Mentionsy Mentionsy
Poranna Rozmowa Radia Centrum
Poranna Rozmowa Radia Centrum

[PRRC]: JJ Święcicki

19.11.2026 ·32 min 31 s · 11 rozdziałów

W czwartkowy poranek mogliście usłyszeć o piłce nożnej, muzyce oraz współczesnych mediach. Co wyjdzie z tego połączenia? Gościem Porannej Rozmowy Radia Centrum był dziennikarz portalu Newonce oraz twórca podcastu Up The Blues, JJ Święcicki. Zaprasza Ignacy Chodowski.

0:00 · Wprowadzenie 1

Poranna Rozmowa Radia Centrum. Dzień dobry. Gościem czwartkowej porannej rozmowy Radia Centrum jest dzisiaj JJ Święcicki, dziennikarz portalu Nuance oraz twórca podcastu Up the Blues, w którym możecie usłyszeć o najnowszych informacjach związanych z klubem Chelsea FC. Cześć JJ. Cześć, cześć, cześć. Dziękuję bardzo za zaproszenie. Chciałbym spytać, czy śledzisz obecnie, co się dzieje w reprezentacji Polski, bo wiadomo, że jesteśmy po zgrupowaniu i chciałbym cię spytać, czy piłka reprezentacyjna też cię kręci, czy raczej już jest tych obowiązków tyle, że skupiasz się tylko i wyłącznie na piłce klubowej? Raczej jestem niedzielnym kibicem, ale oczywiście śledzę, co tam dzieje się w polskiej reprezentacji i to zgrupowanie kadry, no było jakie było, ale takim małym plusem, szczególnie do odnotowania w tym drugim meczu, w meczu ze Szwedami u siebie,

0:24 · Rozmowa o klubie Chelsea 1

I szczególnie w pierwszej połowie tego meczu, no to fakt, że jednak było dużo młodych zawodników i taka świeża krew wreszcie w tej reprezentacji była odczuwalna, ale poza tym no to jako niedzielny kibic nie oceniam zbyt pozytywnie tego zgrupowania, mimo oczywiście utrzymania w naszej dywizji. Jeśli chodzi już o właśnie tą piłkę klubową, miałem okazję jeszcze dzisiaj przed naszym spotkaniem przesłuchać Twojego ostatniego, Waszego w sumie, ostatniego podcastu na temat sytuacji Chelsea, sytuacji sędziowania w Anglii, sytuacji też Czabiego Alonso i chciałbym Cię spytać właśnie jak oceniasz na razie pracę tego szkoleniowca? Trudne to jest pytanie, bo bardzo chciałbym pozytywnie spojrzeć na sytuację, ale nie ma co ukrywać, że Chelsea gra po prostu słabo i największym moim problemem, jaki mam z Xabi Malonzo i ogólnie z zespołem jest taki, że nie wiem, w którą stronę ten zespół podąża.

1:36 · Podcast Up the Blues 2

To znaczy, jako kibic jestem w stanie przymknąć oko nawet na wyniki, czy nawet czasami na styl gry, jeśli widzę, że jest jakiś odgórny cel i że w którąś stronę ta drużyna podąża. Teraz tego nie widzę. Nie wiem, jak Chelsea chce grać, nie wiem, jakie pomysły ma Xabi Alonso, jak podchodzi taktycznie do meczów, jak podchodzi taktycznie do drużyny. On tak konsekwentnie mówi o tym, że Chelsea, aktualna B, to jest zupełnie inna Chelsea niż ta, którą zobaczymy pod koniec sezonu. Ale na razie tej wielkiej zmiany nie widzę. Na razie widzę wielki chaos i sytuację, w której jeśli któryś z piłkarzy indywidualnie nie weźmie nabarki i odpowiedzialności za grę drużyny, no to nic pozytywnego się nie wydarzy. Dlatego zobaczymy. No mam nadzieję, że ta przerwa reprezentacyjna była takim resetem i że po przerwie reprezentacyjnej Chelsea wróci już taka nawet nie lepsza, a bardziej konkretna i taka Chelsea, którą ja będę mógł

Zadam ci trochę też przewrotne pytanie. A kiedy było tak, że ty wierzyłeś w jakiegoś trenera albo wierzyłeś w to, co się dzieje w Chelsea akurat? Bo mi się wydaje, że to jest taki klub, który bym skarakteryzował projektem, w którym nie ma tej cierpliwości, która jest potrzebna. Tam w ostatnim właśnie odcinku przywoływaliście, że tutaj potrzeba tego czasu, potrzeba tego zaufania Czabiemu, tak jak dostał je Ardeta. A ja chciałbym ciebie spytać, kiedy ostatni raz ty wierzyłeś, że rzeczywiście w tym Chelsea się dzieje na tyle dobrze? Bo ja sobie nie przypominam osobiście takiego momentu, w którym zarówno szkoleniowiec dostawał wystarczająco czasu, bo tych zmian jest bardzo dużo, I takie, nie wiem, czasy chyba Mourinho mi się przypominają, kiedy rzeczywiście to był taki dłuższy okres, w którym szkolenia wiedzy rzeczywiście pracował, ale nie było takich też sukcesów wielkich, bo te Ligi Mistrzów to zwykle były ze szkoleniowcami, którzy albo przychodzili w trakcie sezonu, albo zostawali tylko na chwilę, tak jak Roberto Di Matteo na przykład za pierwszym razem.

2:56 · Podróże kibickie 6

Tak, tak, tak, no potem Tuchel rzeczywiście, ten sam case był Tuchel, trochę dłużej pracował w Chelsea, ale też stosunkowo krótko. No pewna taka wiara, ale to nie tak, że potem się to sprawdziło, ale taka minimalna wiara była przy Maresce po jego pierwszym sezonie. Chelsea zdobyła dwa trofea, oczywiście nie najbardziej prestiżowe, ale jednak to były trofea. Dodatkowo awans do Ligi Mistrzów, myślę, że wtedy wielu kibiców Chelsea Nie tyle co była pewna, co po prostu miała taką wiarę, że ten klub pójdzie, postawi tych kilka kroków do przodu. To się ostatecznie nie wydarzyło, więc trudno powiedzieć jak będzie teraz, ale w tym klubie nigdy nie było jakiejś wielkiej stabilizacji, ale teraz nie ma wiary, myślę, w sensie pewnie do jakiegoś stopnia jest, ale ta wiara jest bardzo mała i myślę, że to jest największy problem.

Nie jestem jakimś wielkim kibicem Chelsea, ale chciałbym się ciebie spytać, ponieważ moje pierwsze wspomnienie z piłką klubową to jest ten wielki finał, w którym Bayern mierzył się z Chelsea i dzięki temu też zakochałem się w piłce, zakochałem się wtedy też w Didierze Drogbie między innymi i chciałbym cię zapytać, jaki był twój taki pierwszy mecz, pierwszy sezon albo pierwszy zawodnik, w którym się tak zakochałeś, jeśli chodzi o Chelsea właśnie, bo to jest najbliższa ci drużyna to na pewno. Ale może to właśnie też jest jakaś historia, w której jest ten pierwiastek tego zakochania. Kurczę, ja nie mam chyba takiego jednego konkretnie meczu, który był jakimś początkiem. Ja nie pamiętam momentu, w którym bym zaczął kibicować jakoś, co zawsze było we mnie i jakoś naturalnie przez mojego tatę, przez moją rodzinę jakoś weszło to we mnie, więc może tego jednego konkretnego meczu nie było.

Sezon, na pewno mecz z Liverpoolem, kiedy Chelsea odpadło w półfinale Ligi Mistrzów w 2005 roku, to jest spotkanie, które gdzieś, nawet ja go nie oglądałem, byłem za mały wtedy, ale pamiętam jak wynik sprawdzałem na telegazecie, bo wtedy jeszcze się tak robiło, to były czasy jednak już internetowe, ale zupełnie inne niż teraz. Więc to było na pewno jakieś spotkanie, które pamiętam. Finał w Moskwie już kilka lat później, przegrany finał przez Chelsea. No potem, wiadomo, 2012, ja już wtedy miałem 13 lat, więc mniej więcej wiedziałem, co się dzieje na boisku, oglądałem te wszystkie mecze, więc tak od sezonu 2009-2010 to już myślę, że świadomie oglądałem piłkę, no ale wcześniej mam wspomnienia z poszczególnymi meczami,

To jest takie chyba też dobrodziejstwo dzisiejszych czasów, że nie musimy czekać na konkretny program piłkarski, jak kiedyś się czekało, nie wiem, na kawę, futbol, żeby usłyszeć o piłce, tylko możesz siąść z grupką znajomych, którzy mają świeże, analityczne podejście, też często Na przykład właśnie na tematy związane czy z Chelsea, czy w moim przypadku, nie wiem, z Realem Madryt. Ja teraz zauważyłem, że bardzo te media się rozdrabniają, że stają się takimi niszowymi w wielu przypadkach. Nie ma już na przykład podcastów stricte o lidze, tylko jest właśnie ta grupa, tak jak wspomniałeś, to community, które opowiada o danym właśnie temacie. I chciałbym cię spytać o tą społeczność, która się utworzyła wokół twojego podcastu. Jak w ogóle się poznałeś z tymi ludźmi?

To też było tak, że wy na przykład byliście na wspólnych grupach na Facebooku? Bo widzę, że jak nawet słucham czy oglądam wasze rolki, to są ludzie często, którzy mają bardzo ciekawe spojrzenie i od tej strony właśnie sędziowskiej, od strony stricte analitycznej. Jak ty poznałeś właśnie swoich kolegów z redakcji Up the Blues? Wiesz co, to też jest trochę tak, że zaczynając w ogóle od samych początków, jak jeszcze byłem dzieckiem i odpalałem jakieś programy, czy kupowałem jakieś gazety, zawsze szukałem w nich czegokolwiek o Chelsea. Miałem wrażenie, że okej, Real, Barcelona, Manchester United, Liverpool to były kluby, które O których się pisało, których piłkarze tych klubów pojawiali się na stronach gazet, a Chelsea wydawała mi się taka trochę pomijana w mediach.

Nie wiem czy to była prawda, może tak mi się tylko wydawało. I zawsze czułem, że ta reprezentacja kibiców Chelsea w Polsce jest po prostu Names mentioned in Polish Ale czułem, że jest pole po prostu do zrobienia tego i że ja sam tego potrzebuję, więc może ludzie też potrzebują, żeby pojawiały się podcasty, potem rolki, ale też spotkania, żeby oglądać wspólnie mecze. Oczywiście nie mamy pieniędzy, żeby jeździć na każdy mecz do Londynu, ale żeby chociaż w barach w Polsce się spotykać. Jeśli chodzi o ludzi, którzy mi w tym pomagają, no to to była... Nie wiem, czy to jest ciekawe, no po prostu to była jakaś taka

12:44 · Zaproszenie do TVP Sport 1

Nie dość, że tworzą te rzeczy, to pojawiają się nawet w telewizji i to mnie właśnie ciekawi, że z jednej strony to kiedyś byłoby niemożliwe, żeby tacy ludzie, nie chcę tego nazwać, że z ulicy, ale trochę tak, no bo jednak to jest zupełnie inna droga niż ta, którą przechodzą ci najzwyklejsi dziennikarze sportowi, ale jednak wy się pojawiacie. Jak się na przykład czułeś w momencie, kiedy zaproszono cię do TVP Sport, żebyś skomentował sytuację przed Pucharem Anglii o Chelsea? No właśnie, tutaj trzeba bardzo duże uznanie, uznanie, nawet nie wiem czy to dobre słowo, no bardzo na przykład trzeba pochwalić TVP Sport za otwartość, otwartość głowy przede wszystkim ludzi, którzy pracują w TVP, którzy stwierdzili, że wyjdą trochę do kibiców, bo nie wiem czy w tym jest jakiś, w sensie trudno pewnie na tym zbić taki interes komercyjny, bo można po prostu zapraszać znanych dziennikarzy i to pewnie by się bardziej opłacało.

15:46 · Podróże kibickie (dodatki) 2

I od tego czasu się zakolegowali i razem teraz chodzą na piwko i razem gadają o Chelsea albo za pomocą naszego podcastu przez internet się poznają i ze sobą dyskutują albo coś. To jest dla mnie najważniejsze. Ludzie wokół tego projektu, ktoś kto przyszedł pierwszy raz i nie wiedział z czym to się je, a teraz widzę, że chodzi w naszym szaliku albo w naszej koszulce. To jest największy cel, bo my nie jesteśmy projektem komercyjnym, wszyscy wiemy, na jakim świecie jesteśmy, co się dzieje wokół nas, ile przykrych rzeczy jest na świecie po prostu, ile takich tematów, które raczej dla zdrowia psychicznego człowieka nie są dobre, więc jeśli my możemy stworzyć jakieś takie community, nawet małe, ale ludzi, którzy będą się czuli komfortowo i którym będzie miło się spędzało czas z drugą osobą, bo może to jest

To jest tylko tyle i aż tyle. To jest dla mnie najważniejsze, więc moim celem jest tak naprawdę, żeby podtrzymać to, co robimy niezależnie od wyników, no bo to jest największe wyzwanie, że Chelsea gra słabo i ludziom się nie chce wychodzić z domu na przykład, nie chce się odpalać tych podcastów i tak dalej i tak dalej, więc moim celem jest to, żeby ten projekt był taki jak jest, nawet jeśli Chelsea przegra wszystkie mecze w przyszłym sezonie. Ale tak liczbowo nie patrzę. Mamy naturalne ograniczenia, czyli liczbę fanów Chelsea, jednak my koncentrujemy się na tym, jeśli chodzi o Up The Blues, moja działalność tam prywatna jest, powiedziałbym, że szersza, ale jeśli chodzi o Up The Blues, to jest stricte Chelsea, no i tam więcej myślę, niż w tym momencie, to będzie nam trudno do większej bazy ludzi docierać, ale nie mamy takiego celu.

Pokazano wszystkie 13 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.