

Potrafił grać w taki sposób i uniknąć dużej liczby kontuzji, no bo wiemy, że ta nasza kadra była bardziej sprofilowana pod tą grę w ataku pozycyjnym, pod to takie gdzieś tam klepanie, które wszystkich już męczyło. Dzisiaj Ekstrał się tak odżywał bardziej atakująco w bezpośredni sposób, więcej biegająco, na pewno robiąco więcej sprintów. No ale taki styl gry też sprawia, że to ryzyko odnoszenia kontuzji jest trochę większe, no i wiemy, że dzisiaj Lech nie jest gotowy na to, żeby jacyś piłkarze złapali kontuzję, no bo, no nie wiem, wyobrażasz sobie, żeby dzisiaj wypadł na przykład Afonso Sousa czy Antoni Kozubal i tak naprawdę, już Antonio chciałem powiedzieć, ale i wtedy tak naprawdę środek pola leży i to samo dotyczy ataku, no dzisiaj tak naprawdę kontuzji dostaje Iszak czy Szymczak i robi się kiepska.

Miejmy nadzieję, że te kontuzje będą go omijały w nadchodzących miesiącach, no bo To jest piłkarz, który faktycznie może temu Lechowi dać dużo, dużo radości. To jest zawodnik, który bardzo dobrze potrafi uderzyć, który bardzo dobrze też czuje się z piłką przy nodze, więc miejmy nadzieję, że będzie grał tak, jak gra jak najdłużej i że będzie dawał swoim bramkami i asystami dużo, dużo radości kibicom Lecha. No i też właśnie mam wrażenie, że Mikael Iszak też wrócił do tej swojej optymalnej dyspozycji. W zeszłym sezonie widzieliśmy dużo problemów zdrowotnych i tak strzelił te 11 bramek, co jak na jego liczbę minut było dobrym wynikiem. No ale tutaj widzimy, Iszak znów stał się tym potworem, tą bestią, tym najlepszym napastnikiem w Ekstraklasie, który Jest tym czynnikiem decydującym i widać różnicę, kiedy Szymczak za niego wchodzi na cztery bramki w trzech meczach.

Iszak wysyła taki sygnał, że może gdzieś tam powalczyć o tę koronę Króla Strzelców. Zobaczymy jak to dalej się będzie rozwijało, ale mam wrażenie, że dzisiaj trudno wyobrazić sobie Lecha Poznań bez niego. No tak, wydaje się, że to jest taki najważniejszy piłkarz. Tak naprawdę każdy by tutaj mógł wypaść, chyba tylko nie on. Iszak jeszcze korony Króla Strzelców w Ekstraklasie nigdy nie zdobył, chociaż był blisko w sezonie mistrzowskim. Tam przegrało dwa trafienia z Ilim Lopezem, więc wydaje się, że to jest być może dla niego taki cel, żeby po tę koronę faktycznie sięgnąć. Wydaje się, że tak, że to jest piłkarz, który jak tylko jest zdrowy, to te bramki strzela. To jest legenda Lecha. Poznański Express.