„Polityka zagraniczna wisiała na haku" – felieton Michała Rachonia

Również już po powołaniu do życia bukarystańskiej dziewiątki. W swoich ostatnich wystąpieniach prezydent Andrzej Duda wspominał wielokrotnie zarówno o formacie B9, jak i o Trójmorzu jako projekcie politycznym, który koncentruje się na sprawach związanych z gospodarką i infrastrukturą. Ta w sposób oczywisty ma również wymiar związany z bezpieczeństwem. Chroni się interesów tam, gdzie się w nie inwestuje. To również stały element prowadzenia polityki zagranicznej przez Stany Zjednoczone i inne silne państwa. Warto o tym wspomnieć, dlatego że w czasie kiedy okazuje się, że dziś już cały Pakt Północnoatlantycki mówi językiem wschodniej flanki NATO, to co niegdyś usłyszeć można było w zasadzie tylko na posiedzeniach bukaresztańskiej dziewiątki, dziś staje się oficjalnym komunikatem samego Paktu Północnoatlantyckiego.

I to Dariusz Rosat stwierdził między innymi, że formaty takie jak bukaresztańska dziewiątka, że formaty takie jak Trójmorze, że formaty takie jak trójkąt lubelski, czyli Ukraina, Litwa i Polska, to formaty, których nie warto tworzyć. Bo siła i waga polityczna formatów takich jak trójkąt weimarski, w skład którego wchodzi Francja i Niemcy, to zupełnie inna liga i inna waga. Sugeruje Dariusz Rosatki, że ze zdaniem Polski nikt się nie liczy, a ze zdaniem Niemiec jest inaczej. Tego rodzaju opinie są nie tylko szkodliwe, nie tylko zostały sfalsyfikowane na przestrzeni ostatnich lat, kiedy widzimy efekty prowadzenia ambitnej polityki zagranicznej. Ale tego rodzaju opinie dają również do myślenia co do tego jak i z jakich powodów polska polityka zagraniczna przez lata była tak nieskuteczna.