Terapia humanistyczna i Gestalt

I w jednym z odcinków zajęłyśmy się jedną z najpopularniejszych form terapii, jaka jest w Polsce, która hen-hen gdzieś wyszła od dziadka Freuda. Nie był moim dziadkiem, disclaimer, ale jest chyba takim duchowym dziadkiem wszystkich terapeutów, na pewno. W jednym z odcinków opowiedziałyśmy o terapii psychodynamicznej, która wyszła właśnie od praktyki Freuda i jest jedną z pierwszych takich, czy najbardziej sięgających do korzeni form terapii, a może tak to powiedzmy. I dzisiaj chciałam z Tobą porozmawiać o dwóch szkołach, które są może mniej popularne, ale gdzieś się z tą szkołą psychodynamiczną czy z tym nurtem psychodynamicznym mocno łączą i czasem można się gdzieś spotkać z takimi nazwami albo w mediach, albo w artykułach, albo w wizytówkach terapeutek, terapeutów.

No jakiejś takiej maszynki fizjologicznej. Ale też nie zgadzał się z tym co mówił Freud, z tym co mówili następcy Freuda, dlatego że uważał, że człowiek też nie składa się z kolei z samej podświadomości i u takich nieuświadomionych instynktów, które nim kierują. Rogers zakładał, że człowiek jednak potrafi oceniać i siebie i otoczenie i w oparciu o to Terapia humanistyczna i Gestalt. Names mentioned Czy teorie można powiedzieć ludzkiej psychiki, ale w oparciu o nie zbudowano jakieś formy też terapii, czy leczenia zaburzeń, czy problemów psychologicznych, psychicznych.

Z jakiegoś powodu pamiętamy, że Freud zaczynał od kobiet z migrenami i histeriami i głównie tym się zajmował. Czy taka forma terapii jest bardziej właśnie na sytuację, kiedy w sumie nic złego z nami się nie dzieje, ale chcielibyśmy szukać gdzieś jakiegoś wsparcia, właśnie wsparcia jeśli chodzi o rozwój, o samopoznanie. Wiesz co, ja myślę, że warto sobie przypomnieć, kiedy to się działo, kiedy powstawała... Lato 50., czyli zaraz po wojnie? Właśnie to już końcówka lat 50., czyli trochę zaczynamy się otrząsać z tej traumy wojennej, trochę zaczyna być mniej biednie, więc zaczynamy myśleć o rozwoju, o robieniu jakichś ciekawych rzeczy, a nie tylko o przetrwaniu.

Na przykład ludzie odchodzący od religii. Mam takie spostrzeżenia, że to są właśnie ludzie, którzy chętnie i skutecznie, to jest najważniejsze, sięgają po nurt właśnie humanistyczny. Ale to są też osoby, które mają problemy w relacjach, bo żeby być skutecznym w budowaniu relacji, w budowaniu dobrych, nietoksycznych relacji, to trzeba zrozumieć siebie, trzeba rozumieć, co jest dla mnie ważne, kim ja jestem i o tym wszystkim jest terapia humanistyczna, ale co ważne, w terapii humanistycznej, w nurcie humanistycznym Terapeuta jest bardzo autentyczny i otwarty w relacji z pacjentem. On nie jest taki jak ten psychoanalityczny, psychodynamiczny czy tam jak na obrazkach, o których wspominałyśmy czy zdjęciach z Freudem, że psychoterapeuta milcząco siedzi gdzieś z tyłu kozetki, na której leży pacjentka.

To jest też trochę może gdzieś tam pozornie wzięte z psychoanalizy, no ale wszyscy wychodzimy od Freuda, nie zaprzemy się go. To w ogóle nie ma dwóch zdań, ale myślę, że to jest istotne, że oni, ci terapeuci, gestaltyści, zwracają uwagę na rzeczy, które mamy niepodokańczane, niepozamykane. To znowu nie tak, że jak mamy coś niedokończone, to to tak determinuje nasze życie, że już nic z nim nie zrobimy, nie, ale warto się za to zabrać, czyli warto jednak czasami posprzątać lodówkę, nie? Tak. Warto. Czyli z jednej strony to jest szukanie, uczenie się takiego chyba też, zwracanie uwagę na to, jak nasze ciało emanuje trochę naszymi emocjami i rozumiem, że na podstawie tego też jest to trochę uczenie się zarządzania czy uwrażliwiania się na to, co nam mówi ciało, co może mieć gdzieś korzenie w naszej świadomości.