[PRRC]: Stanisław Powała-Niedźwiedzki

No i okazało się, że to była runda mistrzowska i złota, bo AZS zdobył wtedy Mistrzostwo Polski, zresztą ostatni raz do dotychczasowej, do dzisiejszych czasów ostatni raz, to był chyba 2008 rok. I potem poszedłem prosto z AZS-u do Budowlanych Łódź następnego roku i tam też udało się zdobyć mistrzostwo Polski. Zresztą z AZS-em wygraliśmy finał właśnie z Łodzią, no i przeszedłem do drużyny łódzkiej i tam też rok po roku zdobyłem mistrzostwo Polski. Następnie miałem epizod w Portugalii, w Benfice Lizbona. Potem wróciłem do Budowlanych i potem pojechałem grać do Ogniwa Sopot na 8 lat. No i tam święciłem największe triumfy, bo tam zdobyłem Łącznie siedem medali, z czego dwa złote, więc to był... Tam zagrałem najwięcej meczów w ogóle ligowych w swojej karierze, więc no okazało się, że ogniwo Sopot, dosyć odległe miejsce patrząc na mapę Polski, okazało się moim takim no najbardziej takim powiedziałbym klubem, gdzie zdobyłem najwięcej trofeów i tak najwięcej też takich sportowych i pozasportowych przygód.

Ja bardzo dobrze wspominam zwłaszcza jeden mecz z Ogniwem Sopot, który zwyciężyliśmy po 12 latach. Po 12 latach czekania udało nam się wreszcie pokonać ogniwo Sopot i to był dla mnie wyjątkowy mecz, bo to był setny mecz w barwach Budowlanych Lublin. No i pokonałem moich kolegów byłych, sprzed 8 lat spędziliśmy razem, święciliśmy wielkie triumfy i udało mi się ich pokonać, więc to też było takie znaczące dla mnie i taka myślę, że Jedna z ciekawszych takich historii do opowiedzenia. Natomiast potem, ponieważ kończyłem też doktorat, sprawy rodzinne, zawodowe, to wszystko się spiętrzyło i spowodowało, że nie byłem w stanie, no w takim stopniu w jakim powinienem, czy w jakim chciałbym się angażować w drużynę, więc postanowiłem, że po prostu w przerwie zimowej oddam drużynę.