„Polskość to nienormalność zdaniem Tuska rownież dzisiaj" – felieton Michała Rachonia

To obowiązek, to wyzwanie. Donald Tusk w konkluzji swojego tekstu pisze po swoich rozważaniach, po czymś co Józef Piłsudski nazywa mazgajstwem w swoim tekście, że jednak polskość jest naszym wspólnym wyborem. Pisze to w 1987 roku, a w 2022 na początku mijającego tygodnia twierdzi, że pod tym tekstem podpisuje się dziś obiema rękami. Oznacza to, że ni mniej, ni więcej, tylko polski polityk, aspirujący w tej chwili do najważniejszych ról w państwie polskim, w czasie, kiedy dwie najważniejsze debaty, jakie wokół naszego kraju się odbywają, to jedna o to, czy Polska jako osobne państwo, suwerenne państwo ma istnieć wewnątrz Unii Europejskiej, czy może Unia Europejska.

Ma być suwerenem, a państwo polskie tylko jedną z części superpaństwa europejskiego. To bardzo poważnie traktowany postulat. I drugi, który płynie z drugiej strony, Federacji Rosyjskiej, która mówi, że państwa polskiego w ogóle nie być powinno, że powinno zostać zniszczone za pomocą tych samych metod, za pomocą których Rosja próbuje zniszczyć Ukrainę. I w takim właśnie czasie polityk aspirujący do najważniejszych funkcji w Polsce mówi, że dziś również podpisałby się pod tekstem sprzed 35 lat, w którym napisał wprost, że polskość to nie normalność.