Chodzony odcinek noworoczny

O, tu mamy teraz ratalnię i wszystko widać. No i kochany. No. On nawiózł tej blachy. Nawiózł tej blachy, jak już tam dach robił, no to ten. Ale generalnie mnie to tak przytłacza, jak to oglądam, bo mówię, Boże. Bo chodzi Ci o logistykę, która za tym stoi? Skąd on wie? Skąd on wie, że tu papa, tu nie papa, tutaj mama, tutaj papa? Skąd on wie? Przepraszam, żeby nas nikt nie zabił. Nic, nic. Ale księżyc, piękny księżyc. Dzisiaj jest mega księżyc. A tu drugi. A to jest noworoczny. Patrz, ten jest żółty. To jest słońce. Ten nie wiem, czy nie lepszy jest. No to jest słońce, bo żółte słońce. I to jest większe. I to zawsze zapominam, zawsze byście byli. Żółte słońce. Albo siki na śniegu. Dangerous yellow snow. Popatrz, tutaj też jedna pojedyncza ozdoba.

Ale uszukali strasznie! Taka ściema! Taka ściema! Czyli to jest format dosłownie, tak jak realisty show musi coś zrobić. Dokładnie, to jest format. I to mnie zasmuciło, ale z drugiej strony... Chodź, sobie zrobimy zdjęcie tutaj w tym lustrze. Z tą ozdobą. A, z lustrem. I z tą kamerą. Uwaga. O Boże, fajnie. A czekaj, gdzie ja patrzę? A, tam. Patrz tam. Fajnie. Ty jesteś moim najlepszym przyjacielem. Ty moim też. A ty moim. No i... Fajnie, że jest na strzach. Czterech. Czterech, czterech, czterech, tak. No mów dalej, mów. S*** wy syny. Śmiejesz się. Zawsze do Alberta Zyka mówisz. Tak zwienacka przeklnąć, bo ja kocham wulgaryzmy, ale powiem Ci tak. To prawda, ja też lubię. Byłem ostatnio na plaży w Kołobrzegu, tutaj na dole. No. I spotkałem, znaczy nie spotkałem, obok byli Państwo Polacy, którym generalnie jakoś tak współczułem, bo mieli takie zmęczenie.

Niemożliwe jest, że tak mówisz. Tak jest, przysięgam na Boga. No i dobra, więc ten content i chodzi mi o to, że ja Ci chciałem o tym opowiedzieć, ponieważ chciałem Ciebie zapytać. Czy Ty kiedykolwiek w ogóle romantyzowałeś coś takiego, taki proces, jak bycie takim samcem alfa, który wyjeżdża w dzicz i jest w stanie zbudować? Bo ja Cię znam jako gospodarza w różnych miejscach planety. Że być gospodarzem, to wiesz, lubię. Że lubisz być gospodarzem, to wiem. No widzisz, bo nie mam praktyki w tym. Chcę, a nie potrafię. Rozkłada z języka, jak... Wychodzi po prostu. Jak motel. No. Wiem, że jesteś wspaniałym gospodarzem. Przy Tobie czuję się tak, że nie mam na sobie takiej odpowiedzialności gościa, że ja muszę coś robić.

Tak, jest okej. Jest lepiej na pewno. Chociaż mnie wprowadza... w kompleksy na maksa wprawiają, kochany... Te blogerki książkowe na Instagramie. Ludzie i nasi znajomi też, bo oni też wystawiają dużo książek, na przykład w tym książku, że tam trzysta tysięcy książek, a te są najlepsze i wystawia pięćdziesiąt. I te pięćdziesięciu mówią, kur... Boże... Fajnie. Fajnie, fajnie, fajnie. W tym roku, okej, okej, okej. Czyli to nie jest z życia. Tak, żebyśmy w końcu zaczęli, znaczy w końcu zaczęli, żebyśmy sobie kontynuowali nasze prace filmowe. Oczywiście. Ja i Ty, Ty i ja. Ptaszki dwa. No i co, żebym miał dużo z Tobą czasu. Dobra, no mam rekordową ilość, ale nie spisałem jeszcze.