O rodzimowierstwie | PF 167

Potem w latach 90. z pewnym opóźnieniem to trafia do Polski. I rzeczywiście lata 90. i początek lat 2000. w Polsce to jest to takie spolaryzowane rodzimowierstwo. Z jednej strony właśnie te takie folkistowskie trochę nurty skupione wokół rodzimej wiary, a z drugiej strony rodzimy Kościół Polski. Ale to się zmienia gdzieś pod koniec pierwszej dekady XXI wieku, kiedy do rodzimowierstwa napływa bardzo duża grupa młodych ludzi. Tak trochę śmiejemy się też i z rodzimowiercami, że to są trochę tacy już wychowankowie Wiedźmina czy Harry Pottera, bo to są ludzie, którzy docierają właśnie na fali

popkulturowych różnych nurtów zainicjowanych przez i Harry'ego Pottera, i Tolkiena, i Wiedźmina w Polsce. No i rozwój internetu, bo to też jest niezwykle istotne dla rodzimowierstwa. Rozwój internetu, a zwłaszcza mediów społecznościowych, które... niesamowicie ułatwiają dostęp do informacji, bo wcześniej to było dość trudno znaleźć rodzimowiercę w Polsce i dowiedzieć się od niego czegoś. Natomiast kiedy pojawił się internet, to staje się banalnie proste. Każdy może łatwo znaleźć i gromadę rodzimowierczą, i informacje o tym, gdzie są obrzędy. W związku z tym to wszystko razem sprawia, że do rodzimowierstwa napływa bardzo dużo nowych ludzi, Którzy już są zainteresowani zupełnie czym innym, w ogóle nie stachniukiem i przedwojenną zadrugą, tylko raczej praktykami magicznymi, rozwojem osobistym, duchowym, poszukiwaniem jakichś alternatywnych form religii.