#096 Jaki był 2022 rok?

Ale właśnie mam taką refleksję, już od razu ją powiem z 2022 roku, że tworzenie swoje i twórczość, jeśli jest dla Ciebie ważna, to ona musi mieć swoje miejsce w kalendarzu. Bo u mnie, kiedy priorytetem jest stworzenie tekstów czy ogarnięcie jakichś technicznych aspektów twórczości moich klientów, No to to co ja mam stworzyć dla siebie schodzi na dalszy plan i wiedziałam, że tak jest i w sumie wyraziłam na to zgodę poprzez wybieranie tych aktywności, które wybierałam, a zaniedbując czy zostawiając w tyle trochę swoją działalność taką wiecie, żeby posta jakiegoś zrobić. Ale potem sobie myślę, kurczę, no dobra, może tego bloga było mało, ale podcast jednak cały czas był regularnie, więc to i tak jest dobrze.

Po prostu brakuje trochę pisania. I mimo, że właśnie w tym roku, który mija, zaczęłam pisać 400 słów dziennie, no to mimo to ten blog jednak nie jest tak często aktualizowany, jak mi by się marzyło. Ale bardzo Ci polecam takie regularne pisanie. To jest odkrycie dla mnie tego roku, że to faktycznie działa, że po prostu siadasz bez rozpraszaczy i coś robisz. To jest tak oczywiste i ja po prostu powinnam się pewnie nazwać tutaj pani od oczywistości, ale naprawdę coworking na przykład Natalii Dolżytkiej, do którego dołączyłam w tym roku, Plus wcześniej, napisanie sobie w tabelce, ilu słów napisałam, pomogło mi naprawdę rozpocząć sporo tekstów, że one nie są skończone, okej, no tak jak mówiłam, priorytety były inne, a w międzyczasie przebywało klientów, więc moje rzeczy leżały zaniedbane, schodziły na dalszy plan, jednak już drugi raz o tym mówię, że zaniedbane, więc coś w tym musi być, że to trzeba zmienić.

No my jesteśmy za to odpowiedzialni, moim zdaniem. Więc nawet chyba nie powinnam w subiektywnym podcaście dodawać, że moim zdaniem, nie? Wiadomo, że moim. No więc my możemy coś z tym zrobić. Rozumiem, że są trudne sytuacje, kredyty i te sprawy. To już pozostawiam każdemu z nas do rozstrzygnięcia sobie w swojej głowie, jakie są priorytety. I doświadczyłam w tym roku też, jak to jest, jak boli brzuch przez to, że nie wiem, są jakieś setne poprawki w tekście, że się gdzieś współpraca nie układa, że trochę się do niej zmuszam i cieszę się, że puszczam to wolno już pod koniec tego roku i że wiem, że spokój głowy jest najważniejszy. No bo co jest innego niż spokój głowy ważniejszy? W moim odczuciu w tej nazwie spokój głowy się zawiera całość tego zdrowia, które my możemy mieć.

Albo, no nie zrobię teraz tego zlecenia, tylko jutro do tego usiądę i co się stanie? I okazuje się, w moim przypadku akurat, że jak nie ma tego bitcha cały czas, to nadal można działać. Jak nie usiądę dzisiaj do tego tekstu, to i tak się jutro na to znajdzie czas. Szalone odkrycie. No i ten rok był też dla mnie rokiem relacji. Pojechałam wnet na drugi koniec Polski na konferencję Akademii Korekty Tekstu w czerwcu i z dwójką dzieci akurat przeżywających najróżniejsze emocje. Odnośnie do emocji. To było dosyć ciekawe doświadczenie, powiedziałabym. To jest eufemizm w tym przypadku, ale nie żałuję. Pomyślałam sobie, że właśnie do tego dążę i do tego są mi potrzebne internety w kwestii relacji, żeby te relacje jakoś w ten świat offline też przerzucać, bo to jest bardzo ważne.