Zabójcze okno #4

— W jakim stanie? — dopytuje policjant. — Co? — W jakim stanie? — powtarza pytanie mundurowe. — No normalnym — odpowiada tata Michała. — To znaczy? — No spałem, no wstałem teraz — mówi mężczyzna. — Ale syn w jakim stanie teraz jest? — No wyskoczył z jedenastego piętra, no to nie żyje. Odpowiada tata Michała. Chwilę później policjant przełącza mężczyznę do dyżurnego pogotowia, a sam na miejsce wysyła patrol policji. Podczas obu rozmów głos mężczyzny jest bardzo spokojny, bez emocji i opanowany. Bogdanie, dlaczego ta sprawa jest wyjątkowa? Ponieważ dotyczy przypadku ciemnej liczby zabójstw popełnianych w Polsce, ale nie z kategorii zaginięcia.

Co to jest ta wskazówka? Co tu mnie zaintrygowało? Najczęściej tą wskazówką, prowadzącą zresztą do prawdy w wielu przypadkach, Tym śladem na duszy ludzkiej, ale po stronie detektywa jest zdziwienie, zaskoczenie. Mnie zaskoczyło, że w przeciągu dosłownie nie spełna trzech miesięcy właściwie, dwóch miesięcy i paru dni z tego samego okna wypada dwójka młodych ludzi i dlatego tę sprawę zainteresowaliśmy się. Bogdanie, czy to nie jest taka sprawa, w której jest więcej pytań niż odpowiedzi? Na pewno była to trudna sprawa, bo tak jak Ci mówię, każde jak gdyby te podzbiory ciemnej liczby zabójstw rządzą się inną logiką, inną zasadą wykrywania, inną taktyką prowadzenia postępowania i na tej sprawie uczyłem się właśnie tej taktyki prowadzenia postępowań dotyczących upadku z wysokości.

I mimo tego materiału dowodowego, jednoznacznie wskazującego, co się wydarzyło, prokuratura odmówiła. Pamiętam, że wielokrotnie Śledczy przeprowadzili eksperyment procesowy, aby kobieta stwierdziła w jaki sposób widziała ciało i nogi mężczyzny. Policjanci chcieli też przesłuchać ojca Michała, ale mężczyzna zmarł. Prokuratura umorzyła śledztwo. Bogdanie, czy przy tajemniczych upadkach z wysokości teoria śladów na duszy, o której często mówimy w naszym programie, Ma swoje zastosowanie?