Kto pomógł Ziobrze uciec do USA?

Patrząc też na to, jak dzisiaj wygląda, jak wyglądały chociażby ostatnie wybory prezydenckie, że ta różnica między tą stroną demokratyczną, można tak powiedzieć, czy obecną koalicją, a stroną prawicową, czyli PiS-em, czyli Konfederacją, Brownem jest tak niewielka, że wystawianie kilku kandydatów prawicowych kończy się jak się kończy, czyli utratą głosów i porażką w danym okręgu wyborczym. Zresztą ty w swoim tekście przytaczasz całkiem konkretne przykłady, gdzie wygrała osoba związana z paktem senackim koalicyjnym, a gdzie kandydaci PiSu i Konfederacji połączeni, gdyby wystartował jeden tylko z nich.

Gdyby. Gdyby, bo w tych wielu okręgach było tak, że kandydat Paktu Senackiego, czyli koalicji 15 października rzeczywiście wygrywał wybory, bo powiedzmy do Senatu mamy jednomandatowe okręgi wyborcze, więc tam po prostu startuje kilku kandydatów i mandat senatora bierze ten, który weźmie najwięcej głosów, jest to jedna osoba w okręgu i w przypadku właśnie Paktu Senackiego W wielu przypadkach było tak, że o włosy ta osoba popierana przez Platformę Lewicę trzecią drogę wygrywała wybory, a gdyby zsumować głosy oddane na kandydata PiS, Konfederacji, a też jeszcze weźmy pod uwagę, że tam w tych okręgach startowali kandydaci bezpartyjnych samorządowców, którzy osiągnęli, jeśli się nie mylę, całościowo do Senatu w skali Polski około 5% w ogóle głosów.

To gdyby te głosy zsumować, no to rzeczywiście sytuacja w Senacie mogłaby się bardzo zmienić. Zresztą z ostatniego sondażu Ogólnopolskiej Grupy Badawczej wynika, ona akurat badała wariant startu wspólnego do Senatu PiSu i Konfederacji bez Grzegorza Brauna, wynika, że no ta różnica już byłaby minimalna. Wciąż na korzyść obecnej koalicji, ale już bardzo niewielka. Tak i te przykłady, o których wspominałeś też, to jest to okręg numer trzy, czyli Małgorzata Sekuła-Szmajdzińska, która pokonała Dorotę Czudowską z Prawa i Sprawiedliwości, ale gdyby dołożyć do głosów Czudowskiej jeszcze głosy kandydata Konfederacji, no to okazuje się, że jeden mandat Koalicja Obywatelska minus jeden, a PiS czy Prawica plus jeden.

Tak samo jak w 38. okręgu Waldemar Pawlak, były premier, wygrał z kandydatami PiSu i Konfederacji, ale gdyby ich głosy zsumować, to by przegrał. I to jest właśnie takie pytanie, bo mamy tych okręgów jednomandatowych do Senatu 100, I to, że są jednomandatowe sprawia, że trzeba wystawić jednego silnego kandydata i każde rozdrobnienie, każda utrata głosów sprawia, że osoba związana z prawicą przegrywa. Ale to, co mnie zastanawia, to jest tak, z jednej strony, kto miałby być liderem tego paktu senackiego i tutaj wskazujesz na Karola Nawrockiego, bo Jarosław Kaczyński jest nieakceptowalny dla chociażby Sławomira Mencena, czy Mateusz Morawiecki też, no ale wiemy, że dzisiaj kandydatem na premierę jest Przemysław Czarnek, być może on jakiś miałby być takim zwornikiem, jeżeli chodzi o

I też konfrontacja bezpośrednia właśnie z koalicją 15 października, natomiast to pojawia się na poziomie takim koncepcyjnym jako ciekawostka w dyskusjach, chyba nikt o tym jeszcze na poważnie nie rozmawia. Ale to też bagatelizowanie roli Senatu wydaje mi się, że może w jakiś sposób być złą ścieżką, bo jednak to zwycięstwo wyborcze, chociażby to, że w 2019 roku koalicja obecna przejęła Senat i w jakiś sposób starała się pewne działania Prawa i Sprawiedliwości blokować. No oczywiście stała trochę na straconej pozycji, bo PiS miał i Sejm i miał prezydenta Andrzeja Dudę, więc to można było tylko ewentualnie pewne sprawy przyciągać, ale to też pokazało wyborcom, że mamy władzę w Senacie.