Kto rządzi klimatem? | Energia do zmiany

I relacje dorożały z ministerką Pauliną Hennig-Kloską. Mimo, że oboje politycy wywodzą się z tego samego ugrupowania czy środowiska politycznego, te relacje stawały się coraz gorsze. No i nie brakuje w mediach no takich sugestii, że to właśnie konflikt między Hennig-Kloską a dorożałą Legu u podstaw tej ostatecznej decyzji Dorożały o rezygnacji ze stanowiska. Rzeczywiście nasze informacje też to potwierdzają. Hennig-Kloska nie była zadowolona z tego, jak Dorożała pracuje i liczy na to, że Urszula Zielińska, która przyjmuje jego obowiązki, ale do tego pewnie jeszcze dojdziemy, z tego co słyszałam w cudzysłowie posprząta po Dorożale. Masz rację, mówiąc, że rezygnacja z stanowiska nastąpiła w sumie zaskakująco późno.

Z drugiej strony wskazałabym jeszcze kilkoro innych polityków i polityczek w rządzie, zarówno w gronie wiceministrów, jak i ministrów, którzy właśnie trudno im forsować swoje rozwiązania ze względu na to, że jest jakaś konfliktowość w ich temperamencie. Tak, pewnie jest to szersza polityczna przypadłość, no ale w sytuacji, w której Dorożała podlega ministrze Hennig-Klosce, która jest też liderką partii czy środowiska politycznego, no tutaj zrobiła się taka przestrzeń na zmianę i właśnie wprowadzenie kogoś, kto jest bliżej Hennig-Kloski i kto ma szansę lepiej dowozić i mieć większy wpływ na rzeczywistość. Do tego kontekstu związanego z właśnie rezygnacją Mikołaja Dorożały trzeba jeszcze dodać powołanie senatora Piotra Masłowskiego na stanowisko wiceministra energii.

Więc pod tym względem mógł się kojarzyć z branżą OZE, natomiast w Sejmie zajmował się głównie kwestiami finansowymi i gospodarczymi, chyba trochę też prawnymi, bo jest prawnikiem. Trochę też kryptoaktywami zasiadał w komisji sejmowej, która zajmowała się tym tematem i był dosyć aktywny w tym obszarze. I teraz wchodzi do Ministerstwa Klimatu. Czym ma się zająć? Przede wszystkim będzie zajmował się sprawami odnawialnych źródeł energii. Dostanie w nadzór Departament OZE, który do tej pory był nadzorowany przez wiceministerkę Urszulę Zielińską. Tym samym Ćwik będzie już czwartym wiceministrem odpowiedzialnym za sprawy OZE w tej kadencji Sejmu. Najpierw był to Miłosz Motyka, potem przejściowo Paulina Hennig-Kloska, potem Urszula Zielińska i teraz Sławomir Ćwik. Postać właściwie nowa w polskiej polityce.

On wszedł do Sejmów w 2023 roku z listy trzeciej drogi. Obecnie jest członkiem zarządu Unii Centrum. Jak rozumiem politycznie jest bardzo blisko Pauliny Hennig-Kloski. Zresztą dostaje w nadzór najsilniejszy departament, który ona ma, właśnie departamentozę o zachowanie, którego bardzo mocno walczyła w okresie, kiedy tworzyło się Ministerstwo Energii i zmieniały się te kompetencje obu resortów. I Miłosz Motyka zabrał wówczas sprawy elektroenergetyki i gazu do swojego resortu, między innymi te sprawy. Natomiast jeśli chodzi o kompetencje Ćwika, to drugim takim bardzo istotnym obszarem, które Ćwik ma objąć nadzór, jest Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. I tu zaczynają się, kolokwialnie mówiąc, jaja, ponieważ Narodowy Fundusz jest obsługiwany czy nadzorowany przez ministerstwo w ramach Departamentu Funduszy Europejskich.

Ochronę środowiska obsługuje Fundusz Modernizacyjny, odpowiada za kluczowe, flagowe programy dopłat takie jak nasze auto, mój prąd czy właśnie czyste powietrze. Te kompetencje w najbliższych dniach mają zostać wyrażone w nowym rozporządzeniu kompetencyjnym, ale ponieważ Decyzje polityczne były takie, a nie inne, to będą musiały pociągnąć ze sobą też prawdopodobnie zmiany wewnętrznych regulacji ministerstwa po to, żeby jakoś te departamenty ułożyć na nowo. Czyli Sławomir Ćwik wchodzi do Ministerstwa Klimatu jako taki chyba pierwszy najważniejszy wiceminister po ministrze Hennig-Klosce. I ta nominacja jest niepozbawiona kontrowersji, bo z jednej strony ten Departament OZE w świetle tego, że wiceminister Ćwik miał do bardzo niedawna właśnie firmę

Jest znakiem tego, że ministerka Paulina Hennig-Kloska nie widzi możliwości dokończenia pracy nad naprawą programu Czyste Powietrze w tej kadencji i jest to trochę odsunięcie tego tematu na boczny tor. Być może on będzie marginalizowany w takiej narracji politycznej, a uwaga będzie kierowana gdzieś indziej, uwaga opinii publicznej. To już trochę się dzieje z programem Czyste Powietrze, że on nie jest już od dawna w centrum uwagi politycznej. Zrobił się dużym politycznym problemem i wprawdzie działa, ale działa powoli, działa słabo, jest coraz bardziej marginalizowany. Natomiast z drugiej strony program Czyste Powietrze jest największym, najważniejszym programem ENFOŚ-u. Jeżeli wchodzi nowy wiceminister odpowiedzialny za ENFOŚ,

Zmiany jakości powietrza. Bardzo wiele zależy od prezydenta i od tego, czy prezydent zauważy, że faktycznie ta jakość powietrza może wpłynąć na zdrowie i życie Polaków i że ta zmiana jest dobra. Tak czy uda się sprawić, że ten problem będzie traktowany w sposób ponadpolityczny? I nie stanie się jakimś zakładnikiem sporu politycznego. Pełna zgoda. Dzięki za to uzupełnienie. No a jeśli chodzi o drugą część twojego poprzedniego pytania, czyli losy wiceministerki Urszuli Zielińskiej. Zielińska zostaje w Ministerstwie Klimatu i Środowiska i przejmuje odpowiedzialność za Departament Ochrony Przyrody. Zostaje też główną konserwatorką przyrody, czyli przejmuje niemal wszystkie kompetencje po Mikołaju Dorożale, poza Departamentem Leśnictwa i Łowiectwa, które obejmuje ministerka Paulina Hennig-Kloska.

Z naszych informacji wynika, że chodzi nie tyle o nadzór nad samym Departamentem Leśnictwa i Łowiectwa, ile nadzór nad lasami państwowymi, czyli Takim drugim ukrytym skarbem Ministerstwa Klimatu i Środowiska. Z tego, co udało mi się ustalić, intencja ministerki Hennig-Kloski jest taka, żeby jakoś zwiększyć dyscyplinę w zarządzaniu tą bardzo dużą i bardzo bogatą instytucją. No a w praktyce oznacza to, że Hennig-Kloska będzie Dzieliła się kompetencjami, czy będzie blisko współpracowała z wiceministerką Zielińską, jeśli chodzi o te kwestie środowiskowe. Na pewno utrata Departamentu OZE dla Zielińskiej będzie politycznie dotkliwa, no ale wciąż będzie ona obsługiwała ten obszar w resorcie, który pozostaje tak naprawdę jego wizytówką.

Uważasz, że przeniesienie leśnictwa od dorożały do Hennig-Kloski pomoże trochę zmniejszyć te konflikty między ministerstwem a leśnikami? Bo to, co zaobserwowałam w kwestiach takich światopoglądowych i programowych w Unii Centrum, która dopiero jeszcze przedstawi swoje jakieś konkretne Po stu laty jest to bardzo świeże, bardzo nowe ugrupowanie, ale jak słyszę ministrę Hennig-Kloskę, no to to jest jedna z nielicznych osób w rządzie i w ogóle z takich wpływowych, może w cudzysłowie, ale jednak politycznie osób, które uważają, że ta ochrona środowiska jest czymś super ważnym, czymś na czym należy się skupiać, co powinno pozostać priorytetem pomimo wszystkich zmian, które obserwujemy w świecie.

Od samego początku urzędowania w Ministerstwie Klimatu i Środowiska ministerka Hennig-Kloska postrzegała lasy i słusznie jako dobry sposób budowania politycznego kapitału. Faktycznie tak jest. Lasy łączą ludzi. Trudno, choć nie jest to niemożliwe, ale jednak trudno zrobić polityczny skandal wokół lasów. Trudno je zohydzić obywatelom, a łatwo je przedstawiać jako to miejsce rekreacji czy spędzania czasu na łonie przyrody, ochrony naszych polskich dzikich zwierząt. Na pewno tematy środowiskowe historycznie już pomagały Hennig-Klosce uciekać od różnych bardziej niewygodnych tematów i Ministerstwo Klimatu rzeczywiście ma w tym obszarze pewne sukcesy, chociażby związane z Puszczą Białowieską.

Obserwując zmiany w Ministerstwie Klimatu można mieć wrażenie, że Unia Centrum, a szczególnie liderka Paulina Hennig-Kloska okopała się w Ministerstwie Klimatu, wzięła w swoje ręce i pod nadzór swój i swojego bliskiego współpracownika to, co jest tam najważniejsze i najcenniejsze. Będzie się starała ugrać tyle, ile się da. Natomiast ja temu środowisku nie wróżę. Jakiejś wielkiej przyszłości, jakichś wielkich sukcesów. Z jednej strony obserwujemy jakąś ofensywę ze strony Szymona Hołowni, który próbuje się na nowo odnaleźć w rządzie i chyba próbuje się dogadać z częścią posłów Unii Centrum, z którymi kiedyś już współpracował. To środowisko się czuje jakoś tam politycznie zagrożone ze strony Szymona Hołowni, który chyba próbuje uderzyć w jego jedność. Z drugiej strony Nikt nie wierzy, że Unia Centrum miałaby samodzielnie wystartować do Sejmu i miałaby jakiekolwiek szanse na samodzielne przekroczenie progu.