295. Niewolnictwo w kolonialnej Ameryce

To było w odpowiedzi na pewien proces, który wytoczyła, pozew, który wytoczyła w Virginii pewna kobieta, córka Afrykanki i Anglika, no i złożyła pozew o uwolnienie, no bo ona jest córką Anglika, czyli wolnego człowieka. A sąd powiedział, po zresztą siedmiu latach chyba deliberacji, w 1662, no że jednak Nie, że jednak dziedziczy się status po matce, czyli jeśli jesteś dzieckiem niewolnicy, no to dalej jesteś niewolnikiem, nawet jeśli twój ojciec jest człowiekiem wolnym. No i jak czytają sobie Państwo o tej historii tego okresu, no historycy zwracają uwagę, że to miało bardzo praktyczny wymiar, brutalny, ale praktyczny, to znaczy, Dzieci, którzy ci plantatorzy płodzili ze swoimi niewolnicami, zostawały nadal niewolnikami, czyli sankcjonowano, czy jak gdyby otwierano drogę, przymykano oko na przemoc seksualną białych plantatorów.

Są po prostu Amerykanami. Mówią w języku, chociaż oczywiście są różne dialekty, różne akcenty i tak dalej, jak ich przenoszono z różnych kolonii, no to były inne języki czy inne dialekty, może tak powinienem powiedzieć, ale to już są ludzie, którzy są stamtąd. Tak, nie są już Afrykanami, tylko są rzeczywiście African Americans. Są już Amerykanami tak samo jak ich właściciele. I to rodzi pewne złagodzenie tej przemocy i rodzi się takie paternalistyczne podejście do niewolników. I się nazywa moimi ludźmi, to często w listach się pojawia, George Washington tam właśnie mówi, że rozmawiałem z moimi ludźmi, wytłumaczyłem moim ludziom to i tamto.

I przekonanie, że to jest taka w sumie dobrotliwa opieka nad jakimś takim prostym ludkiem. No i to jest poniekąd zrozumiałe, że oni tak to sobie przedstawiali, no bo to lepiej się poczuć, kiedy myślisz, że wykonujesz w gruncie rzeczy jakąś szczytną pracę i opiekujesz się, a nie po prostu trzymasz w niewoli ludzi. Natomiast, proszę Państwa, to pewne złagodzenie niewolnictwa w wieku XVIII nie oznaczało zatarcia różnic między światem białym a światem czarnym. Te stawały się coraz bardziej osobne i to nie należy rozumieć, że to złagodzenie niewolnictwa oznaczało jakąś tolerancję. To raczej była po prostu jedna z metod zarządzania ludźmi. Natomiast wiek XVIII no to właśnie oznacza proszę państwa tyle, że niewolnicy się zmieniają, stają się coraz bardziej, stają się po prostu Amerykanami, stają się urodzonymi tam, mówiącymi po angielsku, wyznającymi chrześcijaństwo.