O Najntisach

Jak już graliśmy z chłopakami, a słyszałem, że mnie wołają przez okno, to było oczywiście, ej, ale wrócisz po obiedzie, co nie? Ja mówię, tak, tak, wrócę. I tutaj na zasadzie, wiecie, takiego zakładnika podwórkowego, to zostaw piłkę, zostaw piłkę, skoro wrócisz. No jakby tak piłkę trzeba było zostawić i później szybko obiad w biegu i jazda. Jakby, to jest ta różnica właśnie, jedna z wielu. Jak widzę, jak ja spędzałem czas w wieku tam dziesięciu, dwunastu lat, a jak spędzają teraz czas dziesięciodwunastolatkowie, którzy wolą jakby siedzieć zapatrzeni w ten błękitny ekran, w Fortnite'y, w CS'y, w jakieś inne ES'y, w Flores'y, ja tylko nie czaję tego za bardzo. W sensie lubię sobie odpalić konsolę, zagrać w Fifę czy coś, ale kurczę no, wtedy tak nie miałem.