Zaprzysiężenie | Nasłuch
W dzisiejszym odcinku Andrzej Bobiński i Wojciech Szacki rozmawiają o zaprzysiężeniu Karola Nawrockiego na prezydenta Polski, komentują pierwsze przemówienie i zastanawiają się, jak będą się układać relacje nowej głowy państwa z różnymi siłami politycznymi. Zapraszamy!
To znaczy mam poczucie, że jednak tu był większy ciężar, a że ten rząd oczywiście w tym przeszkadza i że ten rząd trzeba zmienić, ale ja nie miałem poczucia, żeby jednak tutaj to głównie było o rządzie, to bardziej było, wydaje mi się, o wizji właśnie Karola Nawrockiego, takiej dosyć spójnej, prawicowej, narodowej wizji wspólnoty. No i stąd mówiłem o realizacji programu wyborczego, w którym Karol Nawrocki, jak rozumiem, z pomocą swoich strategów z PiSu zdiagnozował to, jakie problemy przed Polską stoją i jakie rozwiązania należałoby wdrożyć. W związku z czym tak, zgadzam się, że on mówił o bezpieczeństwie, suwerenności, gospodarce i o tym, co chciałby w tych dziedzinach zrobić, czyli... powrócić do pierwotnego kształtu CPQ, który traktuje jako projekt cywilizacyjny, a nie tylko po prostu jako inwestycję w komunikację zbiorową.
I chodzi o to, żeby było tak, jak chciał PiS, czyli żeby do tego projektu dołożyć jak najwięcej połączeń kolejowych. Donald Tusk i jego rząd trochę to okroili. Było też u prezydenta, czego się akurat można było spodziewać, sporo tej godnościowej retoryki o tym, że Polska nie może być gospodarstwem pomocniczym naszych zachodnich sąsiadów, że Unia Europejska nie powinna się wtrącać w nasze sprawy. To jest nie cytat dosłowny, ale tak mniej więcej wynikało z tego, co mówił Karol Nawrocki. Był wyraźny sprzeciw wobec nielegalnej migracji, co... ewidentnie jest w tym momencie najważniejszym tematem dla polskiej prawicy i tym, czym żyją wyborcy tejże prawicy. Aczkolwiek on nie poświęcił temu bardzo dużo miejsca ani czasu.
To to trwało po półtorej godziny do dwóch i tego naprawdę momentami nie dało się słuchać. W sensie po prostu człowiek odpadał i zasypiał. Nawet nie mówię czy tu z sympatią czy bez, ale to było po prostu strasznie takie nużące i wyklepane opowiedziane z pamięci. A tu rzeczywiście, tak jak mówisz, było to dynamiczne. W sensie dało się tego słuchać. To jeszcze wracając do tych kwestii merytorycznych, ja mam poczucie, że w tym przemówieniu, poza cytatami, jakimiś tam odniesieniami, ale jednak to było przemówienie o przyszłości. Dlatego ja mam takie poczucie i dlatego też to przemówienie wydało mi się ciekawe, że ono trochę nam opowiedziało, jak będzie wyglądał spór polityczny. w tej erze posttransformacyjnej, która moim zdaniem zbliża się wielkimi krokami. To znaczy, że jeszcze 27 rok to są ostatnie takie wybory, gdzie prawdopodobnie będzie rządził nimi spór polaryzacyjny, spór pomiędzy PiS-em a Platformą, Jarosławem Kaczyńskim a Donaldem Tuskiem.
To ja ci powiem, co ja sobie piszę palcem po wodzie w mojej głowie, a ty mi powiedz, co ty myślisz. Wyobrażam sobie, że Jarosław Kaczyński myśli, tak jak powiedziałeś, o utwardzeniu ustroju, w którym funkcjonujemy, o bezpiecznikach, o których mówiłeś, o wymyśleniu, w jaki sposób państwo... byłoby odporne na próby obejścia konstytucji i zasadniczo wzmacniałoby to władze rządu. Wyobrażam sobie, że Karol Nawrocki jednak myśli o modelu bardziej francuskim, bardziej prezydenckim, to znaczy o wzmocnieniu swojej roli i tak rozumiem tą zapowiedź. zmiany konstytucji na 30 rok, bo to jest rok, w którym odbywają się wybory i nie jestem w stanie pozbyć się myśli, że plan polityczny Karola Nawrockiego jest taki, żeby przejąć schedę po Jarosławie Kaczyńskim, przejąć władzę na prawicy, skonsolidować PiS i Konfederację, zdobyć... Z pozycji Pałacu Prezydenckiego, a nie szefa partii.
Natomiast można to oczywiście niuansować i to jest jakiś spektrum powiedzmy i ja sądzę, że tam jest z 80% radości i ze 20% obaw i te obawy są oczywiście zrozumiałe, no bo Karol Nawrocki w różnych jednostkowych przypadkach będzie miał pewnie inne zdanie niż prezes PiSu, będzie dochodziło do sporów, będzie dochodziło do różnicy zdań, niewykluczone, że będą jakieś projekty ustaw, których zawetowanie byłoby... Korzystne dla PiSu, a Karol Nawrocki podpisze, a być może czasem będzie na odwrót. Ale dopóki wspólnym wrogiem obu panów jest Donald Tusk, a tak jest, i dopóki szefem gabinetu prezydenta jest Paweł Szefernaker, który jest jednym z najbardziej lojalnych wobec Jarosława Kaczyńskiego osób na świecie, to tutaj nie widzę pola do większego konfliktu, nawet jeśli koalicja rządowa i część mediów będą się tych konfliktów doszukiwać.
Ja myślę, że my jesteśmy nauczeni ośmioma latami PiSu i rządów w łonie Zjednoczonej Prawicy. I moje wspomnienie jest takie, że te konflikty są, są realne, niekiedy mają głębokie podłoże ideologiczne i polityczne. Z drugiej strony mądrość polityczna Jarosława Kaczyńskiego, ale też ludzi wokół niego powoduje, że te konflikty bardzo rzadko eskalują do takiego stopnia, żeby wywracały projekt polityczny. I myślę, że podobnie jest w tym przypadku, to znaczy, że do 27 roku Jarosław Kaczyński i Karol Nawrocki są skazani na dobrą współpracę, bo łączy ich jasny i oczywisty cel. To powiedziawszy, nie niedoceniałbym jednak tego napięcia, które moim zdaniem już się ujawniło w przypadku nominacji w tej kancelarii.
Zmienia się charakter jego władzy na prawicy i nad prawicą i sądzę, że on stawiając na kogoś takiego jak Nawrocki... musiał wiedzieć, że to się będzie wiązało z pewnymi kosztami i jest gotów te koszty w rozsądnych rozmiarach ponieść. Ten konflikt ewentualny między Pałacem Prezydenckim a Nowogrodzką byłby jakoś tam groźny dla samego Kaczyńskiego, gdyby na przykład prezydent zaczął flirtować z Konfederacją i zmienił front w tej sprawie. Na razie nic takiego nie widać. Ta kancelaria jest jednak bardzo mocno pisowska, niezależnie od tego, że rzeczywiście Cenckiewicz może to nie byłby wybór Jarosława Kaczyńskiego, ale ucieszył różnych ludzi w PiS-ie. A innych zmartwił. A innych zmartwił. No tak bywa z różnymi wyborami. Przemysław Czarnek rzeczywiście Jarosław Kaczyński chciał, żeby tam był, ale chyba na jakimś etapie przestał o niego walczyć.
Nie wiem, czy gdyby postawił sprawę na ostrzu noża, to co zrobiłby... A jeśli Nawrocki ma być tym fajterem, który został wybrany także ze względu na cechy swojego charakteru do walki z Donaldem Tuskiem, przy okazji będzie od czasu do czasu wymieniał ciosy z jakimiś ludźmi w PiS-ie, to moim zdaniem Jarosław Kaczyński jest gotów na to. przystać tak długo, jak on sam nie będzie ofiarą tych ciosów. Zgoda, to tym razem ja jestem w spektrum i 70% mnie zgadza się z tym, co mówisz, a 30% mnie myśli jednak, że rozmawiamy o dwóch samcach alfa, to znaczy Jarosław Kaczyński, jakkolwiek dziwnie to brzmi, sposób oczywisty jednak, mimo wszystko jest samcem alfa i pojawił się pierwszy raz od dawna w jego otoczeniu drugi samiec alfa, bo tym samcem alfa nie był ani Mateusz Morawiecki, ani Przemysław Czarnek,
Ani tak naprawdę Zbigniew Ziobro, a tym bardziej Mariusz Błaszczak. Czarnka bym jeszcze nie skreślał. No, z Czarnkiem to jeszcze zobaczymy i popatrzymy. I wydaje mi się, że to jest to napięcie, które mniej się będzie objawiało, a przynajmniej będzie bardzo silnie ukrywane i skrywane w krótkim i średnim okresie. Natomiast długofalowo myślę, że różni panów. Plan polityczny, horyzont polityczny, myślenie o przyszłości prawicy i tak naprawdę lojalność wobec PiSu, tego środowiska i spuścizny, bo to moim zdaniem, co tak naprawdę głęboko różni i będzie różniło tych panów też z racji na różnicę pokoleniową, to jest, że Jarosław Kaczyński będzie chciał... budować pomnik PiS-owi, sobie i swojemu bratu i budować na tym przyszłość prawicy, a zgaduję, że Karol Nawrocki jednak będzie myślał o nowej, innej prawicy.
Pojawiło się przekonanie, że jednak trzeba wysyłać jakieś ustawy, których prezydent nie będzie podpisywał i w ten sposób to, co teraz jest abstrakcyjnym sporem Platformy z PiS-em nabierze jakichś rumieńców i że te idee się zamienią w konkrety. Przykład, no weźmy sprawę związków partnerskich. jest jasne, że większość Polaków, tak wynika ze wszystkich badań, jest po stronie koalicji w tej sprawie, czy też po stronie, powiedzmy, Platformy Obywatelskiej i Lewicy. I prawica PiS i Konfederacja, PSL również, tę walkę na poziomie deklaracji przegrywa. Natomiast tak długo, jak nie ma projektu ustawy, nie ma ustawy, nie ma ustawy u prezydenta, to ten abstrakcyjny spór niewiele osób obchodzi tak naprawdę i nie może przynieść żadnych zysków politycznych koalicji.
Prezydent będzie tu zdany albo na dawnych ministrów z PiSu i ich zaplecze, albo na jakieś kancelarie prawne, które będą pisały. I to zawsze jest ryzyko, że te projekty będą różnej jakości. I tutaj rząd, który ma cały ten aparat urzędniczy pod sobą, te wszystkie instytucje, nie wiem, ZUS, Krajową Administrację Skarbową. Łatwo będzie stosunkowo wytykać błędy w tych projektach, niedociągnięcia, punktować ile to będzie kosztowało i tego bym się spodziewał. I to już się dzieje, to znaczy widziałem wypowiedzi chyba z ZUS-u o tej propozycji prezydenta o kwotowej waloryzacji emerytur, że z czasem by się to stało niekorzystne dla emerytów i że procentowa waloryzacja to jest coś, na czym zdecydowana większość z tych emerytów wypada lepiej.
Nie tylko dlatego, że ta prawica będzie tak bardzo sprawna, ale również dlatego, że ta koalicja będzie bardzo niesprawna. No i wtedy możemy stanąć przed sytuacją, w której PiS i Konfederacja będą walczyły przy korzystnych wiatrach o większość konstytucyjną i wtedy cały ten początek naszej rozmowy nabierze nowego znaczenia i będziemy się zastanawiali, do czego doprowadzą spory między Nawrockim, Kaczyńskim a Mencenem, jeśli chodzi o kształt nowej konstytucji. I takie to są nasze pierwsze myśli po zaprzysiężeniu prezydenta Karola Nawrockiego 6 sierpnia 2025 roku. Wojtku, dziękuję bardzo. Dzięki.
Pokazano wszystkie 12 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.