Solo po Indiach | Podróże małe i duże

Może też robili to pode mnie, ale jedzenie indyjskie to było najlepsze jedzenie, jakie naprawdę jadłam w jakiejkolwiek podróży. I pierwszy raz miałam tak, że po powrocie nie miałam żadnych zachcianek, tylko mi było mało tego jedzenia indyjskiego, mimo tego, że codziennie jadłam coś innego. Ale to świeże jedzenie indyjskie, ten miks przypraw, te połączenia, te chlebki naan, To wszystko dawało takie idealne doznania smakowe, że aż mi teraz po prostu ślinka cieknie, jak o tym myślę. No właśnie, co tam dobrego jeszcze jadłaś? Witek Palak, którego pozdrawiam serdecznie. Nasz radiowy przyjaciel, który w Indiach spędził bardzo dużo czasu i przemierzał je na motocyklu. Północ, południe, wschód, zachód. On też opowiadał o tym, co można zjeść, gdy zatrzymujemy się na przydrożnych straganach, gdy kupujemy lokalne jakieś warzywa, owoce.

Co ty jadłaś? No właśnie, co ja jadłam? Jadłam mnóstwo. Zaczynając od kuchni tybetańskiej, bo zaczynałam od północy, jadłam pierożki momo, przepyszne pierożki z ciasta ryżowego wypełniane warzywami albo kurczakiem. Były różne zupki rozgrzewające też tam, ale ramen. Piłam mnóstwo świeżych soków owocowych, szczególnie na południu. Jadłam mój ulubiony chyba palak panir, czyli panir w takim gęstym sosie szpinakowym. Przepyszne. Butter chickeny i wszystkie paniry masala w różnych wydaniach. Jeśli chodzi o street food, no to tutaj dosy królowały, czyli takie naleśniki ze sfermentowanego ciasta, smażone na głębokim tłuszczu. Oczywiście hinduska, indyjska kuchnia to tłuszcz.