„Euro jako narzędzie likwidacji niewygodnych państw" – felieton Michała Rachonia

Pole minowe. Felieton Michała Rachonia. Zadanie wyznaczone przez Brukselę dla Tuska to nie tylko obalenie przez niego istniejącego w Polsce rządu i wprowadzenie naszego kraju na kurs do strefy euro, ale również po zrealizowaniu tych zadań Tusk ma wrócić do Brukseli, zostać szefem Komisji Europejskiej i realizować przyspieszoną budowę państwa europejskiego. Tak w wywiadzie dla Gazety Polskiej powiedział prezes Narodowego Banku Polskiego prof. Adam Glapiński. Jest o czym rozmawiać. My oczywiście nie wiemy jakie propozycje otrzymał Donald Tusk, co zamierza zrobić, a czego nie. Z jego własnych słów wiemy w ostatnich godzinach, że nie bardzo podoba mu się perspektywa powrotu na wiejską. Przypomnijmy, na taśmach z Sowy i Przyjaciół jego przyboczni mówili, że wyjazd do Brukseli ma spowodować odseparowanie się od całego tego

Syfu, jak wynika ze słów samego Donalda Tuska, ten plan i ta perspektywa cały czas jest mu bliska. Ale to o czym powiedział profesor Glapiński to sprawa dużo poważniejsza niż losy jednego konkretnego polityka. Plan federalizacji, budowy europejskiej Federacji Przebudowy Europejskich Państw Narodowych w jedno superpaństwo europejskie to koncepcja, która realizowana jest od bardzo dawna. Realizowana była z żelazną konsekwencją i w zasadzie bez większych problemów, jeśli nie liczyć takich drobiazgów jak sprzeciw Francuzów czy Holendrów w ramach ich głosowań przeciwko europejskiej konstytucji. Niezależnie od tego, jakie są pomysły, jakie są poglądy obywateli państw Europy, a w większości z nich zdecydowanie ponad połowa nie zgadza się na oddanie kompetencji swoich rządów, parlamentów czy swoich urzędników w całości w ręce Brukseli, to z całą pewnością wojna na Ukrainie spowodowała, że plan musiał przynajmniej trochę się zmienić.

Doprowadziły nie tylko do zapaści gospodarczej samej Grecji, ale również przymusiły Greków do podjęcia całej serii niekorzystnych dla nich decyzji czysto politycznych. Decyzji związanych z masową prywatyzacją, prywatyzacją również infrastruktury, która wpływa bezpośrednio na greckie bezpieczeństwo. Przekonują się o tym również Włosi, których permanentny kryzys polityczny wynika z decyzji, jakie Komisja Europejska może narzucić Włochom właśnie dlatego, że ci nie posiadają już własnej waluty.