Najczęstsze błędy językowe

Nie jest też czymś, co jest uniwersalne. Zresztą coś takiego jak ta norma językowa to też w historii jest czymś późniejszym. Wcześniej czegoś takiego nie było. Tworzenie normy językowej to jest dopiero wybór spośród różnych już wcześniej obecnych w języku form, rozróżnianie między tymi czy tamtymi. Tutaj mogą dochodzić na przykład czynniki związane z klasą, że na przykład tak mówi elita, a tak nie mówi, że coś jest na przykład językiem z regionu, który jest na peryferiach, tak jak na przykład Mickiewicz pisał wziąć, ale jednak zostało znane za błędne. Z biegiem czasu, ponieważ Mickiewicz był z Litwy, więc to też było związane z takim kolejnym czynnikiem. Ale co? Czy te osoby, zanim pojawiły się różne rady językowe, zresztą nie we wszystkich językach z czymś takim do czynienia mamy, to czy te osoby, zanim pojawiła się norma językowa, potrafiły mówić po polsku albo w innych językach?

Mamy coś, co jest po prostu okrutnie klasistowskie. No w przypadku Mickiewiczowskiego czy u Słowackiego słowa wziąć to jednak nie udało się. No jak widać, Mickiewicz nie był odpowiednim autorytetem kulturalnym dla niektórych. No ale cóż, moja polonistka może nie byłaby z tego zadowolona. Czyli znowu mamy tutaj problem. Kto jest tym autorytetem kulturalnym i kto go wybiera tak naprawdę? To też jest takie rozmyte. Ktoś ma nam mówić, co jest ładne, ale nie wiemy, co to znaczy, co jest ładne. Nie wiemy też, kto ma nam mówić, co jest ładne, bo nie wiemy, kto jest tym autorytetem. To są chyba samozwańcze autorytety. No tak, bo jak już powiedzieliśmy, w językoznawstwie takim akademickim kompetencja językowa to jest coś, co wszyscy mamy z racji tego, że posługujemy się językiem, że rozumiemy, co inni mówią, że jesteśmy w stanie przekazać pewną informację w sposób w miarę logiczny, w miarę sensowny i zrozumiały.