#242 Etapy 14-17 - relacja z La Vuelta a España - odcinek 4

No i cóż mogę wam powiedzieć? Teraz bardzo często, bardzo modne w kolarstwie mówić, nie mieszajmy sportu i polityki, troszeczkę za późno na to. Mamy teamy, które trzy, tak jak na szybko teraz myślę, które mają nazwy krajów, w dwóch przypadkach, które sponsorują te teamy, UE i Bahrain, no i teamu, który jest sponsorowany przez multimilionera, który chce sławić imię Izraela. Więc nie mieszajmy polityki. Jak to zrobić? Nie mieszajmy polityki, nie mieszajmy sportu. Okej, to ja nie mieszam. Więc szybki przegląd etapy 14 do 17. Zrobimy rozdział. Na początku zaczniemy bajkę protestujący i pro-palestyńscy przeciwko antyizraelscy.

Obydwie formy są poprawne, więc ich wyczyny na trasie tej WLT. a potem wyczyny kolarzy. Więc opowiem wam o jednym i o drugim, nie mieszając. Jakaś tutaj niespodzianka, jaki tutaj zastosowałem wymyk. Więc zacznijmy od tych protestujących. Etap czternasty to zagłuszanie radia wyścigu w wykonaniu protestujących, czyli radio wyścigu, które jest używane do komunikacji, do ogłaszania jakichś niebezpieczeństw na trasie, wypadków, przepuszczanie jakichś tam samochodów z jednej między grupkami, no po prostu radio informacyjne, radio wyścigu, kanał, gdzie porozumiewamy się, żeby jak najbezpieczniej przejeżdżać ta grupa kolarzy, żeby mogła przemierzać dany etap.

Więc to jest etap 15. Żal nie wspomnieć o etapie 16, który został skrócony o 8 kilometrów, ponieważ na mecie były już takie protesty, że została szybko podjęta decyzja może nie o neutralizacji, tak jak to było na etapie, gdzie pojedynkował się Winnie Gore z Pitcockiem. Udało się narysować kreskę na ziemi 8 kilometrów do mety. No i tam został... zakończony, rozegrany finish, ale o sensie tego i w ogóle o tym jaki ma to wpływ na jakość tego wyścigu to jeszcze o tym zaraz wam powiem po tej stronie sportowej, bo pamiętajmy jesteśmy w politycznej stronie tego podcastu. Teraz kolejne ogłoszenie. Zawodnicy powiedzieli, że jeżeli następnym razem znowu będzie jakaś taka możliwość, że nie mogą dojechać do mety, to żeby został etap neutralizowany, a nie jakieś wymyślane linie na ileś tam do mety i potem komunikowane przez radio wyścigu, które nie zapominajmy, może być zagłuszane przez protestujących, jak już się przekonaliśmy na etapie czternastym.

Mamy mocny odjazd, którego to zwycięstwo ostatni dojeżdża, czy ostatni, który pozostał z odjazdu, bo mieliśmy tam i Finlera Pickeringa i Kevina Wermake i Jóhanesa Stantemiteta, Bruno Almiraja, Garrafaliego, Almiraja, Piera Thierry, Jana Hirta, no mocny odjazd, mocny odjazd górali. Co ciekawe, ważne powiedzieć, nie ma tam Jaya Vaina. Jaya Vine musiał, chyba było mu powiedziane, zostań przy Almeidzie, nie jedź po te punkty, daj Markowi coś wygrać. Więc teraz Marek wygrywa już kolejny etap, nie wiem, no w sensie połowę, podsumujemy to na ostatnim, następnym odcinku, ostatnim, mam nadzieję, następnym, ostatnim odcinku, po tym jak tutaj troszeczkę robię tą mieszankę polityki ze sportem, jak już kolarze dojadą do ostatniego etapu w Madrycie, bo wcale nie jest to przecież pewne, może ten wyścig jeszcze się po prostu skończy z dnia na dzień, tak?

więc pewnie połowę etapu wygra team UAE, XRG, a to też ciekawe, bo UAE zbliża się jeszcze tam, w Toskanii wygrywa Del Toro, zbliżają się do rekordu wygranych w sezonie HTC Columbia, nie pamiętam, rok 2007, chyba wtedy jak Cavendish wszystko wygrywał, albo dziewiąty. 85 zwycięstw w sezonie, oni już mają na ten moment chyba 82. No a jeszcze mamy Tour of Guangxi, jeszcze mamy te wyścigi, jeszcze parę jakichś tam jednodniowych, także myślę, że powinno być, ten rekord powinien być złamany, ogolony bez większego problemu. Więc dojeżdża nam Mark Soler, Jonasik wyprzedza na mecie o premie sekundowe na drugim miejscu na etapie Dżalmejde, Jai Hindley, po ile się nie mylę to jest ten atak, gdzie Jai Hindley bora w ogóle z przodu tej grupki liderów

W ofensywie gdzieś tam rozkręca tempo i Jai Hindley z Pelissariem ładnie to jadą, ale nie wystarcza. Hindley wjeżdża parę sekund, jak już tam się otworzył sprint między Almeidą a Vingegaardem. Jai Hindley traci parę sekund, Felix Gahl, potem Pelissari, Rikitao, no i Tomasz Pitcock. Trzyma się ten Tomasz, myślałem, że mu oczko się odklei temu Tomku, a on jest twardo na miejscu trzecim. No i ta generalka po czternastym etapie, 48 sekund Almeida traci do Vigiegora, potem na 2.38 jest Pitko, Hinej 3.10, Gall 3.30, Palizari 4.21, Ricitero 4.53. Tu jest, warto o tym powiedzieć, też bardzo słaby dzień Giulio Ciccone, więc Giulio Ciccone się rozchoreował, zleciał na wykratyfikacji generalnej o 8 pozycji.

na miejsce szesnaste, więc on już się nie liczy w tej rozgrywce o generalkę, więc tutaj kolejna osoba, którą mówiłem, ile można pozostawić w walce o wygraną we WL-cie, to Cikonę po tym etapie zdecydowanie skreślamy, czy też nie o wygraną, no o podium, tak? w tej grze tak naprawdę patrząc na wyniki no to po etapie 14 Pitcock, Hinley, Gall no i będę tutaj hojny w powiedzeniu, że jeszcze Riccitero czyli Riccitero ma 2 minuty 18 straty po tym etapie do miejsca na podium W klasyfikacji punktowej Petersen przed Winger Golem. W klasyfikacji górskiej Winger Goal się niebezpiecznie zbliża do Jaya Vaina. Przepraszam, bo w jednym z ostatnich podcastów pomniałem Jaya Vaina z Hinlayem.

Do Jaya Vaina, czyli UAE. Na drugim miejscu tej klasyfikacji górskiej Winger Goal tylko 7 punktów za, a potem miejsce trzecie, czwarte i piąte Almeida Ayuso Soler. Czyli wmieszana tutaj ta żółto-czarna pszczoła Team V z Marize Bajk, czyli Jonas Wingerol w czwórkę zawodników. To pokazuje pięknie, jak oni po prostu, każdy jedzie na siebie. No mamy w top 5, mamy w klasyfikacji górskiej, mamy czterech zawodników z UAE. To jest coś wspaniałego. No i tutaj ten ciekawy pojedynek o pierwsze miejsce w klasyfikacji młodzieżowej między Pelicarim a Ricitello, Mafio Ricitello. z teamu Israel Premier Tech, który też warto powiedzieć, z powodu tych protestów, Israel Premier Tech zdjął z koszulek i z busa Israel, więc teraz już wszystko na koszulkach Premier Tech, a od następnego roku będzie już to tylko team Premier Tech, bez tego Israel, to też

może warte do dodania. Dobrze, przechodzimy do etapu piętnastego. Etap piętnasty, no to to widać, no to to jest odjazd, tak? No to to już było widać, to to widać z dziesięciu kilometrów, że to będzie odjazd. No i nie wiem dlaczego to dali, dobrze myślę, że to dali ten etap w niedzielę, no tak, no dobrze myślę, nie wiem co autor miał na myśli. No wiadome było, że pojedzie pół peletonu w odjazd tam między innymi Michał Kwiatkowski, no ale jak już gdzieś tam po tych pagórkach tam nie zrzucili Peter Sena z kółka na pagórkach, tylko została nam ta grupka z przodu, zresztą przepraszam, na tam podjeździe zaatakował Jay Vine z jeszcze jednym zawodnikiem i oni bardzo tam raźno sobie odjeżdżali, odjeżdżali, no i ciężko było tej grupce z tyłu goniącej, była tak zwana fuga de la fuga, czyli odjazd z odjazdu na premii górskiej, wszyscy myśleli, że fajnie odjeżdża po punkty górskie na tym ostatnim podjeździku, ale okazało się, że on po prostu odjeżdża.

No i potem wiadomo, z tyłu niby więcej osób goni, ale gorzej współpracują. Z przodu tych dwóch zawodników trzymało tam 40 sekund, pół minuty, 20 sekund. No i gdzieś tam pod koniec etapu doganiała ich grupka Pettersen, Aular, Buitrago, Dunbar, Bernard, Werwaka. Chyba tam był Mark Frigo. Chyba Frigo z J.M. Vine. Przepraszam was, ale nie pamiętam, kto tutaj dwóch tych, których uciekał. Na pewno J. Vine. Więc jak już zjechała nam się ta grupka z przodu, tam jeszcze Magnus Sheffield No to wiadome było, został zrzucony gdzieś tam z koła Jake Stewart, no wiadome było, że to jest Peter Sena do wygrania, tak, no tu będzie bardzo ciężko cokolwiek zrobić, więc jeszcze tam trochę podszarpywali, jeszcze Jay Vine rozpaczliwie gdzieś tam zaatakował, Marco Frigo z tego co pamiętam zaatakował, no to już było takie troszeczkę...

Odwlekanie nieuniknionego, więc Petersen wygrywa finisz. Petersen odjeżdża w klasyfikacji punktowej na 98 punktów rodakowi swojemu, czyli Jonasowi Wingegorowi. W klasyfikacji górskiej J. Vine łapie troszeczkę oddechu, no bo jako że zabrał się od początku, tam było pod górę, klasyfikacja pierwsza, kategoria pierwsza podjazd, więc J. Vine się tam zabiera, oczywiście żeby odjechać od tego niebezpiecznie zbliżonego do niego Jonasa Wingerolla, więc... z tych 6-7 punktów który miał na etapie 14 robi przewagę 22 punktową więc może złapać lekki oddech UAE pod kontrolą koszulki górskiej dzięki temu że tu Jay Vine zabrał się w odjazd który tak jak powiedziałem od samego początku był premiowany bo na samo otwarcie kategoria pierwsza potem kategoria druga także troszeczkę punktów było tutaj do do zjedzenia

W klasyfikacji generalnej, czy coś wartego powiedzenia, no chyba gorszy dzień Thorsten Trenn widzę, chociaż nie, przepraszam, to Junior Reserve wjeżdża nam na dziewiąte miejsce, bo był w odjeździe. Thorsten Trenn dziesiąty, Jorgensen jedenasty, Tejada dwunasty, Giulio Ciccone troszeczkę gdzieś tam odżył, złapał trzy... Trzy pozycje, ale to już tak jak mówię, on się już nie liczy. W rozgrywce o wygraną, o jakieś dobre miejsce w generalce. No i to etap 15, no taka niedziela można powiedzieć zmarnowana. Dzień odpoczynków, wpadamy na etap 16. No etap 16 był ciekawy, mamy mocny odjazd z przodu, no ale tu... Ciężko mi jest komentować, no może oprócz tego, że wygrywa Egan Bednal, Egan Bednal, który można powiedzieć już powoli specjalizuje się w wygrywaniu etapów skracanych, bo w 2019, o ile pamiętam, na Tour de France wygrywa taki zneutralizowany z powodu osuwisk błota w Alpach.

Wygrywa etap, no i potem wygrywa cały wyścig. Ale ciężko jest komentować, bo... Okej, no mamy odjazd, jest ten taki góra-dół, bo tam jest pewien, na tym przedostatnim podjeździe są ścianki takie, że praktycznie wszyscy tam zygzakami podjeżdżają, ale w pewnym momencie, kiedy mamy tam na przodzie Bernala, Lander, Bricka Rolanda, Brick Roland straszny pech, bo gdzieś łapie gumę, muszą mu zmieniać rower i dojeżdża trzeci efektywnie na tym etapie skróconym, 7 sekund straty jedynie do Bernala i Landy, Ale ciężko mi jest tu komentować taktykę, decyzję Landy. No Landa nie ma takiego sprintu jak Bernal. Landa pewnie chciał na tym ostatnim podjeździe coś powalczyć i gdzieś tam dziubnąć jakiś taki dłuższy atak, przeprowadzić na Bernalu i go złamać.

Ale no oczywiście 20 km do mety, 30 km do mety poszła wiadomość, że panowie kończymy 8 km do mety, bo są protesty na mecie. No i ciężko jest w ogóle taki etap komentować w jakikolwiek sposób, no bo to jest trochę tak jak byśmy mieli, i od razu mówię, nie jestem szachistą, więc jak ktoś tutaj się zasmuci moim porównaniem, jest mi po ludzku przykro. Ale to tak jakbyśmy grali w szachy i nie gramy do momentu tego, aż ktoś zostanie zaszachowany, tylko gramy sobie w szachy i nagle ktoś przychodzi i mówi, dobra kończymy, kończymy, liczymy pionki i ten, co ma więcej pionków wygrał. No... Cała taktyka, cały rozkład sił tych zawodników, jakieś ataki, jakieś kontry, to wszystko zbudowane jest na dookoła danego profilu trasy.

Zamiast stracić te 40 sekund, straci 2 minuty i Galgo przeskoczy. Zaczynamy tutaj i to właśnie po tym etapie zawodnicy powiedzieli, że następnym razem, jeżeli będą takie cyrki na mecie, to zneutralizujcie ten etap, no bo... No im jest ciężko to jechać, nie to, że to jest ważne, ale mi to jest ciężko wam tutaj to opowiedzieć, co się stało. No co się stało? No stało się tyle, że... etap miał być od A do B a było A do B' no i to zmienia nawet jak tu widzicie z matematycznego punktu widzenia no A do B to nie jest odcinek A do B nie równa się A do B' no i tyle no i tak samo zwycięzca etapu A do B może nie równać się zwycięzcy etapu od A do B' ale tego się nie dowiemy

No ale gdyby to normalnie ta trasa przebiegła jak miała, to może tam by zdobył 4 punkty i może by wygrał. Więc otaczamy tą WLT, obtaczamy tego pączka WLT-owego, tylko że nie takim cukrem pudrem, tylko czymś dużo gorszym. Ale go tak obtaczamy w takie co by było gdyby, co by było jak. No i tak zobaczymy jak daleko się dotoczymy. Czy dotoczymy się do Madrytu? Nie jestem wam w stanie tego zagwarantować, a o tym powiem wam jeszcze za chwilkę. Dobrze, jesteśmy więc po tym etapie nie do... opowiedzenie, nie do przeanalizowania. Mamy etap na Alto del Maredero. No i to cóż, no mamy odjazd, ale widać, że odjazd jest trzymany króciutko i to wszystko rozegra się między faworytami.

No znowu ofensywna postawa Red Bulla, bo tam Jay Vine stara się na bocznych wiatrach na tym podjeździe zerwać już wspomnianego Pitcocka, który ma naprawdę, naprawdę dobrą WLT. Stara się, no każdy walczy, tak? W sensie Każdy ma jakąś tam swoją walkę. Powiedziałbym, że jedynej walki, jakiej mi dzisiaj brakowało, to walki o zwycięstwo w całej walcie, bo Winger Goal z Almeidą jadą sobie na remis. Całe Jumbo trzymało ten odjazd pewnie, żeby Jonasik to wygrał, ale Jonasik puszcza. Julio Pelizzariego, no bo Julio Pelizzari ma taką stratę, że tam praktycznie no jakoś nikomu taki atak tak późny nikomu nie zagraża, więc po tym jak Jay Vine starał się coś ugrać, a tutaj trzymał go Pitcock, żeby ten nie uciekł mu z podium, żeby nie zabrał mu podium, no to jak Pelizzari atakuje, to jedyną osobą w tej grupie, która musi kontrować jest Mafio Riccitello, ale jak on skacze...

No to za nim skacze Pitcock i tam widać w ogóle ta Critchitero się odwraca i coś mówi na zasadzie, dlaczego ty mnie gonisz, no po co ty mnie gonisz, chłopiec, co ja ci zrobiłem, ja tu walczę o białą koszulkę. No ale Pitcock skacze, bo może i Pitcock na końcu też w ogóle skacze, zajmuje drugie miejsce na etapie, nadrabia dwie sekundy nad Jairm Hindleyem, odrabia cztery sekundy plus bonifikata, czyli dziesięć sekund do Vingegaula, a Vingegaul otwiera małą przestrzeń nad Almeidą, bo tam po tych atakach, tych skokach, Almeida jest znany z tego, że on jest dieslem. On może jechać 20 km pod górę, ale nie może być to tempo szarpane. To musi być jednostajne tempo, więc jak panowie z Red Bulla, z Riccitello, z Israel Premier Tag, czy też Premier Tag, zaczynają tam szarpać wszyscy, szarpać się nawzajem jak Reksio kiełbasę,

no to Jojo Almeida uprawia tak, właśnie też dlatego nazywam go Jojo. On robi takie Jojo, czyli oni go zostawiają i on jedzie swoim tempem i ich dojeżdża. Jakiś kolejny jest skok, oni go zostawiają i on dojeżdża. On tak jak Jojo z tyłu, tylko tak naprawdę to nie on dojeżdża i zostaje, dojeżdża i zostaje, tylko ta grupa przed nim atakuje i spuszcza z tempa, atakuje i spuszcza z tempa, ale mamy taki efekt wizualny Jojo Almeidy. Dobrze, Felix Gall no dzisiaj nie poddaje się po tym słabszym dniu na szczęście dla niego skróconym etapie, więc rzućmy oczkiem na generalkę, tu bez większych przetrasowań. No i Junior Le Cerf spada, spada, spada, spada z dychy. Dychę zamyka nam Jorgensen, potem były lider wyścigu Thorsten Trenn, walczy, walczy, żeby się w tej dysce utrzymać.

Sepp Kurz, dzisiaj dobra jazda na london, jest tam od pomagania, pomaganie wiadomo Wingegorowi. No i co, Mafio Ricci Terlo 4.59 straty, Felix Graal 4.57, Pelizari 3.51, 3.04 Jai Hindley, 2.28 Pitcock, no i między Almeidą 50 sekund do Wingegora. No i tak jak powiedziałem, tutaj pierwsze i drugie miejsce jest efektywnie rozstrzygnięte. a Pitcock się nie poddaje i Pitcock jest lepszym czasowcem niż Jai Hindley, no więc Jai Hindley musi gdzieś znaleźć te 36 sekund, a ucieka, uciekają możliwości, no Julio Pelizari, oni dwaj panowie walczą, Julio Pelizari bardziej pomaga Hindleyowi, ale jak dzisiaj na przykład miał lepszy dzień, no to nie miał tutaj żadnego problemu z tym Jai Hindley, że Pelizari odskoczył, oni są obok siebie w klasyfikacji generalnej, no ale miejsce 4-5, więc walczą, walczą, walczą o podium,

No ale dzisiaj dobra postawa wygrana Giulio Pelizzariego oznacza, że odskakuje na minutę 08 w klasyfikacji koszulki białej od Mafio Riccitello. Zobaczmy klasyfikacja punktowa, no wiadomo Jonasik powoli tu znowu w tych górach odrabia do Peter Sena, ale to jest duża strata, to jest 80 ponad punktów. W klasyfikacji koszulki górskiej znowu Jonasik powoli, powoli człapie w stronę Jaya Vaina, 20 punktów straty. W klasyfikacji drużynowej wypadałoby zobaczyć gdzie jest Movistar, bo to jest ich ulubiona klasyfikacja. Miejsce 15, bardzo słabo. Oczywiście na miejscu pierwszym, no, team, gdzie każdy jedzie na siebie i ma najmocniejszych zawodników, czyli team UAE ponad 20, prawie 28 minut przewagi nad Wismą, ale kogo, kogoż obchodzą te...

Ponieważ jest jakiś punkt, gdzie zawodnicy Po prostu boją się o swoje zdrowie, a może i życie. I jazda indywidualna na czas jest taką dyscypliną, gdzie o ile jak mieliśmy drżynówkę, na drodze teamu Israel Premier tak stanęło rząd protestujących gdzieś tam na drodze, o tyle tutaj mamy 8 zawodników jadących w samotności, bo takie są zasady jazdy na czas, bez jakiejś dużej obstawy dookoła Valladolid. Więc teraz, jeżeli ktoś jest w stanie zagwarantować

że protesty będą pokojowe, fajnie, ale patrząc na tego wspominanego dzisiaj pana, który tylko dlatego, że się potknął, nie wbiegł w peleton zawodników, naprawdę, jazda na czas, czyli pewnie jak tego słuchacie dzisiaj, no to jest etap, który może być zneutralizowany, może być odwołany i znowu oczywiście będzie miał wielki, wielki wpływ na wyniki końcowe tej WLT-y, Ale no poziom ryzyka, niebezpieczeństwa związany z tym etapem, no jedyne co, jedyne gdzie zawodnicy mogą być bardziej, że tak powiem zagrożeni już po tym etapie, no bo dziewiętnasty etap to jest etap odjazdowy, etap dwudziesty...

No jedyne miejsce, gdzie tak jeszcze widzę zagrożenie, no to jest zjazd na etapie 20, no bo oczywiście gdzie można największą szkodę wyrządzić, jeżeli ktoś zwariowany postanowił wbiec w peleton? No na zjeździe, bo na podjeździe jak wbiegniemy w kolarzy, no tam nie dość, że inni kibice nas mogą powstrzymać, prędkość jest mała, ale znowu, czy ktoś zagwarantuje, że na tej konie z Vuelty za karę, że Vuelta jednak chce dojechać do mety, że ktoś nie wbiegnie na zjeździe w peleton? Albo nie rzuci czegoś w ten peleton na zjeździe, jak będą chłopcy jechać 100 km na godzinę. Ktoś jest w stanie to zagwarantować przy tym co widzimy na tym wyścigu, co wam opisałem. Także, także, także, także. Etap 20, no tutaj, przepraszam, 18, wróćmy, to troszeczkę poszedłem w stronę polityki, więc...

Nawiązując do początku tego odcinka, rozdzielam te dwa tematy, zapominam o polityce i oszukuję się, że ta Wuelta może pojechać normalnie jak normalny wyścig. Czasówka? No tu oczywiście po to jest Filip Ogana. Filip Ogana jest w tym wyścigu właśnie po to. Więc jeżeli nie wygra tutaj, no to jest pewnie smutek i żal dla całej ekipy Ineosu, chociaż już wygrali sobie te dwa etapy na tej Wuelcie, mogą z podniesioną głową wracać do domu. No tu mamy po tych typowych, mam lecieć przez listę startową, no dobra, namówiliście mnie. Oprócz tego, że będziemy mieli na pewno walkę Wingegola z Almeidą ze wskazaniem, no niby wypadałoby powiedzieć, że na Wingegola, ale nie zdziwiłbym się, jak Almeida coś odrobi. Ale czy odrobi więcej niż sekundę na kilometr?