Pogadane: Paweł Domagała

W ogóle fanem zostałem już wcześniej, bo zobaczyłem dokument o niej. Nie pamiętam jak ona się nazywała. Bardzo dobrze dla mnie zrobiła wrażenie jako osoba, jako człowiek. Jest totalnie profesjonalna. Te i w ogóle takie romanse z country, wiesz, to ja to uwielbiam. A jeszcze ten koncert, gdzie ja nigdy nie byłem, wiesz, miłośnikiem takich koncertów, że tak powiem, takich show. Po prostu nie lubiłem tego. Byłem i na Beyoncé i na wszystkich. I Pink rzeczywiście nie dość, że miała fajny kontakt z publicznością, to jeszcze była totalnie profesjonalna i to jak Cirque du Soleil, to co ona tam odwalała. No Harry Styles był, wiadomo, on jest uroczy, ale on tak biega, tak trochę śpiewa, trochę biega, trochę się uśmiecha, a ona jest bardzo wdzięczny i przystojny i super i zazdroszczy mu, ale Pink naprawdę zrobiła na mnie ogromne wrażenie.

Ja byłem dwa razy. Byłem też na tym zeszłorocznym i jeszcze na tym poprzednim. I też trochę testowałem, gdzie dobrze usiąść na stadionie, ale nie pod względem dźwięku. Pod względem dźwięku wiem, że nie na wprost, tylko bardziej tak na tym załamaniu prawie że, ale trochę wcześniej. Ale na ten efekt czekałem na końcu, kiedy ona lata nad publicznością, żeby w końcu w miarę blisko ją zobaczyć. I za drugim razem się udało. Ale muszę powiedzieć, że Pink zdecydowanie, jeżeli chodzi o akustykę, to najlepiej wypadła ze wszystkich tych koncertów. No, bo tak, bo Harry Styles w ogóle nie słyszałem, a miałem podobne miejsca zawsze. Beyoncé też nie słyszałem, a w ogóle Edda Sheerana to nawet nie, to było, to miałem już tak złe miejsca, w ogóle ten narodowy nie jest dobry na koncerty, ale już na Edzie Sheeranie to byłem bardzo zły, bo bardzo drogie były te bilety.

No to... No 10,7 miliona, to trochę też ma. 10,7 miliona, a ile ma na przykład, kogo sprawdzimy? Harry Styles. Chociaż on jest taki, może Beyonce, dobra. 319 milionów, nie? Kurde. A na przykład Bon Jovi? 2 miliony, to on w ogóle już się kończy. Czyli jednak to pokolenie Z chyba tam bardziej... Tak, tak, tak. O kurde, zobaczcie jak on wygląda już. No to teraz przejdźmy do stand-upu. No. Bo wspomniałeś, że masz wieczorami trochę czasu, ale chyba nie w każdy wieczór, skoro stand-up się pojawił. No tak, pojawił się ten stand-up. To taki mój prezent na czterdziestkę. Tak chciałem wrócić do tego, co tam robiliśmy kiedyś w kobarcie Na koniec świata, że w teatrzyki Gędźba.