Ze Stano w Stanach 2: W pogoni za Hemingwayem

Jedna z najpiękniejszych, najbardziej malowniczych tras na świecie, liczy 182 km i prowadzi po 42 mostach. Dokąd? Na Key West, najbardziej wysuniętą na południe w USA wysepkę. Stąd na Kubę tylko 140 km, czyli bliżej niż do Miami. Tu w latach 30. poprzedniego wieku mieszkał i tworzył Ernest Hemingway. W jego willi pozostały sześciopalczaste koty. Wszystko co widzieliśmy i przeżyliśmy opisujemy w drugim odcinku podcastu o nazwie Ze Stano w Stanach. Na podróż zapraszają Małgorzata Wojcieszyńska i Stano Stehlik.

To jest Podcast Klubu Polskiego. Ze Stano w Stanach. W pogoni za Hemingwayem, czyli w drodze na Key West. Dzień dobry, tu Małgorzata Wojcieszyńska i Stanisław Stehlik. Kontynuujemy naszą opowieść o naszej wyprawie do Ameryki na przełomie kwietnia i maja 2023.

W poprzednim odcinku opowiedzieliśmy o Florydzie tak ogólnie, nasze pierwsze wrażenia. Opowiedzieliśmy o Miami, o wycieczkach, które tam realizowaliśmy i nasza opowieść urywa się w momencie, kiedy opowiadamy właśnie, że Mamy cel Key West i dowiadujemy się według map Google, że czeka nas straszny korek. Co było dalej? Na korku nie było. Ale pamiętasz to przerażenie, kiedy zatrzymywaliśmy się na stacji jakiejś czy benzynowej, czy w McDonaldzie, żeby podłączyć się do internetu i okazywało się, że mapy pokazują, że czeka nas kilkunastogodzinny korek, a to oznaczało, że to była niedziela, że właściwie dotrzemy tam na miejsce chyba po północy.

No ale to było chyba tam jakiś festyn w jakimś miasteczku na tym połowyspie. No i właśnie pamiętam jak jechaliśmy już tamtędy to już się kończyło. To może dlatego tak było, nie wiem. Dobrze, że się odważyliśmy, ponieważ wyprawa na Key West była fascynująca. Co to jest to Key West w ogóle? Key West jest najbardziej na południu położona... W sumie to jest wyspa. Tam jest kilka wysp, które są połączone razem mostami. No a ten Key West to jest ostatnia wyspa, która jest już tylko 200 kilometrów stamtąd jest do Hawany. Nawet niecały, więc to jest rzeczywiście najbardziej wysunięte na południe cypel Ameryki. I to jest ciekawe, że to nie jest jedna jedyna wyspa, ale ich jest mnóstwo.

Taki West jest tą ostatnią. Więc ja się doczytałam, że no tak jak można się spodziewać, że na początku mieszkali tam Indianie. W ogóle została odkryta, zgadnij w którym roku. 18 wieku. A, 1521. I została przyłączona do Nowej Hiszpanii, co jest też ciekawe. I najpierw nazywała się Cayo Hueso, co znaczy Wyspa Kości, ponieważ odnaleziono tam kości zmarłych Indian. No i kiedy Hiszpanie wyprowadzili się do Hawany w 1763 roku, Floryda stała się własnością Wielkiej Brytanii, a 20 lat później Hiszpanie odzyskali tę wyspę.

My rzeczywiście widzieliśmy, że tam mieszają się te kultury i oczywiście tak jak wszędzie na Florydzie, może nie, że dominuje język hiszpański, ale rzeczywiście słychać ten język hiszpański na zmianę z angielskim. Wyobraź sobie, że ciekawe jest to, że ta wyspa została w pewnym momencie sprzedana jakiemuś oficerowi. Najpierw podarowana, potem ten oficer ją sprzedał generałowi za 575 dolarów. No pewnie ta wartość wtedy była większa. Potem on sprzedał to rok później już za 2000 dolarów. Ciekawe za ile by teraz sprzedano taką wyspę. Wiesz, że jest ona nazywana Gibraltarem Zachodu? Nie słyszałem o tym.

Prawdopodobnie dlatego, że tam jest ta cieśnina między Atlantykiem a Zatoką Meksykańską. Jakie były Twoje wrażenia, kiedy jechaliśmy? Bo ja pamiętam, że to było Twoje marzenie, żeby tam dotrzeć. Co tam jest takiego, co Cię tam tak ciągnęło? No bo widziałem to w jakichś tam filmach, jak się tam jedzie po tych mostach z wyspy na wyspę, jakie są tam ładne widoki. Chciałem to widzieć, jak to wygląda. Tam jest tych wysp, podobno cały archipelag to jest 1700 mniejszych, większych, malutkich, niezamieszkałych. No takich 43 to są wyspy, które są częścią archipelagu Florida Keys. Prowadzi tam do tego Key West, bo to jest ta ostatnia wyspa, tak jak powiedzieliśmy, aż 42 mosty.

Pamiętasz ten taki najbardziej spektakularny? Który, nie słysz? Jest tam taki, który ma aż ponad 10 kilometrów chyba. Nie pamiętam, ale każdy z tych mostów jest ciekawy. Też jest ciekawie, że czasami obok drogi widać inne mosty, takie zniszczone, ale niektóre już zreparowane, a to służyło kiedyś jako kolejka. Kolej, tak. I to jest ciekawe, że ta kolej to było wielkie przedsięwzięcie i ta budowa została zakończona w 1912 roku i tylko do 1935 działała, bo zniszczył ją huragan. Mogło być niesamowite wtedy przeżycie, tak sobie jechać taką koleją.

Jak jechaliśmy tymi mostami i po tym lądzie i wzdłuż nas biegły w niektórych miejscach te właśnie odcinki drogi kolejowej, to było naprawdę niesamowite wrażenie. I wtedy się zastanawialiśmy, pamiętasz, dlaczego w niektórych miejscach nie ma tej trasy kolejowej. Okazało się, że my po niej jechaliśmy, bo niektóre części tej autostrady zostały zbudowane właśnie na trasie tej drogi kolejowej. Najdłuższy most nazywa się Siedmiomilowy Most. Ciekawe. No. To jest 12 kilometrowy. Nie, chyba 11. No, 11 i coś. I to jest trasa, która ma swój początek. Ona się nazywa Jedynka bodajże. Prowadzi przez całą Florydę wzdłuż wschodniego wybrzeża, poprzez Waszyngton, Nowy Jork, aż do Kanady.

I tak samo jest na zachodnim wybrzeżu. Tam po tej jedynce też jechaliśmy kiedyś. To było dawno. Wydaje mi się, że wszyscy chwalą po prostu te zachody słońca i wschody słońca na Key West. My mieliśmy możliwość obejrzenia go już we wstecznych lusterkach, ponieważ zjeżdżaliśmy, jechaliśmy już bardziej na wschód, ale rzeczywiście trasa była przepiękna, widokowa i turku z wody, no coś niesamowitego, ale pamiętasz dlaczego myśmy tak gnali wtedy? No kręciliśmy dlatego, że ceny zakwaterowania na Key West są koszmarne.

Czterokrotnie większe jak na Londzie. No to sobie powiedzieliśmy, że tylko tam popatrzymy. No może, może da się tam jakoś coś wykombinować, ale po prostu się nie udało i jechaliśmy z powrotem z Key West. Tego samego dnia. Tego samego dnia prawie 300 kilometrów do najbliższego hotelu, który jest na Londzie. To może powiedz, jak wyglądało twoje doświadczenie, jak zamawiałeś hotel na Key West? Znalazłem jakiś fajny hotelik, się utościłem, że tylko 60 dolarów. Oczywiście wiedziałem, że tam będą jakieś jeszcze te waty i podobne rzeczy. No to liczyłem, że tak będzie do 100. Zamówiłem ten hotel i się okazało, że prawie 400. To mnie dosyć zaskoczyło.

Chciałem to zruszyć, to zamówienie, i się okazało, że za zruszenie muszę zapłacić... Odwołać. Odwołanie, no. Że za to trzeba zapłacić 80 dolarów. Po prostu poczekałem jeden dzień, aż ta rezerwacja zniknęła. No właśnie, kurczę, chcieli nas naprawdę tam oskubać, także dlatego stwierdziliśmy, że nie będziemy spać na tym archipelagu, skoro to jest tak drogie i takie niebezpieczne, jeśli chodzi o szarżowanie naszą kartą płatniczą, więc wróciliśmy powyżej tego archipelagu. Pytając się Ciebie, że dlaczego tak gnaliśmy, miałam na myśli jakiś taki termin, który tam mieliśmy, że chcieliśmy zdążyć, bo ja strasznie chciałam zobaczyć Muzeum Hemingwaya.

Aha, jak jechaliśmy tam. Tak. Aha, no tak. No i właśnie doczytałam się, że to muzeum jest czynne bodajże do 17, a my już tak dosyć po południu jechaliśmy i stwierdziliśmy, że po prostu pierwsze co, to znajdziemy to miejsce. I nawigacja nas tam zaprowadziła, potem jeszcze, to już była 16 godzina, potem jeszcze chwilę krążyliśmy, żeby znaleźć miejsce do parkowania. Gdzie, gdzie znalazłeś? No obok jakiegoś domku z kogutami. No właśnie, tam to jest niezwykłe, że po ulicach chodzą koguty i to jest tak zupełnie normalne. I koguty z małymi kogutniątkami. A wiesz skąd się wzięły te koguty? Chyba z Jamajki gdzieś. Kubańczycy je przywieźli i oni stosowali coś takiego jak walki kogutów i dopiero w 1970 roku zostały one zakazane.

I tak sobie od tego czasu chodzą. No ciekawe, że kur nie ma, tylko kogutów. A kury też są. Nie widziałem ich na ulicach, nie widać ich po ulicach, tylko koguty. Mam nawet takie zdjęcie na pasach, jak pięknie przechodzi sobie kogut, maszeruje, także to było niesamowite. No i właśnie wracając do tego domu Ernesta Hemingwaya, jakie zrobił na Tobie wrażenie? Niesamowite, bo tam jest taki kawał historii. Człowiek sobie mógł wyobrażać cokolwiek, no ale jak to widzi, ten taki sztylowy dom i ta rosyjna szkoła niego i bazenik tam nawet jest, no to nieźle mu było tam. No, ja się tak doczytałam wcześniej, że tam są straszne tłumy.

Ja nawet tego ci nie mówiłam po drodze, bo ja wiem, że ty tłumów nie znosisz i że na pewno byś nie stał w kolejce jakiejś kilometrowej, a poza tym przyjechaliśmy, dotarliśmy tam już po 16, więc to chyba było nasze jedyne szczęście. To może sposób na tę atrakcję, że trzeba przyjść chyba po pierwszym albo przedostatnim. No właśnie, bo nie było tam już tłumów, w ogóle nie staliśmy w kolejce i co ciekawe, tam nie można kupić biletów online, ale tylko w kasie i tylko za gotówkę. Pamiętasz, ile kosztowało? 18 dolarów od osoby, tak. I w zasadzie my tam od tego naszego samochodu lecieliśmy na łeb, na szyję. Dotarliśmy i kiedy weszliśmy już do tej willi, to ja pamiętam, że poczułam taką ulgę, że udało się i że jest tam przyjemnie chłodno, bo ten dom jest klimatyzowany i że możemy to zwiedzać.

Oczywiście można tam sobie włączyć taką aplikację i mieć tekst czy słuchać, chyba słuchać też tego, jak przewodnik oprowadza cię po tej willi. Jest też aplikacja w języku polskim, można ją przeczytać i dowiedzieć się więcej na temat tej willi. I to było niesamowite, jak mogliśmy sobie spacerować, robiliśmy to tak na własną rękę po tym domu. I po ogrodzie. I po ogrodzie. Na parterze, tam w tym pokoju jadalnym, to chyba taka, pamiętasz, były powieszone różne obrazy, zdjęcia Hemingwaya, jego żony, bo on ich miał aż cztery.

Tu na Key West, tam na Key West mieszkał z drugą swoją żoną, Pauliną. I to właściwie po ślubie, ta Paulina od swojego wujka dostała kasiorkę, albo on jej kupił ten, im kupił ten dom. I w ten sposób oni przyjechali z Paryża jako para młoda i zamieszkali w trzydziestym roku poprzedniego wieku w tej willi. Takie fajne to jest, że wszędzie są tam koty. Takie leniwe, tak leżą dalekdziej. Nawet koło tego domu jest jeszcze taki mniejszy domek i za tym mniejszym domkiem jest taki domek dla tych kotów. No i tak tam sobie chodzą. Nie powiem, że biegają, bo nie biegają. Tak leniwie. Takie grubasy.

No bo tak w ogóle trzeba powiedzieć, że tam jest tropikalna pogoda i wszystko co się dzieje to jest takie leniwe, takie powolne. To tylko my tak gnaliśmy, żeby zdążyć na czas. Ale tak właściwie cały spacer po tym domu należy do takiej przyjemności olbrzymiej. Właśnie, że człowiek tak powoli chodzi i właściwie nabiera takiego tempa jak te koty. A te koty są specyficzne. One się nazywają spolidaktylią. Słyszałeś o tym? W życiu. Ale właśnie to znaczy, że one mają dodatkowy pazur, czyli z przodu na łapach przednich mają sześć palców, a na tylnych pięć. A to tylko w tym domie są takie koty? Nie, bo podobno on dostał, Hemingway dostał, albo jego syn, już teraz nie wiem, bo w różnych źródłach różnie piszą, od jakiegoś marynarza, takiego kota jednego.

Wypaszonego? Wypasionego i nazwał go przewrotnie Snowball, czyli Śnieżka w połowie lat 30. Mógł być biały, tak bym powiedział. No może, bo za śniegiem pewnie niewiele miał wspomnego. I Hemingway wierzył, że takie koty przynoszą szczęście, dlatego bardzo dbał o to, żeby one się tam zadomowiły, żeby się rozmnażały. I teraz atrakcją właśnie, tak jak powiedziałeś, tego domu jest ponad 40 kotów sześciopalczastych. Właśnie jak weszliśmy na przykład do sypialni Hemingwaya, przepiękny pokój na górze tej willi, no i na tym łożu leżał... Kot. Sześciopalczasty. I w ogóle nic sobie nie robił z naszej obecności, a w tym pokoju jadalnym siedział na takiej komodzie.

I wracając jeszcze do tej sypialni, stamtąd się wychodzi na fantastyczną taką werandę. Ta weranda jest wokół domu całego. Tak i to jest niesamowite. To po prostu... I na tej werandzie są takie wiatraki, które dmuchają powietrze, żeby było ciut chłodniej. I stamtąd jest widok na latarnię, która jest po drugiej stronie ulicy. No przepięknie tam jest i te... Pamiętasz tą roślinność? To jest jak taka jakaś dżungla. Często takie rośliny jak my mamy tu w naszych doniczkach, tylko stokrotnie większe. Tak, no niesamowite wrażenie to robi. Podobno tam można również ślub wziąć i że sporo par bierze, właśnie przyjmuje taką alternatywę i tam sobie załatwia, że może po prostu tam

No też mi się wydaje, szczególnie w takich upałach. W ogóle ta Paulina, jego żona wydaje mi się bardzo taką ciekawą osobą musiała być, ponieważ Ona zdecydowała o tym remoncie domu i jakby wprowadziła różne kafelki sprowadzone z Portugalii czy z Francji, w ogóle jakieś tam bajery. I oni mieli też jedną z pierwszych lodówek wtedy w latach trzydziestych, zresztą widać ją tam w kuchni. W ogóle to wyposażenie robi takie fajne wrażenie, takie wyposażenie domu z lat trzydziestych, takie różne kuchenki, szafeczki. No, piękne. Ta kuchnia nie jest może aż taka duża, ale doczytałam się właśnie, że on tam, Hemingway, chętnie sam oporządzał ryby, ponieważ był rybakiem, wędkarzem z zamiłowania.

Mhm. A to na maszynie albo tak ręcznie? Stały tam maszyny do pisania, pamiętasz? Tam, gdzie mogliśmy zajrzeć. Tam nie można było wejść. A, w tym pokoju, no? No. Chyba tak, no. Stały maszyny. Była tam też łazienka, co jest też super. A w ogóle doczytałam się, że Hemingwaye mieli pierwszą łazienkę taką, że no nie było jeszcze tam takiej doprowadzonej wody, ale że Łazienka na górze tego ich domu istniała, a obsługiwało się ją, że takie wiadro tam było z góry i leciała woda, zanim wprowadzono te rury i jakby doprowadzenie wody. Także też ciekawe, więc jakby no wszystkie takie sprawy nowoczesne pojawiały się już u nich w tym domu, co jest super. Rzeczywiście robi to olbrzymie wrażenie i wracając do tego domku,

Także całkiem płodny to był okres w jego życiu. No nic dziwnego, 10 lat spędził w tym przepięknym miejscu, także pamiętam, że my tak nawet sobie obejrzawszy to wszystko i jeszcze zostało trochę czasu, Tak mniej więcej pół godziny trwa takie zwiedzanie. Jak zostało jeszcze trochę czasu, to tak sobie siedliśmy na ławeczce z widokiem właśnie na tę przepiękną roślinność. No może by trwało to zwiedzanie i dłużej, jakby już nie zamykali. No właśnie. Ale było tak w sam raz, no. Było to urzekające i naprawdę wspaniałe. Fajne jest też to, że wszędzie też są dostępne normalnie toalety, jest tam też sklepik z gadżetami, można sobie kupić jakieś pamiątki. Nas czas gonił i co my potem dalej zrobiliśmy? Odkryliśmy jeszcze jedno takie wspaniałe miejsce, pamiętasz?

No wiem, tak. Najpierw odkryliśmy taki park na końcu wyspy. Tam się wjeżdża samochodem. Tam jest takie miejsce piknikowe na samym końcu wyspy. No i tam ludzie sobie robią grilla, bawią, pływają. I też opalają się. W sumie tam jest taki cypel pomiędzy Meksykańskim gulfem, czyli Zatoką Meksykańską i Atlantykiem. Piękne to było i tam właśnie od strony tej, tam na końcu tej wyspy strasznie wiał wiatr. Pamiętasz, że jak siedzieliśmy, jedliśmy nasz posiłek, to trzeba było tam postawić coś na serwetkach, żeby nam nie odleciały i było tak przyjemnie chłodno. A jak przeszliśmy kawałeczek dalej, tam gdzie ludzie plażowali, niektórzy pod drzewami sobie grillowali, no to już było ciut cieplej.

No tak. A Jezu, tam była tak turkusowa, przepiękna woda. Tam trzeba wrócić kiedy jeżdżą. To jest tak przepiękne miejsce i takie... Matko, to jakiś raj na ziemi, co nie? Przepięknie. Tak to wygląda. I widać tak od doli takie statki jak płyną sobie. Może i Kubę widać, ale my nie widzieliśmy. Byliśmy przy takiej atrakcji, to już wyjechaliśmy z tego wspominanego parku i byliśmy przy takiej atrakcji, do której stała kolejka. Zdziwiło Cię to? To było bardzo dziwne, bo absolutnie fajne to było, że tam była kolejka, bo tak to by człowiek nie miał okazji zrobić sobie zdjęcia, ale to jest podobno najbardziej południowy cypel Stanów, taki betonowy słup, takie coś betonowe.