odc. 39 - Kacper Sulowski

On też bardzo ciekawie wygląda jak, pomyślisz później o Lubiewie na przykład, to jaki taki mniej radosny, prawda, rewers tego co się dzieje w Lubiewie. I teraz, po tych 30 właśnie latach, jak wiele osób wam odmówiło rozmowy? Jak wiele osób na wasz widok nie zemdlało? Niewiele. Tak naprawdę niewiele. Zmieniło się w takim postrzeganiu, no my się przedstawialiśmy, wiadomo skąd przychodzimy, gdzie jesteśmy. Wtedy byliśmy pracownikami Gazety Wyborczej, obydwoje z Zuzą Bukłachą. Pisaliśmy reportaże na temat również osób LGBT itd., więc ta nasza wizytówka trochę otwierała dróg, ale mam wrażenie, że to nie był już duży problem.

Taką prawdę, no właśnie, która gdzieś tam też na przykład w Lubiewie właśnie jak się je czyta, tam widać, że to przecież ten zgrywa, która jest tutaj, to za tym stoi wielki smutek i wielkie przerażenie i też jakaś trauma w ogóle, taka doświadczenia, prawda, bycia osobą nieheteronormatywną, więc tutaj w waszej książce dużo tego jest i to jest bardzo, bardzo cenne. Czym dzisiaj Z Gazety Wyborczej do TVN-u i nad czym się teraz zajmujesz? Czy pracujesz nad jakąś książką? Co dalej? Odpoczywam od pisania takiego powiedzmy reportersko-literackiego, ale nie odpoczywam od bycia reporterem, bo pracuję w programie Czarno na Białym, który skupia się co prawda głównie na polityce,

No ale te sprawy kryminalne, śledcze, czyli to, z czym mieliśmy do czynienia przy pracy nad ostatnim, gdzieś są wciąż u mnie wysoko na agendzie. Oczywiście będąc zarówno w redakcji Gazety Wyborczej, jak i dziś w TVN-ie, myślę, że mogę też to powiedzieć za Zuzę, jesteśmy reporterami, którzy którzy wysoko w hierarchii stawiają sobie, może to szumnie zabrzmi, ale chcę, żeby to wybrzmiało, jakkolwiek to wybrzmi, prawa człowieka, takie wartości, które przyświecają nam zarówno w tej redakcji, innej redakcji, jak i powinny nam przyświecać w pracy tej reporterskiej, czy literackiej, dziennikarskiej.