[PRRC]: Wanda Marzec
W poniedziałkowej odsłonie Porannej Rozmowy radia Centrum gościliśmy Wandę Marzec, młodą aktorkę, którą możecie kojarzyć z serii Netflixa „Rojst '97”oraz „Rojst Milenium”. Jak sama jednak podkreśla, obecnie najlepiej określa ją miano uczennicy warszawskiego liceum z wieloma pomysłami na dalsze życie. Poruszyliśmy oczywiście temat filmowy, ale w większej mierze zajęliśmy się resztą aktywności naszej gościni.Czy biorąc pod uwagę mnogość jej działań, pasuje do niej miano "człowieka renesansu"? Jak zaczęła się jej przygoda z filmem i czy po zdanej maturze chce rozwijać tę pasję? Co naszą bohaterkę wzrusza oraz co najczęściej gra w jej słuchawkach?Na rozmowę zaprasza Ignacy Chodowski.fot. @______starboj
Zaczynamy kolejny tydzień Porannych Rozmów Akademickiego Radia Centrum. Przy mikrofonie Ignacy Chodowski. Moim dzisiejszym gościem jest Wanda Marzec. Moje pierwsze pytanie jest takie, jakim mianem byś się teraz najbardziej określiła? Czy aktorka młodego pokolenia, jeszcze uczennica liceum, czy młoda aktywistka społeczna? O matko, cześć. Dostałam kiedyś takie pytanie na właśnie wywiadzie i w sumie jednym jedynym, na którym byłam i trochę tam mówiłam o tym, że ja bym się w ogóle nie nazywała aktorką tak naprawdę i trochę trzymam się przy tym zdaniu. Dalej bym się nie nazwała aktorką. Bardzo fajnie by było kiedyś się nią nazwać z pełnią szczerości i w głosie. Czuję, że to jeszcze nie jest ten moment.
Nie pamiętam, ile miałaś wtedy lat. Pamiętam, że był to natomiast film Jana Holoubka, Pocztówka z Republiki Absurdu. Tak, Boże, to jest niesamowity temat, bo to w ogóle się pojawia... No oczywiście, jakby ja rozumiem, że to tak działa prawnie, że jestem w napisach i tak dalej, więc jak na przykład się wejdzie na film polski albo jakiś taki, nie wiem, film weby czy coś takiego, to ja jestem wpisana jako Wanda, Radio Centrum, Warszawa, Chodowski, Ignacy.
To jest narzędzie, które nie jest jeszcze na tyle kontrolowane, Wanda Marzec. Kiedyś ludzie mieli mniej, ale bliżej siebie. Nie, kiedyś po prostu widzieliśmy mniej i tak jak ja sobie bardzo cenię to, że urodziłam się w czasie, gdzie świat jest tak skomunikowany, że ja mogę wiedzieć co się dzieje, Setki tysięcy kilometrów ode mnie i że ja mogę być tak świadoma, to z drugiej strony odbija się to też na jakichś takich dużo bardziej przyziemnych tematach, które są po prostu niezdrowe.
Ja uważam, że człowiek, ale w ogóle każda istota żyjąca, oczywiście można powiedzieć, że jesteśmy tylko materią, że jesteśmy atomami, że jesteśmy skórą, mięśniem i kością, i krwią, ale jednak Mamy... nie chcę użyć słowa dusza. Z jednej strony jestem absolutnie okej z teorią o tym, że to są po prostu połączenia jakieś nerwowe w mózgu, że to jest chemia i że to wszystko można wytłumaczyć, a z drugiej strony też jestem bardzo okej z teorią, że coś w nas jest więcej. Jesteś pierwszą osobą, którą poznałem o imieniu Wanda. Ktoś w twojej rodzinie miał tak na imię, czy po prostu wybór? W ogóle historia z moim imieniem jest taka, że moi rodzice, kiedy już wiedzieli, że będą mieli dziecko, jeszcze nie, że córkę, mieli kartkę na lodówce i tam zapisywali po prostu imiona, które im się podobają.
I tak wyszła Wanda, szczerze mówiąc. Mam anegdotę akurat a propos tego imienia. W ogóle nie jest nic znaczącego, w sensie, że to nie jest Nic, co by się wzięło właśnie, nie wiem, z historii mojej rodziny, czy to nie jest też nic, co by się wzięło, nie wiem, może z jakiegoś ukrytego znaczenia. To jest chyba po prostu imię, które się podobało fanatycznie moim rodzicom. Bardzo długo był pomysł, żebym się nazywała Helena, ale uwaga, jak moja mama Jak była ze mną w ciąży, to bardzo były popularne reklamy oranżady Heleny, więc nie mam na imię Helena, ale moja siostra ma, więc... Czyli wiesz, popyt się zmniejszył to od razu. Już mogło być. To już mogło być, dokładnie. A skąd ten zabieg, bo nigdzie się tego nie dowiedziałam.
Wanda w scenariuszu pojawiła się jako pierwsza, czy po prostu to było tak, że jak już wygrałaś casting, czy nieważne jak to się tam wydarzyło, możesz o tym więcej opowiedzieć, ale po prostu to było tak, że ty pierwotnie miałaś się tak nazywać, czy jeszcze przedtem, jak właśnie dostałaś tę rolę, to już w scenariuszu było to imię Wanda? To jest super ciekawy temat, w takim sensie, że to jest furtka do Bardzo, bardzo kontrowersyjnego, ale ważnego tematu, czyli w ogóle pracy z rodziną. Wanda w scenariuszu była od zawsze i Wanda od zawsze, od kiedy scenariusz istniał, była nazywana Wandą. Z tego co wiem, to nie przeze mnie. W sensie, że to w ogóle nie była jakaś konotacja prywatna, tylko po prostu tak to zostało napisane, a scenariusz, jak wiadomo,
Wanda w tym scenariuszu była od zawsze Wandą. Już właśnie w etapach początkowych, jak scener już istniał, aktorzy nie byli dobrani i produkcja jeszcze nie istniała, Wanda zawsze była Wandą. A ja, gdy dowiedziałam się, że udało mi się, że mam to szczęście grać rolę Wandy, w ogóle troszeczkę spanikowałam z tym imieniem, bo to jednak tworzy konotacje mocne i ja bardzo nie chciałam tego mówić trochę na głos, ale tak troszeczkę podsumowałam, że może inaczej, może Joanna.
Może jakoś inaczej, ale Wanda została Wandą i może fajnie, może niefajnie. Myślę, że neutralnie. Rozmawialiśmy dużo przed jeszcze tą częścią nagrywkową. Mogę wyciąć z poprzedniego tematu to, że zadaję znowu to pytanie, ale tym razem chciałbym cię zapytać o rzeczy, które robisz na co dzień i są twoimi takimi rytuałami. Oprócz tego słuchania właśnie wolisz na przykład bardziej Czytać książki na tematy właśnie takie zarówno z pogranicza historii, takiego społeczeństwa i tak dalej, czy raczej wolisz właśnie słuchać dużo, oglądać dużo? Dlatego też to Safari fajnie, że powiedziałaś, bo mam wrażenie, że ogólnie jesteśmy takim Pokoleniem, które dużo chce wiedzieć i które właśnie szuka tej informacji.
Ja na przykład mam z dzieleniem się muzyką, kocham to robić, ja też bardzo często podsyłam moim znajomym coś lub jak moi znajomi mi coś podsyłają, to jest w ogóle cudowne uczucie, jak ktoś słyszy piosenkę i sobie myśli o, to się może spodobać Wandzie i mnie to w ogóle bardzo, bardzo, bardzo, bardzo to kocham, ale ja mam też takiego, że ja czasem mam tak, że po prostu strasznie mi pasuje jakaś piosenka, strasznie mi się podoba, albo nie wiem, albo wychodzi i coś takiego i bardzo chcę ją wstawić na story i z jednej strony mam takie myśli, że Dobra, kogo to obchodzi? Tak, ja później, ja mam często taką presję, że ja mówię, zajebista nuta, buja, buja, buja i nawet ani jednego serduszka. Nie, przepraszam, zawsze, zawsze mi moja dziewczyna, mój największy fan, czyli moja dziewczyna zawsze mi właśnie ten, ale tak się też umówiliśmy, ale tak poza tym, no to mam takie, jak ktoś mi serduszkuje, to mam takie, jest, jest, jest, jest, dobrze, approved, udało się.
To formalnie jeszcze moim gościem była dzisiaj Wanda Marzec. Dziękuję ci bardzo. Dziękuję pięknie.
Pokazano wszystkie 10 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Ignacy Chodowski witae Wanda Marzec i pyta ją o to, jaką nazwę by użyła dla siebie jako aktorkę.
Wanda Marzec odpowiada na pytanie o to, czy jest współczesnym człowiekiem renesansu i podziela się swoimi pasjami.
Ignacy Chodowski pyta Wandy Marzec o dzieciństwo i plany na przyszłość, w tym o teatr i aktorstwo.
Ignacy Chodowski pyta Wandy Marzec o jej debiut w filmie i o jej działalność społeczną, w tym o Ekipę Świętego Mikołaja.
Ignacy Chodowski pyta Wandy Marzec o jej preferencje w komunikacji i o inspiracje do jej życia.
Ignacy Chodowski pyta Wandy Marzec o jej doświadczenie w filmie i o to, jak poznała takie inspirujące osoby.
Wanda Marzec opowiada o sposobach na poznanie wartościowych ludzi i relacjach, które przynosią wartość. Rzuca też światło na proces wyboru artystów dla koncertów Świętego Mikołaja.
Wanda opowiada o swoich codziennych rutynach, takich jak spożywanie informacji, czytań i słuchanie podcastów.
Rozmowa o preferencjach w muzyce, dzieleniu się playlistami i artystach, których lubią.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
W poniedziałkowej odsłonie Porannej Rozmowy radia Centrum gościliśmy Wandę Marzec, młodą aktorkę, którą możecie kojarzyć z serii Netflixa „Rojst '97”oraz „Rojst Milenium”. Jak sama jednak podkreśla, obecnie najlepiej określa ją miano uczennicy warszawskiego liceum z wieloma pomysłami na dalsze życie.
Poruszyliśmy oczywiście temat filmowy, ale w większej mierze zajęliśmy się resztą aktywności naszej gościni.
Czy biorąc pod uwagę mnogość jej działań, pasuje do niej miano "człowieka renesansu"? Jak zaczęła się jej przygoda z filmem i czy po zdanej maturze chce rozwijać tę pasję? Co naszą bohaterkę wzrusza oraz co najczęściej gra w jej słuchawkach?
Na rozmowę zaprasza Ignacy Chodowski.
fot. @______starboj